Ένα από τα πιο συνηθισμένα παράπονα των νέων κηδεμόνων σκύλων είναι ότι το κουτάβι τους δαγκώνει συνεχώς τα χέρια, τα δάχτυλα ή ακόμα και τα μανίκια των ρούχων τους.

Αυτή η συμπεριφορά είναι σίγουρα ενοχλητική, όμως στις περισσότερες περιπτώσεις αποτελεί ένα απολύτως φυσιολογικό στάδιο της ανάπτυξης του νεαρού σκύλου.

Το σημαντικό είναι να κατανοήσουμε γιατί συμβαίνει αυτό και πώς μπορούμε να βοηθήσουμε το κουτάβι να μάθει σταδιακά να χρησιμοποιεί σωστά το στόμα του, χωρίς φωνές και τιμωρίες.

Το δάγκωμα είναι μέρος της φυσιολογικής ανάπτυξης

Τα κουτάβια γνωρίζουν τον κόσμο κυρίως μέσα από το στόμα τους. Όπως ένα μικρό παιδί πιάνει και εξερευνά αντικείμενα με τα χέρια, έτσι και ένα κουτάβι χρησιμοποιεί τα δόντια του για να ανακαλύψει νέες υφές, μυρωδιές και αντικείμενα.

Τα χέρια μας βρίσκονται συνεχώς μπροστά του, κινούνται, το χαϊδεύουν και συμμετέχουν στο παιχνίδι. Είναι λοιπόν απολύτως λογικό να αποτελούν έναν από τους βασικούς στόχους της εξερεύνησής του.

Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να επιτρέπουμε το δάγκωμα, αλλά ότι χρειάζονται υπομονή και σωστή καθοδήγηση ώστε το κουτάβι να μάθει ποια συμπεριφορά είναι αποδεκτή.

Η οδοντοφυΐα κάνει το δάγκωμα πιο έντονο

Μία ακόμη σημαντική αιτία είναι η αλλαγή των δοντιών. Από περίπου τον τρίτο έως τον έκτο μήνα ζωής, τα κουταβίσια δόντια αντικαθίστανται σταδιακά από τα μόνιμα. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου τα ούλα είναι συχνά ευαίσθητα ή ερεθισμένα, γεγονός που δημιουργεί την ανάγκη για περισσότερο μάσημα.

Γι’ αυτό πολλοί κηδεμόνες παρατηρούν ότι το κουτάβι αρχίζει ξαφνικά να δαγκώνει πιο συχνά τα χέρια, τα ρούχα, τα παπούτσια ή ακόμα και τα έπιπλα του σπιτιού.

Τα ειδικά παιχνίδια μάσησης για κουτάβια ή μια παγωμένη πετσέτα μπορούν να ανακουφίσουν την ενόχληση και να προσφέρουν μια ασφαλή εναλλακτική λύση αντί για τα ανθρώπινα χέρια.

Το δάγκωμα είναι και τρόπος παιχνιδιού

Τα κουτάβια παίζουν μεταξύ τους χρησιμοποιώντας το στόμα τους. Μέσα από αυτό το παιχνίδι μαθαίνουν να ελέγχουν τη δύναμη του δαγκώματός τους, κάτι πολύ σημαντικό για την ενήλικη ζωή τους.

Όταν ένα κουτάβι δαγκώσει πολύ δυνατά ένα άλλο, το παιχνίδι συνήθως σταματά. Έτσι αντιλαμβάνεται ότι η υπερβολική δύναμη έχει ως αποτέλεσμα να χάνει την παρέα και τη διασκέδαση.

Όταν λοιπόν το κουτάβι δαγκώνει τα χέρια μας κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού, δεν προσπαθεί να μας κάνει κακό. Συμπεριφέρεται όπως θα έκανε με ένα άλλο κουτάβι και περιμένει να του δείξουμε ποια είναι τα όρια.

