Οι περισσότεροι που έχουμε γάτα γνωρίζουμε ότι το δάγκωμά της είναι μια συμπεριφορά που πρέπει να αντιμετωπίσουμε. Αυτό όμως που γνωρίζουν λίγοι είναι ότι η αυθόρμητη αντίδρασή μας, όταν μας δαγκώνει η γάτα, μπορεί, άθελά μας, να κάνει το πρόβλημα χειρότερο.

Και υπάρχει κάτι ακόμη πιο σημαντικό: Κανείς σχεδόν δεν αναρωτιέται γιατί μια γάτα δαγκώνει. Κι όμως, εκεί ακριβώς βρίσκεται η αρχή κάθε αποτελεσματικής λύσης.

Αυτό που πρέπει να γνωρίζουμε είναι ότι οι γάτες δεν δαγκώνουν «έτσι, ξαφνικά» χωρίς αιτία. Ακόμη κι όταν εμείς δεν καταλαβαίνουμε τι προηγήθηκε, υπάρχει συνήθως κάποιος λόγος πίσω από τη συγκεκριμένη συμπεριφορά.

Τα γατάκια δαγκώνουν κυρίως για παιχνίδι

Στα μικρά γατάκια το έντονο παιχνίδι είναι ιδιαίτερα σημαντικό γιατί έτσι μαθαίνουν πού βρίσκονται τα όρια. Τι σημαίνει αυτό; Αν ένα γατάκι δαγκώσει πολύ δυνατά το αδερφάκι του, το αδερφάκι του θα αντιδράσει έντονα. Έτσι το γατάκι που πρώτο δάγκωσε μαθαίνει σταδιακά να ελέγχει τη δύναμη του δαγκώματός του.

Τι γίνεται όμως όταν ένα γατάκι απομακρύνεται πολύ νωρίς από τη μητέρα και τα αδερφάκια του; Χάνει συνήθως τη σημαντική αυτή διαδικασία μάθησης. Και τότε είναι πολύ πιθανό να αρχίσει να μαθαίνει τα όριά του πάνω στους ανθρώπους.

Αυτό βέβαια που μοιάζει με ένα χαριτωμένο, παιχνιδιάρικο «τσιμπηματάκι», όταν μεγαλώσει, δεν θα είναι πλέον και τόσο χαριτωμένο καθώς το δάγκωμά του θα είναι δυνατό. Και εκεί που το δάγκωμα δεν μας πείραζε, τώρα θα μας ενοχλεί πολύ.

Οι ενήλικες γάτες έχουν περισσότερους λόγους να δαγκώσουν

Οι μεγαλύτερες σε ηλικία γάτες έχουν περισσότερους λόγους να δαγκώσουν. Μερικές δαγκώνουν για να τραβήξουν την προσοχή. Αν δεν ασχολείστε ποτέ με τη γάτα σας και εκείνη είναι συνέχεια μόνη της, είναι πολύ πιθανό να σας δαγκώσει για να τραβήξει την προσοχή σας.

Μια γάτα μπορεί επίσης να δαγκώσει αν πεινάει. Αν αυτή η τακτική λειτουργήσει έστω και μερικές φορές, η γάτα μαθαίνει ότι αξίζει να την επαναλάβει.

Άλλες φορές, το δάγκωμα σχετίζεται με την ανάγκη της γάτας να προστατεύσει τον χώρο της ή με την υπερδιέγερση από το χάιδεμα. Πολλές γάτες έχουν συγκεκριμένο όριο στο πόσο μπορούν να ανεχθούν το άγγιγμα. Αυτό το γνωρίζουν καλά όσοι ζουν με γάτες. Συνήθως βέβαια προειδοποιούν πριν δαγκώσουν– με την ουρά που αρχίζει να κινείται νευρικά, τα αυτιά που γυρίζουν προς τα πίσω, την ένταση στο σώμα ή άλλες αλλαγές στη συμπεριφορά τους.

Το πρόβλημα σε αυτή την περίπτωση είναι ότι οι άνθρωποι συχνά δεν αναγνωρίζουν αυτά τα σημάδια ή τα αγνοούν. Και τότε έρχεται το δάγκωμα και η δυσφορία από μέρους μας.

