Γιατί οι τρίχες των μαλλιών μας μπορούν να βάλουν σε κίνδυνο τα πουλιά
Αγγελική Μακρή
03/10/2026
Συχνά αναφερόμαστε στους κινδύνους που αντιμετωπίζουν τα πουλιά που ζουν στις πόλεις, αλλά και στην επαρχία. Από τα ηλεκτροφόρα καλώδια, μέχρι την ηχορύπανση και την καταστροφή του περιβάλλοντος, αυτές είναι μερικές από τις μεγαλύτερες απειλές.
Δεν είναι εύκολη η ζωή για όλα τα ζώα, σε όποιο περιβάλλον κι αν ζουν. Τα δάση μειώνονται είτε από φυσικές καταστροφές, όπως οι πυρκαγιές, είτε από ανθρώπινη παρέμβαση. Οι φωλιές των άγριων πουλιών στις πόλεις επίσης απειλούνται από διάφορους παράγοντες, όπως τη μόλυνση, τα ισχυρά εντομοκτόνα, ενώ τα ίδια τα πουλιά κινδυνεύουν από τη λαθροθηρία, αλλά και τις συγκρούσεις.

Είναι όμως κάτι που δεν έχουμε σκεφτεί πως μπορεί να βλάψει τους φτερωτούς φίλους μας, κάτι που ο καθένας μας μπορεί να ελέγξει.
Το Κέντρο Προστασίας & Περίθαλψης Άγριας Ζωής, δημοσίευσε μια σειρά από φωτογραφίες από περιστατικά με άγρια πουλιά που έχει αναλάβει. Κοινό χαρακτηριστικό όλων είναι οι τραυματισμοί από τρίχες μαλλιών, κλωστές, πετονιές, κορδόνια και ό,τι άλλο μπορεί να τυλιχτεί γύρω από τα πόδια, τα φτερά, ακόμα και το ράμφος των πτηνών.

Όταν πετάμε από το μπαλκόνι ή την αυλή μας τέτοια αντικείμενα, αυτά πετάνε, μαζί με τα πτηνά. Αν συναντηθούν στον αέρα, το αποτέλεσμα θα είναι κάποια από αυτά να τυλιχτούν γύρω από διάφορα μέλη του σώματος των πτηνών. Πιο συγκεκριμένα, τέτοια αντικείμενα μπορεί να είναι: μακριές τρίχες από μαλλιά, βαμβακερές και πλαστικές ίνες, κλωστές από ρούχα, πετονιές, κομμάτια από πλαστικές σακούλες, κορδόνια και ό,τι άλλο έχει παρόμοιο σχήμα και μπορεί να τυλιχτεί γύρω από τα πόδια των πουλιών.

Τα συγκεκριμένα υλικά ταξιδεύουν χωρίς να διαλύονται στο περιβάλλον. Το ράμφος των πουλιών δεν έχει την ικανότητα να βγάζει τέτοια υλικά, ούτε μπορεί να τα κόβει, με αποτέλεσμα να τυλίγονται και να σφίγγουν περισσότερο τα μέλη του σώματος. Δεν έχει σημασία αν πρόκειται για μικρόσωμα ή μεγαλόσωμα πουλιά, όλα διατρέχουν τον ίδιο κίνδυνο. Όσο το άτυχο πουλί προσπαθεί να απεμπλακεί από το υλικό που τον σφίγγει, τόσο αυτό τυλίγεται πιο πολύ και πιέζονται τα αιμοφόρα αγγεία που βρίσκονται κάτω από το δέρμα. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να κινδυνεύει να διακοπεί η κυκλοφορία του αίματος από το σημείο που έχει μπλεχτεί η τρίχα ή όποιο άλλο υλικό, έως την άκρη του μέλους το οποίο έχει τυλίξει.
Πολλές φορές αυτό οδηγεί, δυστυχώς, στη νέκρωση του συγκεκριμένου τμήματος ή την σοβαρή μόλυνση με μικρόβια, που θα οδηγήσει σε σήψη του άκρου και πιθανότατα σε σηψαιμία, εφόσον παραμένει διαρκώς ενεργό και εκτεθειμένο το τραύμα και δεν φροντιστεί έγκαιρα. Η δυσάρεστη συνέχεια είναι ο ακρωτηριασμός σε φάλαγγες δαχτύλων, ολόκληρα δάχτυλα ή μεγαλύτερα τμήματα ποδιών ή πτερύγων, ενώ σε κάποιες περιπτώσεις, μπορεί να το πτηνό να οδηγηθεί ακόμα και σε θάνατο.
Τι μπορούμε να κάνουμε για να προστατεύσουμε τα πτηνά
Οι καθημερινές κινήσεις που μπορούμε να κάνουμε για να μην κινδυνεύσουν τα άγρια πουλιά, είναι απλές, αρκεί να αλλάξουμε λίγο νοοτροπία. Μαζεύουμε τις τρίχες των μαλλιών από τις βούρτσες και τις πετάμε σε καλαθάκι. Τις υπόλοιπες τις σκουπίζουμε με σκούπα. Μια άλλη λύση είναι να τις κόβουμε σε μικρά κομμάτια, περίπου 5 εκατοστών, έτσι ώστε να μην μπορούν να μπλεχτούν μεταξύ τους. Ό,τι μπορούμε να ανακυκλώσουμε το κάνουμε, αλλιώς τα κάνουμε μασούρι ή τα κόβουμε, έτσι ώστε να μην έχουν μεγάλο μήκος.
