Όταν δεν ξέρουμε πώς να διαχειριστούμε μια κατάσταση που μας προκαλεί άγχος, έρχεται η γάτα για να μας δώσει μαθήματα σοφίας.

Για πολλούς, η γάτα είναι ένα κατοικίδιο συνώνυμο της ανεξαρτησίας. Σε αντίθεση με τον σκύλο που αναζητεί την αποδοχή και την ανθρώπινη παρουσία, που εξαρτάται από το πρόγραμμά μας, τα αιλουροειδή έχουν περισσότερη αυτονομία, αρχικά επειδή δεν χρειάζονται βόλτα για την τουαλέτα. Έχουν μια άλλη κοσμοθεωρία και το δικό τους τρόπο να δημιουργήσουν ισχυρούς δεσμούς με τους ανθρώπους.

Η γάτα ζυγίζει τις καταστάσεις, τους ανθρώπους, άλλα κατοικίδια και κάνει μετρημένες κινήσεις. Είναι ευφυής και έχει ισχυρό ένστικτο, το οποίο την κάνει να αγαπάει ή να αποφεύγει τους άλλους.

Ας δούμε όμως τα πράγματα από τη δική της οπτική και τα μαθήματα σοφίας που μας δίνει, απλά και μόνο ζώντας στο ίδιο σπίτι με εμάς. Είναι πολλοί άνθρωποι που παραδέχονται πως η γάτα τους τούς έκανε καλύτερους ανθρώπους και τους έκανε να σκέφτονται διαφορετικά.

1. Προσπαθεί να δείχνει δυνατή, ακόμη κι όταν δεν είναι

Ελάχιστοι έχουμε δει μια γάτα να πέφτει κάτω και μετά να κλαψουρίζει ή να δείχνει αδυναμία. Δεν αφήνει τίποτα να την πτοήσει, ειδικά κάτι που αγαπάει να κάνει, όπως να σκαρφαλώνει. Ακόμα και τα άλματα που κάνει από το έδαφος προς τα πιο ψηλά έπιπλα του σπιτιού, τα κάνει λες και είναι το πιο εύκολο πράγμα, άκοπα και με βεβαιότητα. Αν δεν υπολογίσει σωστά το ύψος, θα συνεχίσει μέχρι να το καταφέρει, χωρίς να λείπει από καμία προσπάθεια το πάθος για επιτυχία. Ακόμα και οι τυφλές γάτες μαθαίνουν να υπολογίζουν τις αποστάσεις και πάνε από έπιπλο σε έπιπλο σαν να είχαν 100 μάτια.

2. Αφιερώνει χρόνο στον εαυτό της

Οι γάτες μπορούν να κοιμούνται με τις ώρες, χωρίς να συμβαίνει κάτι ανησυχητικό μαζί τους, αφού αυτό κάνουν τα δύο τρίτα της ζωής τους. Όταν έρθει η ώρα να γίνουν ζωηρές, προτιμούν τις βραδινές ώρες, εξαιτίας του ενστίκτου τους που τις θέλει να νιώθουν πιο άνετα στο σκοτάδι. Επιπλέον, αγχώνονται μόνο για όσα δεν μπορούν να αλλάξουν και να ελέγξουν, όπως τον ερχομό ενός άλλου σκύλου ή γάτας, μια μετακόμιση ή μια μεταφορά με κλουβί. Μήπως θα έπρεπε να σκεφτόμαστε κι εμείς έτσι, αφιερώνοντας ποιοτικό χρόνο σε εμάς και τους αγαπημένους μας, αντί να περνάμε τις ώρες μας με ατελείωτο και ανώφελο scroll στην οθόνη του κινητού;

3. Δεν φοβάται τις νέες προκλήσεις

Σε κάθε νέα αρχή, οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν για παρέα το άγχος, την ανασφάλεια, τον φόβο. Κάποιες φορές αποφεύγουμε να κάνουμε κάτι ή τα παρατάμε στη μέση, επειδή διστάζουμε. Αντίθετα, μια γάτα δεν νιώθει τίποτε από όλα αυτά, όταν έρχεται αντιμέτωπη με νέες προκλήσεις. Ακόμα και αν νιώθει κάποια ανασφάλεια, θα αντιμετωπίσει τη νέα της αποστολή με αυτοπεποίθηση.

