Καθώς πλησιάζει το καλοκαίρι και τα πρώτα ζεστά βράδια κάνουν την εμφάνισή τους, όλο και περισσότεροι αφήνουμε τα παράθυρα ανοιχτά για λίγη δροσιά. Μαζί με τον καθαρό αέρα, όμως, μπαίνουν στο δωμάτιό μας και απρόσκλητοι «επισκέπτες», όπως κουνούπια, μικρά έντομα, ενίοτε και καμιά αράχνη που τριγυρνά αθόρυβα στους τοίχους.

Και κάπου εκεί εμφανίζεται στο μυαλό μας μια ενοχλητική σκέψη: τι θα συμβεί αν, την ώρα που κοιμόμαστε ανυποψίαστοι, κάποιο από αυτά τα ζωύφια καταλήξει… στο στόμα μας;

Η ιδέα και μόνο αρκεί για να προκαλέσει ρίγος, όμως πόσο κοντά στην πραγματικότητα βρίσκεται αυτό το σενάριο; Είναι κάτι που όντως συμβαίνει και, αν ναι, τι σημαίνει αυτό για τον οργανισμό μας;

Πριν αρχίσετε να κλείνετε ερμητικά τα παραθυρόφυλλα τη νύχτα ή να κοιμάστε με το ένα μάτι ανοιχτό, διαβάστε παρακάτω για να δείτε αν υπάρχει πραγματικά λόγος ανησυχίας και αν τελικά αυτός ο διαδεδομένος φόβος έχει βάση.

Ο μύθος των «οχτώ αραχνών τον χρόνο»

Αν σερφάρετε συχνά στο διαδίκτυο, δεν αποκλείεται να έχετε πέσει πάνω στον ισχυρισμό ότι κάθε άνθρωπος καταπίνει κατά μέσο όρο οχτώ αράχνες τον χρόνο στον ύπνο του. Είναι από εκείνες τις πληροφορίες που διαδίδονται εύκολα, καθώς είναι σύντομες, εντυπωσιακές και αρκούντως ανατριχιαστικές για να χαραχτούν στη μνήμη.

Στην πραγματικότητα, ωστόσο, πρόκειται για έναν από τους πιο χαρακτηριστικούς μύθους του Internet. Όπως έχει επισημανθεί από πηγές όπως το Scientific American, ο αριθμός αυτός δεν βασίζεται σε καμία επιστημονική μελέτη. Μάλιστα, η ιστορία φαίνεται να ξεκίνησε από ένα πείραμα μιας αρθρογράφου τη δεκαετία του ’90 για να αποδείξει πόσο εύκολα μεταδίδονται ψευδείς «ειδήσεις», ένα εγχείρημα που τελικά αποδείχτηκε… υπερβολικά επιτυχημένο!

Ακόμα και με την απλή λογική, ο ισχυρισμός αυτός καταρρίπτεται εύκολα. Οι αράχνες αποφεύγουν τους ανθρώπους καθώς μας αντιλαμβάνονται ως απειλή και οι δονήσεις που προκαλούνται από την αναπνοή, το ροχαλητό ή τις ανεπαίσθητες κινήσεις του ύπνου λειτουργούν αποτρεπτικά για αυτές.

Επιπλέον, το ανθρώπινο σώμα δεν «σβήνει» τελείως στον ύπνο. Η αίσθηση οχτώ μικρών ποδιών πάνω στο πρόσωπο ενός ανθρώπου είναι, στις περισσότερες περιπτώσεις, αρκετή να τον ξυπνήσει ή τουλάχιστον να προκαλέσει ένα τίναγμα που θα διώξει το αρθρόποδο. Ακόμα κι αν η θαρραλέα αράχνη έφτανε με κάποιον τρόπο στο στόμα, τα φυσικά αντανακλαστικά του σώματός μας, όπως το λεγόμενο gag reflex, πιθανότατα θα την απομάκρυναν έγκαιρα. Το ίδιο ισχύει φυσικά και για έντομα όπως κουνούπια, σκνίπες κι άλλους νυχτερινούς επισκέπτες.

Σύμφωνα με τον εντομολόγο Matan Shelomi, τα περισσότερα ζωύφια λειτουργούν αρκετά έξυπνα όσον αφορά την αναγνώριση της απειλής. «Δεν είναι τόσο ανόητα. Δεν θα σκαρφαλώσουν μέσα στη ζεστή, υγρή, γεμάτη διοξείδιο του άνθρακα “σπηλιά” που είναι προφανώς η είσοδος σε κάτι μεγάλο και ζωντανό. Βέβαια, ορισμένα έντομα, όπως οι κατσαρίδες, μπορεί να μπουν σε αυτιά και να παγιδευτούν, αλλά αυτό είναι εξαιρετικά σπάνιο. Η ιδέα ότι καταπίνουμε έναν συγκεκριμένο αριθμό αραχνών σε όλη μας τη ζωή ή κάθε χρόνο ή κάθε νύχτα δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένας αστικός μύθος», λέει χαρακτηριστικά ο ειδικός.

6 λάθη που κάνουμε και έρχονται έντομα, τρωκτικά και αράχνες στο σπίτι μας

Ορισμένα από τα έντομα, αραχνίδια και τρωκτικά που μας επισκέπτονται κατά καιρούς μπορεί να κρύβουν κινδύνους για εμάς και τα κατοικίδιά μας.

Κι αν όμως συμβεί;

Παρότι οι περισσότεροι ειδικοί συμφωνούν ότι η κατάποση ενός εντόμου στον ύπνο είναι κάτι πολύ σπάνιο, τα πιο ανήσυχα μυαλά μπορεί να αναρωτιούνται ακόμη τι θα συνέβαινε αν τελικά αυτό γινόταν. Ευτυχώς, τα νέα είναι αρκετά καθησυχαστικά. Σύμφωνα με την Bobbi Pritt, επικεφαλής του Εργαστηρίου Κλινικής Παρασιτολογίας της Mayo Clinic στη Μινεσότα, στις περισσότερες περιπτώσεις η κατάποση ενός εντόμου ή μικρού αρθρόποδου, όπως είναι η αράχνη, δεν προκαλεί κανένα πρόβλημα.

Όπως εξηγεί η ειδικός στην Wall Street Journal, το ανθρώπινο πεπτικό σύστημα μπορεί να διαχειριστεί αρθρόποδα (όπως αράχνες, ακάρεα ή τσιμπούρια) αλλά και έντομα (όπως κουνούπια και ψύλλους) με τον ίδιο τρόπο που διασπά οποιαδήποτε άλλη οργανική ύλη.

Ωστόσο, υπάρχουν εξαιρέσεις που σχετίζονται κυρίως με έντομα που δαγκώνουν ή τσιμπούν, όπως μέλισσες, σφήκες ή ορισμένες κάμπιες. Σε αυτές τις περιπτώσεις η κατάποση μπορεί να προκαλέσει τοπικό πόνο, πρήξιμο ή, σε άτομα με αλλεργία, πιο σοβαρές αντιδράσεις, όπως δυσκολία στην αναπνοή, πτώση της πίεσης ή ακόμη και απειλητικές για τη ζωή επιπλοκές.

Επιπλέον, κάποια έντομα όπως οι κατσαρίδες, μπορεί να προκαλέσουν αναπνευστικά προβλήματα αν εισπνευστούν μικρά σωματίδιά τους, ενώ άλλα, όπως οι μύγες, μπορεί να μεταφέρουν βακτήρια που προκαλούν γαστρεντερικές λοιμώξεις, οι οποίες συνήθως υποχωρούν μόνες τους αλλά ενίοτε απαιτούν θεραπεία.