Μια διαφορετική ή επίμονη οσμή μπορεί να μας δώσει χρήσιμες πληροφορίες για την υγεία του σκύλου μας.

Όποιος ζει με έναν σκύλο ξέρει καλά ότι κάθε ζώο έχει τη δική του χαρακτηριστική μυρωδιά. Μετά τη βόλτα, ύστερα από παιχνίδι στο χώμα ή όταν βραχεί στη βροχή, είναι απολύτως φυσιολογικό να μυρίζει λίγο περισσότερο. Υπάρχουν όμως και φορές που κάτι αλλάζει: η οσμή γίνεται πιο έντονη, διαφορετική ή επιστρέφει σχεδόν αμέσως μετά το μπάνιο. Και τότε ίσως το θέμα να μην είναι απλώς ότι ο σκύλος «χρειάζεται μπάνιο».

Μια καινούργια ή επίμονη μυρωδιά μπορεί να προέρχεται από διαφορετικά σημεία του σώματος και, αρκετές φορές, είναι ένα από τα πρώτα σημάδια ότι κάτι δεν είναι όπως συνήθως. Τα αυτιά, το δέρμα, το στόμα και οι πρωκτικοί σάκοι είναι από τις συχνότερες πηγές, όμως η μυρωδιά από μόνη της δεν μας λέει ποια είναι η αιτία.

Όταν η μυρωδιά έρχεται από τα αυτιά

Αν η οσμή φαίνεται να προέρχεται από το κεφάλι, πρέπει να κοιτάξουμε πρώτα τα αυτιά. Μια εξωτερική ωτίτιδα μπορεί να προκαλέσει αρκετά χαρακτηριστική μυρωδιά, συνήθως μαζί με κοκκινίλα, εκκρίσεις, φαγούρα, τίναγμα του κεφαλιού ή ενόχληση όταν αγγίζουμε την περιοχή. Η ωτίτιδα όμως δεν είναι πάντα απλώς «μια μόλυνση». Μπορεί να σχετίζεται με αλλεργίες, υγρασία που παραμένει μέσα στο αυτί, ξένο σώμα ή άλλους παράγοντες που δημιουργούν τις κατάλληλες συνθήκες για να αναπτυχθούν βακτήρια και ζυμομύκητες. Γι’ αυτό και οι σταγόνες που είχαν περισσέψει από μια παλιότερη θεραπεία δεν αποτελούν τη σωστή λύση. Ένα αυτί που μυρίζει σήμερα μπορεί να μην έχει ακριβώς το ίδιο πρόβλημα που είχε πριν από έξι μήνες, ακόμη κι αν στον κηδεμόνα φαίνεται παρόμοιο.

Όταν η μυρωδιά έρχεται από το δέρμα

Το δέρμα του σκύλου φιλοξενεί φυσιολογικά βακτήρια και ζυμομύκητες. Αυτό δεν σημαίνει ότι υπάρχει κάποια λοίμωξη. Όταν όμως αλλάξει η ισορροπία του δέρματος, για παράδειγμα λόγω αλλεργίας, φλεγμονής ή αυξημένης υγρασίας, αυτοί οι μικροοργανισμοί μπορεί να πολλαπλασιαστούν περισσότερο απ’ όσο πρέπει. Τότε, μαζί με τη μυρωδιά, μπορεί να παρατηρήσουμε λιπαρότητα, κοκκινίλα, πιτυρίδα, τριχόπτωση ή έντονο γλείψιμο και ξύσιμο. Σε ορισμένους σκύλους η οσμή περιγράφεται ως «ξινή» ή «σαν μαγιά», αλλά αυτό που έχει σημασία δεν είναι τόσο πώς θα την περιγράψουμε όσο το γεγονός ότι είναι διαφορετική από τη συνηθισμένη.

Οι πτυχές του δέρματος χρειάζονται επίσης προσοχή, ειδικά σε φυλές με έντονες «ρυτίδες». Η ζέστη, η υγρασία και η περιορισμένη κυκλοφορία αέρα μπορούν να δημιουργήσουν ένα περιβάλλον όπου οι ερεθισμοί και οι δευτερογενείς λοιμώξεις εμφανίζονται πιο εύκολα. Σε αυτή την περίπτωση το πιο συχνό μπάνιο δεν είναι απαραίτητα η λύση. Αν η αιτία βρίσκεται βαθύτερα, όπως σε μια αλλεργική δερματοπάθεια, η μυρωδιά θα επιστρέφει όσο το υποκείμενο πρόβλημα παραμένει.