Φόβος, στρες ή πόνος

Ο φόβος και το στρες είναι επίσης σημαντικοί παράγοντες για να δαγκώσει μία γάτα. Μια γάτα που βρίσκεται σε κατάσταση έντονου φόβου ή έντονου στρες μπαίνει σε κατάσταση «μάχης ή φυγής». Τότε μπορεί να δαγκώσει καθαρά αμυντικά.

Αν τώρα έχει μάθει στο παρελθόν ότι το δάγκωμα την απαλλάσσει από κάτι δυσάρεστο- όπως το κόψιμο των νυχιών, το μπάνιο κτλ- είναι πιθανό να χρησιμοποιήσει ξανά την ίδια τακτική.

Μία από τις αιτίες που συχνά παραβλέπουν οι κηδεμόνες είναι ο πόνος. Αν μια γάτα αρχίσει ξαφνικά να δαγκώνει όταν την αγγίζετε σε ένα συγκεκριμένο σημείο, μπορεί να υπάρχει κάποιος τραυματισμός ή πρόβλημα υγείας που δεν είναι εμφανές.

Επομένως, αν το δάγκωμα είναι μια καινούργια συμπεριφορά και εμφανίζεται χωρίς προφανή αιτία, το πρώτο βήμα είναι η επικοινωνία με το κτηνίατρό μας ώστε να αποκλειστεί κάποιο ιατρικό πρόβλημα.

Τα λάθη που κάνουμε όταν μας δαγκώνει η γάτα μας

Και ερχόμαστε στο βασικό. Ποια είναι τα λάθη που κάνουμε όταν μας δαγκώσει η γάτα μας;

1. Τραβάμε απότομα το χέρι μας

Όταν μια γάτα δαγκώσει το χέρι μας, το ένστικτό μας μάς λέει να το τραβήξουμε αμέσως. Αυτό όμως μπορεί να λειτουργήσει αντίστροφα.

Η απότομη κίνηση μοιάζει με την προσπάθεια ενός θηράματος να ξεφύγει και μπορεί να ενεργοποιήσει ακόμη περισσότερο το κυνηγετικό ένστικτο της γάτας, κάνοντάς την να δαγκώσει πιο δυνατά.

Αντί γι’ αυτό, σπρώξτε απαλά το χέρι σας προς το στόμα της. Ακούγεται παράξενο, αλλά την αιφνιδιάζει και συχνά την κάνει να αφήσει το χέρι.

2. Φωνάζουμε ή τιμωρούμε τη γάτα μας

Δεν είναι λίγοι εκείνοι που φωνάζουν ή μαλώνουν τη γάτα τους μετά από ένα δάγκωμά της. Λάθος. Οι φωνές ή η σωματική τιμωρία τρομάζουν τις γάτες και βλάπτουν τη σχέση σας μαζί τους, χωρίς να τους μαθαίνουν κάτι χρήσιμο. Οι φωνές επίσης μπορεί να εκληφθούν ως έντονο παιχνίδι και να ενισχύσουν τη συμπεριφορά της γάτας σας. Όσο για την τιμωρία, αυτή δεν λειτουργεί σε καμία περίπτωση.

3. Χρησιμοποιούμε τα χέρια ή τα πόδια μας ως αντικείμενα παιχνιδιού

Το πρώτο πράγμα που κάνουμε με ένα γατάκι είναι να παίξουμε μαζί του με τα δάχτυλά μας, τα οποία φυσικά και θα δαγκώσει. Τι του μαθαίνουμε με αυτό; Ότι τα δάχτυλά μας είναι επιτρεπτοί στόχοι. Και μπορεί να εφαρμόσει αυτό το «μάθημα» σε απρόβλεπτες στιγμές. Και ναι μεν αυτό μπορεί να είναι ανεκτό όταν η γάτα είναι μικρή, όταν όμως μεγαλώσει, δεν θα είναι καθόλου ωραίο το δάγκωμά της. Και τότε θα τη μαλώσουμε. Για κάτι που εμείς επιτρέψαμε. Η συμπεριφορά αυτή δεν εξαφανίζεται καθώς μεγαλώνει.

