Γιατί μπορεί να λέμε ότι μια γάτα, και μάλιστα αγριόγατα που ζει σε συγκεκριμένες περιοχές του πλανήτη, είναι μουτρωμένη; Ένα βλέμμα σε μια φωτογραφία της θα μας δώσει την απάντηση.

Είναι κάποιες γάτες που δεν θα συναντήσουμε ποτέ στη ζωή μας, εκτός αν βρεθούμε σε λιβάδια και στέπες, σε μέρη που δεν έχει καταγράψει κανένας φακός. Μία από αυτές είναι και η Γάτα Μανούλ, γνωστή και ως Γάτα του Πάλλας, με το όνομα αυτό να προέρχεται από τον Πρώσο φυσιοδίφη Πέτερ Σίμον Πάλλας, ο οποίος πρώτος αναφέρθηκε στο σπάνιο αυτό είδος. Θεωρείται από τα αρχαιότερα είδη αιλουροειδών, το οποίο ζει κρυμμένο στις στέπες της κεντρικής Ασίας, κυρίως στην Μογγολία, το Ιράν και την Κίνα, ενώ έχει εντοπιστεί και στο Τουρκμενιστάν, το Κιργιστάν, το Καζακστάν, το Μπουτάν, την Ινδία, το Πακιστάν, το Νεπάλ, το Αφγανιστάν και τη Ρωσία.

Τα χαρακτηριστικά της Γάτας Μανούλ

Η επιστημονική ονομασία της είναι Otocolobus manul, ενώ όσοι την μελετούν την αποκαλούν «ζωντανό απολίθωμα», αφού, σύμφωνα με έρευνες, το είδος της αποσχίστηκε από τον κοινό πρόγονο που είχε με τη λεοπάρδαλη, πριν από περίπου 5,2 εκατομμύρια χρόνια. Το Otocolobus προέρχεται από τις ελληνικές λέξεις αυτί και κολοβό. Παρά το πλούσιο τρίχωμά της -διαθέτει το πιο παχύ από όλα τα είδη της γάτας- το βάρος της φτάνει τα 5 κιλά. Το τρίχωμα την προστατεύει από το κρύο περιβάλλον στο οποίο περνά τη ζωή της. Το μήκος της κυμαίνεται από 50 σε 60 εκατοστά και η ουρά της 8 με 10 εκατοστά.

Τα αυτιά της είναι μικρά, στρογγυλεμένα, τοποθετημένα χαμηλά στο κεφάλι της. Οι κόρες των ματιών της, σε αντίθεση με τις υπόλοιπες γάτες, είναι πάντα στρογγυλές, ακόμη κι όταν πέφτει πάνω τους φως. Το πρόσωπό της είναι επίπεδο και μαζί με τις δύο μαύρες λωρίδες, που έχει σε κάθε μάγουλο, την κάνουν να δείχνει μόνιμα νευριασμένη ή κατσουφιασμένη.

Γιατί τη λένε «μάγο του καμουφλάζ»

Ξέρει τον τρόπο να μένει καλά κρυμμένη και προστατευμένη στις κρύες στέπες της Ασίας. Ακόμη κι όταν κυκλοφορεί, είναι σαν να φοράει τον μανδύα του Χάρι Πότερ που τον έκανε αόρατο. Είναι πολύ μοναχικό ζώο και την ημέρα κρύβεται σε σχισμές βράχων ή σε λαγούμια που έχουν ήδη σκάψει και εγκαταλείψει οι μαρμότες. Το βράδυ, σαν τυπική γάτα, ξεκινάει η εξερεύνηση και το κυνήγι. Περιμένει τα θηράματά της, πουλιά, σαύρες και τρωκτικά, στις φωλιές τους, για όσο χρειαστεί. Η πιο αγαπημένη της τροφή είναι τα άτυχα Πίκα, τα χαριτωμένα τρωκτικά, που ζουν μέσα σε βράχους.

Η γούνα της δεν έχει ένα ενιαίο χρώμα, αλλά αλλάζει κατά τη διάρκεια του χρόνου, ανάλογα με το τοπίο, παίρνοντας αποχρώσεις του γκρι, του καφέ και του κίτρινου. Οι άκρες στις τρίχες της έχουν λευκή απόχρωση, δημιουργώντας έτσι ένα frozen effect, σαν να έχει βγει δηλαδή από την κατάψυξη.

Αυτές είναι οι φυλές γάτας που αγαπούν τον χειμώνα

Ο χειμώνας δεν είναι η πιο ευχάριστη εποχή για τις γάτες – ούτε φυσικά και για τους περισσότερους από εμάς.

Όταν καταλάβει ότι υπάρχει γύρω της κάποια απειλή, όπως ένας θηρευτής, κάθεται ακίνητη στους βράχους και το χρώμα της μοιάζει ίδιο με του τοπίου, στην προσπάθειά της να περάσει απαρατήρητη από όσους θα μπορούσαν να της αφαιρέσουν τη ζωή μέσα σε δευτερόλεπτα. Τα χαμηλά αυτιά της τη βοηθούν επίσης στο να καμουφλαριστεί, αλλά και να ακούει τι συμβαίνει γύρω της.

Μια γάτα που δεν νιαουρίζει

Όπως τη βλέπουμε στις φωτογραφίες, θα περιμέναμε σαν τυπική γάτα να νιαουρίσει. Όμως, η Γάτα Μανούλ δεν χρησιμοποιεί το νιαούρισμα για να επικοινωνήσει, αλλά κυρίως κραυγές, τσιριχτούς ήχους και γουργουρίσματα.

Με πληροφορίες από το Big Cat Rescue και τη WWF.