Η σκηνή είναι γνωστή σε πολλούς από εμάς τους κηδεμόνες σκύλων. Είμαστε βόλτα με το κατοικίδιό μας και συναντάμε ένα άλλο σκυλάκι. Το δικό μας αρχίζει να τραβάει το λουρί του για να φύγει μακριά, να κρύβεται, να τρέμει ή ακόμα και να γαβγίζει. Με άλλα λόγια, ο σκύλος μας φοβάται επειδή ένας άλλος άγνωστος – ή και όχι – σκύλος τον πλησίασε.

Υπάρχουν διάφοροι λόγοι που ο σκύλος μας μπορεί να φοβάται άλλους σκύλους. Όπως, επίσης, υπάρχουν και διάφορες αντιδράσεις που μπορεί να εμφανίσει το κατοικίδιό μας, αναλόγως την περίσταση.

Σε αυτό το άρθρο θα δούμε τους λόγους που το αγαπημένο μας ζωάκι μπορεί να είναι φοβικό, τι αντιδράσεις μπορεί να έχει αλλά και μερικούς τρόπους με τους οποίους μπορούμε να το βοηθήσουμε.

Οι λόγοι

Ο πρώτος λόγος είναι η έλλειψη κοινωνικοποίησης. Ίσως ο σκύλος μας δεν έχει κοινωνικοποιηθεί σωστά μεγαλώνοντας και μπορεί οι άλλοι σκύλοι να του μοιάζουν σαν κάτι ξένο. Ίσως τους θεωρεί μια απειλή, την οποία φοβάται να αντιμετωπίσει. Οπότε, αντιδράει μια διάφορους τρόπους.

Ο δεύτερος λόγος είναι ένα τραυματικό γεγονός. Δυστυχώς, ο σκύλος μας μπορεί να πέρασε κάτι άσχημο στο παρελθόν και αυτό να τον έχει “τραυματίσει” βαθιά στην ψυχή του. Μπορεί να κακοποιήθηκε από κάποιον άνθρωπο, να υπέστη εγκλεισμό και τιμωρίες, να είχε μπλέξει σε σκυλοκαβγά και να είχε πληγωθεί σωματικά και ψυχικά. Δυστυχώς, αν ο σκύλος μας δε γεννήθηκε και δεν μεγάλωσε μαζί μας στο σπίτι, δεν μπορούμε να ξέρουμε τι ήταν αυτό που τον έκανε φοβικό. Όμως, ό,τι και να τον στιγμάτισε και έχει αυτή τη συμπεριφορά ήταν σίγουρα πολύ σοβαρό και χρήζει αντιμετώπισης.

Ο τρίτος λόγος είναι ο χαρακτήρας του. Κάποιοι σκύλοι είναι από τη φύση τους πιο ντροπαλοί, μαζεμένοι και φοβητσιάρηδες. Αυτά τα χαρακτηριστικά της προσωπικότητάς του, σε συνδυασμό με την έλλειψη κοινωνικοποίησης, μπορεί να ενισχύσουν τον φόβο του σκύλου μας όταν τον πλησιάζει κάποιος άλλος άγνωστος σκύλος.

Ο τέταρτος λόγος είναι ο πρόωρος αποχωρισμός από τη μαμά του. Αν το κατοικίδιό μας αποχωρίστηκε νωρίς τη μαμά του, μπορεί να μην έμαθε να συναναστρέφεται με άλλους σκύλους και έτσι να φοβάται την επαφή μαζί τους.

Ο πέμπτος και τελευταίος λόγος μπορεί να είναι η αντίδραση στο λουρί του. Ορισμένοι σκύλοι νιώθουν εγκλωβισμένοι όταν φοράνε το λουρί τους και τους πλησιάζει κάποιο ζώο, γιατί πιστεύουν ότι δεν θα μπορέσουν να φύγουν να χρειαστεί. Έτσι μπορεί να γίνουν φοβικοί και αντιδραστικοί.