4. Ξέρει να αγαπάει και να συγχωρεί

Όταν σκεφτόμαστε την γάτα που είχαμε υιοθετήσει ή κάποια που είχαμε στο σπίτι, αλλά δυστυχώς δεν ζει πια, τι θυμόμαστε περισσότερο; Τα χάδια και τα νάζια της ή το σπασμένο βάζο και τις νυχιές στην κουρτίνα; Σίγουρα το πρώτο, παρά το ότι γίναμε έξαλλοι μετά από κάθε ζημιά της. Η γάτα και κάθε κατοικίδιο μάς διδάσκουν την αγάπη και τη συγχώρεση, κάτι που μπορούμε να εφαρμόσουμε και στις σημαντικές σχέσεις που δημιουργούμε με τους ανθρώπους.

Πώς μας δείχνει η γάτα μας ότι της λείψαμε όσο ήμασταν εκτός σπιτιού

Οι γάτες μπορεί να μας δίνουν την εντύπωση ότι δεν ενδιαφέρονται ιδιαίτερα για το αν λείπουμε ή όχι από το σπίτι, όμως αυτό είναι λάθος.

5. Έχει ανεξάντλητη περιέργεια

Ο πρέσβης της περιέργειας για τους ανθρώπους πρέπει να είναι ο Χριστόφορος Κολόμβος, ο οποίος ανακάλυψε τυχαία την Αμερική. Στο ζωικό βασίλειο, τα σκήπτρα της περιέργειας έχει η γάτα, η οποία εξερευνάει, αφουγκράζεται, ανακαλύπτει νέα μέρη και εμπειρίες. Βρίσκει χαρά στα πιο μικρά πράγματα, όπως μια απλή χάρτινη κούτα ή μια κουβέρτα. Μπορεί να περάσει αρκετή ώρα ακούνητη μπροστά από ένα παράθυρο, παρατηρώντας τον έξω κόσμο και λαμβάνοντας πολύ χρήσιμες πληροφορίες.

6. Μαθαίνει να εμπιστεύεται

Καμία γάτα δεν ήρθε από μόνη της να τριφτεί στο πόδι κάποιου αγνώστου. Πρώτα ζύγισε τον “καινούριο” και μετά από σύσκεψη με τον εαυτό της, προχώρησε σε κάποια κίνηση προσέγγισης. Στο επόμενο βήμα, επέτρεψε τη σωματική επαφή και στο τέλος καθιέρωσε την οικειότητα. Όλα έγιναν σταδιακά και αφού ο άνθρωπος πέρασε με επιτυχία τα τεστ της γάτας. Έκτοτε όμως, εκείνη τον εμπιστεύτηκε, χωρίς να δοκιμάσει ξανά την αφοσίωσή του σε αυτή. Κάπως έτσι χτίζονται ή θα έπρεπε να χτίζονται οι σχέσεις εμπιστοσύνης και στους ανθρώπους.

Ίσως να έχετε το δικό σας μάθημα σοφίας που πήρατε από τη φουντωτή σας φίλη, ίσως να είναι και κάποιο από αυτά. Τα ζωάκια μας είναι αγνά και προσπαθούν να προσαρμοστούν στις δικές μας συνθήκες, στο περιβάλλον και τις συνήθειές μας. Παρόλ’ αυτά, μας προσφέρουν αγάπη, συντροφιά, αλλά και μας διδάσκουν πολλά για τον τρόπο που πρέπει να αντιμετωπίζουμε τη ζωή.