Πώς μπορούμε να το βοηθήσουμε

Κάθε φορά που το κουτάβι προσπαθεί να δαγκώσει τα χέρια μας, είναι προτιμότερο να του προσφέρουμε αμέσως ένα κατάλληλο παιχνίδι για μάσημα. Με αυτόν τον τρόπο δεν του λέμε απλώς τι δεν πρέπει να κάνει, αλλά του δείχνουμε και τι επιτρέπεται.

Αν κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού συνεχίζει να δαγκώνει επίμονα τα χέρια μας, μπορούμε να διακόψουμε αμέσως την αλληλεπίδραση και να απομακρυνθούμε για λίγα λεπτά. Έτσι θα καταλάβει σταδιακά ότι το δυνατό δάγκωμα οδηγεί στο τέλος του παιχνιδιού, ενώ η ήρεμη συμπεριφορά το διατηρεί.

Η συνέπεια είναι το σημαντικότερο στοιχείο. Αν κάποιες φορές γελάμε όταν μας δαγκώνει και άλλες το μαλώνουμε, το κουτάβι δυσκολεύεται να καταλάβει τι ακριβώς περιμένουμε από εκείνο.

Μήπως είναι κουρασμένο;

Πολλές φορές το υπερβολικό δάγκωμα δεν οφείλεται ούτε στην οδοντοφυΐα ούτε στο παιχνίδι, αλλά στην κούραση. Τα κουτάβια χρειάζονται πολλές ώρες ύπνου καθημερινά για να αναπτυχθούν σωστά. Όταν έχουν υπερένταση ή δεν έχουν ξεκουραστεί αρκετά, γίνονται πιο ανήσυχα και το δάγκωμα συχνά αυξάνεται.

Αν παρατηρήσουμε ότι το κουτάβι γίνεται ξαφνικά υπερκινητικό και αρχίζει να δαγκώνει τα πάντα, ίσως χρειάζεται απλώς ένα ήρεμο περιβάλλον για να χαλαρώσει και να κοιμηθεί.

Η σωστή εκπαίδευση φέρνει τα καλύτερα αποτελέσματα

Οι φωνές, οι σωματικές τιμωρίες ή τα χτυπήματα στη μουσούδα όχι μόνο δεν λύνουν το πρόβλημα, αλλά μπορούν να δημιουργήσουν φόβο, άγχος ή ακόμη και αμυντική επιθετικότητα.

Αντίθετα, η σωστή εκπαίδευση βασίζεται στην επιβράβευση της επιθυμητής συμπεριφοράς. Κάθε φορά που το κουτάβι επιλέγει να μασήσει το παιχνίδι του αντί για τα χέρια μας, αξίζει να το επιβραβεύουμε με ήρεμο τόνο, χάδι ή μια μικρή λιχουδιά. Με αυτόν τον τρόπο μαθαίνει πολύ πιο γρήγορα ποιες επιλογές του αποφέρουν θετικά αποτελέσματα.

Πότε πρέπει να ζητήσουμε βοήθεια;

Στις περισσότερες περιπτώσεις το δάγκωμα μειώνεται σημαντικά όσο το κουτάβι μεγαλώνει, ιδιαίτερα μετά την ολοκλήρωση της οδοντοφυΐας και με τη σωστή καθοδήγηση από την οικογένειά του.

Ωστόσο, αν το δάγκωμα συνοδεύεται από έντονο γρύλισμα, σφιγμένο σώμα, παρατεταμένο κράτημα του χεριού ή βίαιο τίναγμα του κεφαλιού, καλό είναι να ζητήσουμε τη συμβουλή ενός πιστοποιημένου εκπαιδευτή.

Με υπομονή, συνέπεια και θετική αντιμετώπιση, τα περισσότερα κουτάβια μαθαίνουν γρήγορα να ελέγχουν το δάγκωμά τους. Άλλωστε, πρόκειται για ένα φυσιολογικό στάδιο της ανάπτυξής τους που, αν το διαχειριστούμε σωστά, οδηγεί στη δημιουργία ενός ισορροπημένου και ευγενικού ενήλικου σκύλου.