Οι αντιδράσεις

Κάθε σκύλος είναι μοναδικός και εκφράζει τον φόβο του με τον δικό του ιδιαίτερο τρόπο. Ένας σκύλος που φοβάται, αγχώνεται, νιώθει άβολα και υποφέρει σε κοινωνικές περιστάσεις μπορεί να το δείξει με τους εξής τρόπους:

– να χασμουριέται έντονα
– να τρέμει
– να καμπουριάζει
– να βάζει την ουρά του κάτω από τα πίσω του πόδια
– να κλαψουρίζει
– να γλείφει τα χείλια του
– να γαβγίζει
– να γρυλίζει
– να τραβάει το λουρί του
– να κρύβεται πίσω μας
– να αρνείται να παίξει με άλλα σκυλάκια

Τρόποι αντιμετώπισης

Αρχικά, θα πρέπει να οπλιστούμε με υπομονή γιατί μπορεί η διαδικασία να πάρει αρκετό χρόνο. Είναι σημαντικό να παρατηρήσουμε τη συμπεριφορά του σκύλου μας καινα κατανοήσουμε τα όριά του. Σε ποιες περιπτώσεις φέρεται φοβικά το κατοικίδιό μας; Όταν τον πλησιάζουν άλλοι σκύλοι ή και γάτες; Φοβάται και τους ανθρώπους; Σε ποια απόσταση πρέπει να πλησιάσει ένα ζωάκι ή άνθρωπος για να φοβηθεί ο δικός μας σκύλος; Είναι μερικές από τις ερωτήσεις που πρέπει να σκεφτούμε.

Όταν καταλάβουμε γιατί φοβάται ο σκύλος μας, μπορούμε να τον βοηθήσουμε να αποδομήσει τις αρνητικές σκέψεις και συνδέσεις που έχει σχηματίσει στο μυαλό του, και να τις αντικαταστήσει με πιο ευχάριστες. Μπορούμε κάθε φορά που κάνει ένα βήμα πιο κοντά σε άλλα ζώα για να τα γνωρίσει, να τον επιβραβεύουμε με μια λιχουδιά και πολλούς επαίνους. Με αυτόν τον τρόπο θα συνδέσει τις διάφορες συναντήσεις με μια θετική εμπειρία.

Καλό θα είναι να αποφεύγουμε στρεσογόνες καταστάσεις, όπως είναι για παράδειγμα το πάρκο σκύλων, για να μην νιώθει ο σκύλος μας έντονο άγχος και φόβο.

Αν χρειαστεί, μπορούμε να ζητήσουμε ευγενικά από τον κηδεμόνα του άλλου σκύλου χώρο για τον δικό μας σκύλο. Ας απομακρυνθούμε ήρεμα από οτιδήποτε αγχώνει το κατοικίδιό μας. Εξάλλου, δεν είναι υποχρεωτικό να μυρίσουν όλοι οι άλλοι σκύλοι το κατοικίδιό μας, αν αυτό του δημιουργεί άγχος.

Οι εκπαιδευτές σκύλων μπορούν να μας βοηθήσουν και να μας κατευθύνουν, αν αυτό είναι που έχουμε ανάγκη. Να θυμόμαστε ότι ποτέ δεν είναι αργά να εκπαιδευτεί και να κοινωνικοποιηθεί ο σκύλος μας. Μάλιστα, είναι δύο διαδικασίες που θα τον βοηθήσουν να είναι ήρεμος και ευτυχισμένος.

Τέλος, πρέπει να παραμένουμε σταθεροί και ψύχραιμοι, και να δείχνουμε στον σκύλο μας ότι είμαστε εκεί γι’ αυτόν. Είμαστε εκεί για να τον προστατεύουμε και δεν κινδυνεύει από τίποτα.

Γιατί, για τον πιο πιστό μας φίλο, εμείς είμαστε η μεγαλύτερη ασφάλεια που μπορεί να έχει.