Το απολιθωμένο κρανίο ανασκάφτηκε στο Παγκόσμιο Γεωπάρκο UNESCO της Σητείας, από τον Καθηγητή Παλαιοντολογίας και Στρωματογραφίας Γιώργο Ηλιόπουλο και την ομάδα του.

Ο ρινόκερος ανήκει στο είδος Dihoplus pikermiensis και είναι μια ακόμα απόδειξη για τον παλαιοντολογικό πλούτο του Γεωπάρκου της Σητείας, που καλύπτει ιστορία 300 εκατομμυρίων ετών.

Τον περασμένο Μάρτιο ομάδα από εργαστήριο Παλαιοντολογίας και Στρωματογραφίας του Τμήματος Γεωλογίας του Πανεπιστημίου Πατρών με επικεφαλής τον Καθηγητή Παλαιοντολογίας και Στρωματογραφίας Γιώργο Ηλιόπουλο, εντόπισε μία νέα θέση με απολιθωμένα οστά. Η ανακάλυψη έγινε κατά τη διάρκεια Παλαιοντολογικής επισκόπησης στις περιοχές Μαγαντζέ και Τραπεζά, στα πλαίσια της συνεργασίας με το Παγκόσμιο Γεωπάρκο UNESCO Σητείας και το Δήμο Σητείας για την ανάδειξη του Παλαιοντολογικού πλούτου του Γεωπάρκου.

Η ανασκαφή των οστών έγινε με προσοχή και απομακρύνθηκαν από το ίζημα με τη μορφή ενιαίου μπλοκ, συσκευάστηκαν και μεταφέρθηκαν για καθαρισμό και συντήρηση στο εργαστήριο Παλαιοντολογίας και Στρωματογραφίας. Όταν ολοκληρώθηκε η επεξεργασία, αποκαλύφθηκε το κρανίο ενός μεγάλου ρινόκερου. Το κρανίο έχει διατηρηθεί κατά το ήμισυ, ενώ αυτό που λείπει είχε ήδη καταστραφεί από τη διάβρωση.

Στο τμήμα που έχει διατηρηθεί εντοπίζονται τρεις γομφίοι της αριστερής άνω γνάθου. Σύμφωνα με την προκαταρκτική μελέτη, προκύπτει ότι το κρανίο ανήκει σε έναν μεγάλο ρινόκερο με δύο κέρατα, του είδους Dihoplus pikermiensis. Έζησε κατά το Ανώτερο Μειόκαινο στην περιοχή της Δυτικής Ευρασίας και αποτελεί ένα τυπικό αντιπρόσωπο των περισσοδάκτυλων της Πικερμικής πανίδας. Συγκεκριμένα, φαίνεται να έχει την ίδια ηλικία με το γιγάντιο δεινοθήριο της Αγίας Φωτιάς (Deinotherium proavum), 8 με 8,5 εκ. έτη.

Το Άνω ή Ανώτερο Μειόκαινο είναι η τελευταία γεωλογική υπο-εποχή του Μειοκαίνου, η οποία εκτείνεται περίπου από τα 11,6 έως τα 5,33 εκατομμύρια χρόνια πριν. Πρόκειται για μια ενδιαφέρουσα περίοδο, ειδικά για την Ελλάδα, καθώς σημαδεύτηκε από έντονες κλιματικές, γεωγραφικές και οικολογικές αλλαγές.

Η νέα αυτή προσθήκη στο Γεωπάρκο της Σητείας έρχεται να ενισχύσει το γεγονός ότι η Σητεία και γενικότερα η Κρήτη φιλοξενούσαν κατά το Ανώτερο Μειόκαινο μια σημαντική χερσαία πανίδα, όμοια με αυτή της δυτικής Ευρασίας.

Η ομάδα που συμμετείχε στις ανασκαφές και στη συντήρηση του Dihoplus pikermiensis αποτελείται από τους:
Γιώργος Ηλιόπουλος, Καθηγητής
Δρ Πηνελόπη Παπαδοπούλου
Δρ Ιρενα Παππά
Δήμητρα Βαλαβάνη, Υποψήφια διδάκτορας
Benoit Ficart
Thomas Beard

Δείτε την ανάρτηση του Παγκόσμιου Γεωπάρκου UNESCO Σητείας