4. Δεν υπάρχει συνέπεια στις αντιδράσεις μας

Επίσης βασικό. Οι ασυνεπείς αντιδράσεις μέσα στο σπίτι υπονομεύουν κάθε προσπάθεια εκπαίδευσης. Αν εμείς φεύγουμε από το δωμάτιο κάθε φορά που μας δαγκώνει η γάτα μας, ενώ κάποιος άλλος παραμένει στο χώρο, γελάει και συνεχίζει να παίζει, η γάτα λαμβάνει αντικρουόμενα μηνύματα. Και το δάγκωμα συνεχίζεται. Για αυτό πρέπει όλοι στο σπίτι να αντιδρούν με τον ίδιο τρόπο, κάθε φορά.

Τι μπορεί να σταματήσει το δάγκωμα

Ας δούμε τώρα τι μπορεί να σταματήσει το δάγκωμα μιας γάτας.

Φεύγουμε αμέσως μετά το δάγκωμα

Αφού σπρώξουμε απαλά το χέρι μας προς το στόμα της γάτας ώστε να το αφήσει, όπως αναφέραμε πιο πάνω, απομακρυνόμαστε από τον χώρο. Δεν φωνάζουμε, δεν τη μαλώνουμε αλλά ούτε και συνεχίζουμε την αλληλεπίδραση. Απλά φεύγουμε.

Αν αυτό το κάνουμε κάθε φορά που η γάτα δαγκώνει, στέλνουμε το πιο ξεκάθαρο μήνυμα που μπορεί να καταλάβει: το δάγκωμα σταματά αμέσως κάθε παιχνίδι και κάθε προσοχή.

Της δίνουμε εναλλακτικές πριν φτάσει στο δάγκωμα

Η κάθε γάτα θέλει παιχνίδια για να εκτονώνει τα φυσικά της ένστικτα. Δεν χρειάζεται όμως τα δάχτυλά μας. Για αυτό της έχουμε τα κατάλληλα παιχνίδια, με πρώτα και καλύτερα διάφορα διαδραστικά ώστε από τη μία να μην βαριέται και από την άλλη να εκτονώνει τα ένστικτά της. Ο στόχος είναι να κατευθύνουμε την παρόρμησή της να ορμήσει προς κάτι κατάλληλο, πριν φτάσει καν στο χέρι μας. Παιχνίδια επίσης με ραβδάκι, παιχνίδια που μπορεί να «κλωτσάει» με τα πίσω πόδια και ταΐστρες-παζλ προσφέρουν στη γάτα μας μια διέξοδο να εκτονώσει τον άγριο εαυτό της. Το θήραμα με άλλα λόγια πρέπει να είναι το παιχνίδι- όχι το χέρι μας.

Επιβραβεύουμε την καλή συμπεριφορά

Η θετική ενίσχυση είναι πολύ πιο χρήσιμη από την τιμωρία. Όταν η γάτα χρησιμοποιεί απαλά την πατούσα της αντί να δαγκώσει, όταν στρέφεται προς ένα παιχνίδι ή όταν ζητά την προσοχή σας χωρίς να σας δαγκώνει, τότε επιβραβεύστε την αμέσως. Μια λιχουδιά, ένας ήρεμος έπαινος ή λίγη τρυφερότητα μπορούν να της δείξουν ότι η ήπια συμπεριφορά είναι αυτή που της δίνει αυτό που θέλει.

Προσοχή: Αν το δάγκωμα εμφανίστηκε ξαφνικά ή δεν βελτιώνεται παρά την προσπάθεια, χρειάζεται η συμβουλή κτηνιάτρου. Ο κτηνίατρος μπορεί να αποκλείσει πιθανά ιατρικά αίτια. Αν το άγχος αποτελεί σημαντικό παράγοντα σε αυτή τη συμπεριφορά, θα προτείνει και τις κατάλληλες λύσεις.

Με πληροφορίες από catster.com