Ο τίτλος είναι κάπως απλοϊκός χωρίς ωστόσο να γίνεται αποπροσανατολιστικός. Η σελίδα για την οποία θα μιλήσουμε δεν είναι απλά ένα ξόρκισμα στο θανατηφόρο ερπετό το οποίο κατά τη Γένεση προκάλεσε την πτώση του ανθρώπου. Είναι πολλά περισσότερα από εντυπωσιακές φωτογραφίες και αναγνώριση ειδών.

Η herpetofauna.gr έχει ως αποστολή την εκπαίδευση των χρηστών πάνω στην ελληνική ερπετοπανίδα. Χτίζει βήμα-βήμα τον σεβασμό μας προς τα παρεξηγημένα -μέσα στους αιώνες- ερπετά της Ελλάδας, καταρρίπτοντας όλους αυτούς τους μύθους και τις δοξασίες που έχουν συνδεθεί με το όνομά τους και εντελώς άδικα τα δαιμονοποιούν. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή.

Η τυχαία ανακάλυψη έγινε πριν από κάποια χρόνια όταν «πετάχτηκε» στην οθόνη του κινητού μου ένα Facebook ποστ από τη σελίδα Ερπετά & Αμφίβια Ελλάδας & Κύπρου, με ένα βίντεο φιδιού να λιάζεται στην αυλή ενός σπιτιού στην ύπαιθρο. Οι χτύποι της καρδιάς ανέβηκαν. Κρύος ιδρώτας άρχισε να με λούζει λες και θα πεταγόταν το δίμετρο φίδι από το βίντεο να με δαγκώσει. Ρίχνοντας μια γρήγορη ματιά στα σχόλια, οι ετερόκλητοι χρήστες (λίγο boomers, λίγο Gen X, λίγο millennials) σκόρπιζαν κομπλιμέντα στον “αθώο γίγαντα” όπως αποκαλούσαν τον ενήλικο λαφιάτη. Έφερα την εικόνα λίγο πιο κοντά. Όντως είναι πανέμορφος, σκέφτομαι, κοιτάζοντας αυτές τις δύο τέλεια σχηματισμένες μαύρες γραμμές (σαν eyeliner) στα μάτια. Ένας σύνδεσμος σε σχόλιο, με οδήγησε στο herpetofauna.gr. Μια πραγματική online εγκυκλοπαίδεια με όλα τα ερπετά και τα αμφίβια της χώρας μας, με φωτογραφίες, χαρακτηριστικά, συμπεριφορά, ευρετήριο, χάρτη με τους νομούς και την ερπετοπανίδα τους και την υπογραφή ενός οραματιστή, βιολόγου στο επάγγελμα, υποψήφιου διδάκτορα του Τμήματος Βιολογίας ΑΠΘ και παρουσιαστή της εκπομπής Άγρια Ελλάδα (ΕΡΤ3) του Ηλία Στραχίνη.

Η εύρεση του herpetofauna.gr ήταν κάπως σαν να ανακάλυψα τη νέα μου -καθόλου ένοχη- απόλαυση παραμερίζοντας τον φόβο της άγνοιας και ξεκινώντας να αναγνωρίζω όλα τα φίδια της χώρας από τα ιδιαίτερα και μοναδικά χαρακτηριστικά τους. Σπιτόφιδο (το αγαπημένο μου), έρυξ (το μοναδικό είδος βόα στην Ευρώπη), εφιός, σαΐτα, αγιόφιδο, λαφιάτης του Ασκληπιού, νερόφιδο, λιμνόφιδο, σαπίτης και ένα σωρό άλλα είδη, ωφέλιμα για το οικοσύστημα και εντελώς ακίνδυνα για τον άνθρωπο.

Μέσα λοιπόν στην ίδια σελίδα ανακάλυψα ότι το μόνο φίδι που είναι δυνητικά επικίνδυνο για τον άνθρωπο είναι η οχιά. Για να μην παρεξηγηθώ, όταν λέω επικίνδυνο εννοώ πως μπορεί μια οχιά να δαγκώσει ένα άτομο όταν αυτό πλησιάσει πολύ κοντά της και αυτή αισθανθεί κίνδυνο. Όχι σε άλλη περίπτωση. Ωστόσο ακόμα και τότε, αν το άτομο λάβει την κατάλληλη ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, δεν απειλείται η ζωή του.

Ανακάλυψα επίσης πόσο όμορφη είναι η οχιά (Vipera ammodytes) και πώς να την αναγνωρίζω ώστε να την αποφεύγω αν τύχει και συναντηθούν οι δρόμοι μας. Κοντόχοντρο σώμα, πολύ πλατύ κεφάλι, κοντή ουρά που στενεύει απότομα. Το ζιγκ ζαγκ στη ράχη δεν υπάρχει σε όλες τις οχιές και καλό είναι να χρησιμοποιείται μόνο βοηθητικά στην αναγνώριση του είδους.

Επειδή ζούμε σε μια χώρα με πλούσια πανίδα, ας μάθουμε όλοι να τη σεβόμαστε. Να δίνουμε στην άγρια ζωή τον χώρο που της αναλογεί και να χρησιμοποιούμε τις γνώσεις μας προκειμένου να προστατεύσουμε τα είδη που παρουσιάζουν μειωτική πληθυσμιακή τάση. Ο πλανήτης μας χωρά όλους.