Η κακοσμία του στόματος δεν είναι πάντα κάτι φυσιολογικό

Πολλοί κηδεμόνες έχουν συνηθίσει την ιδέα ότι «οι σκύλοι απλώς έχουν άσχημη αναπνοή». Όμως η έντονη κακοσμία του στόματος, ιδιαίτερα όταν εμφανίζεται σταδιακά και επιμένει, μπορεί να σχετίζεται με προβλήματα στα δόντια και στα ούλα. Η περιοδοντική νόσος είναι συχνή στους σκύλους και ξεκινά με τη μικροβιακή πλάκα που συσσωρεύεται πάνω στα δόντια. Με τον χρόνο μπορεί να εμφανιστούν ουλίτιδα, πέτρα και φλεγμονή στους ιστούς που στηρίζουν τα δόντια. Η μυρωδιά μπορεί να είναι το πρώτο πράγμα που παρατηρούμε, άλλα σημάδια είναι η αιμορραγία των ούλων, η σιελόρροια, η δυσκολία στη μάσηση ή η προτίμηση στη μία πλευρά του στόματος. Το γεγονός ότι ένας σκύλος συνεχίζει να τρώει δεν αποκλείει τον πόνο. Τα ζώα συχνά προσαρμόζονται εντυπωσιακά και μπορεί να συνεχίσουν να τρώνε κανονικά ακόμη κι όταν υπάρχει σημαντική ενόχληση.

Η χαρακτηριστική μυρωδιά από τους πρωκτικούς σάκους

Υπάρχει και μια άλλη μυρωδιά που δύσκολα περνά απαρατήρητη. Είναι πολύ έντονη, εμφανίζεται ξαφνικά και συχνά περιγράφεται σαν μυρωδιά ψαριού. Σε αυτή την περίπτωση, η πηγή μπορεί να είναι οι πρωκτικοί σάκοι, δύο μικροί σάκοι που βρίσκονται δίπλα στον πρωκτό και περιέχουν ένα έντονα δύσοσμο έκκριμα. Φυσιολογικά αδειάζουν κατά την αφόδευση, όμως σε κάποιους σκύλους μπορεί να γεμίσουν, να αποφραχθούν ή να παρουσιάσουν φλεγμονή. Ο σκύλος μπορεί να γλείφει συνεχώς την περιοχή, να σέρνει το πίσω μέρος του σώματός του στο πάτωμα, να δείχνει δυσφορία όταν κάθεται ή να φαίνεται ενοχλημένος κατά την αφόδευση.

Αν υπάρχει πόνος, πρήξιμο ή έντονη ενόχληση, χρειάζεται κτηνιατρικός έλεγχος. Δεν πρέπει να προσπαθήσουμε να αδειάσουμε μόνοι μας τους σάκους χωρίς να ξέρουμε αν υπάρχει φλεγμονή ή απόστημα γιατί μπορεί να προκαλέσει περισσότερο πόνο και να δυσκολέψει ακόμα περισσότερο την κατάσταση.

5 λόγοι που στον σκύλο σας τρέχουν τα σάλια- Πότε πρέπει να ανησυχήσουμε

Οι ιδιαίτερα σαλιάρηδες σκύλοι συχνά παρουσιάζουν μία εντυπωσιακή ποσότητα άσπρου αφρού στο στόμα.

Πότε η μυρωδιά αξίζει περισσότερη προσοχή;

Ένας σκύλος που μόλις γύρισε βρεγμένος από τη βόλτα πιθανότατα δεν έχει κανένα πρόβλημα. Αν όμως η μυρωδιά είναι καινούργια, έντονη, εντοπίζεται σε συγκεκριμένο σημείο ή επιστρέφει γρήγορα μετά το μπάνιο, τότε αξίζει να δώσουμε λίγο παραπάνω σημασία. Δεν χρειάζεται να προσπαθήσουμε να ξεχωρίσουμε μόνοι μας αν η μυρωδιά οφείλεται σε ωτίτιδα, δερματίτιδα ή κάποιο άλλο πρόβλημα. Αρκεί να γνωρίζουμε το φυσιολογικό του δικού μας σκύλου και να προσέχουμε πότε κάτι αλλάζει.

Γιατί πολλές φορές η όσφρησή μας αντιλαμβάνεται μια αλλαγή πριν ακόμη δούμε κάτι με τα μάτια μας. Όταν μια μυρωδιά επιμένει, ίσως δεν είναι απλώς θέμα καθαριότητας, αλλά ένας μικρός τρόπος με τον οποίο το σώμα του σκύλου μας μάς λέει ότι χρειάζεται λίγη περισσότερη προσοχή.