5 μύθοι για τη φροντίδα των κατοικιδίων μας που θα μπορούσαν να τους κάνουν κακό
Έπη Τρίμη
02/02/2026
Αγαπάμε τα ζώα μας σαν παιδιά μας. Τα ταΐζουμε, τα φροντίζουμε, τα παίρνουμε αγκαλιά και θέλουμε να πιστεύουμε ότι κάνουμε πάντα το καλύτερο για εκείνα.
Κι όμως, αρκετές φορές, παρά τις καλύτερες προθέσεις, ακολουθούμε παρωχημένες συμβουλές χωρίς να τις αμφισβητούμε που μπορεί να μην «δουλεύουν» ή ακόμη και να επιβαρύνουν την υγεία και την ευημερία τους. Η φιλοζωία δεν αρκείται μόνο στο συναίσθημα και στα υλικά αγαθά αλλά προϋποθέτει βαθιά γνώση και ενημέρωση κάθε υπευθύνου κηδεμόνα.
Πιο κάτω θα σας πούμε 5 ξεπερασμένους μύθους για τη φροντίδα των κατοικίδιων ζώων που θα μπορούσαν να βλάψουν τον σκύλο ή τη γάτα μας
1. Το γάλα είναι κατάλληλο κέρασμα για τις γάτες
Κάθε πρωί, η γάτα σας είναι εκεί και σας παρακολουθεί καθώς ρίχνετε γάλα στα δημητριακά σας, ελπίζοντας ότι θα χυθούν μία ή δύο σταγόνες. Στην πραγματικότητα όμως, το αγελαδινό γάλα δεν είναι καλό γι’ αυτές.
Καθώς οι γάτες μεγαλώνουν, οι περισσότερες χάνουν σταδιακά τη λακτάση, το ένζυμο που διασπά τη λακτόζη. Το αποτέλεσμα είναι γαστρεντερική διαταραχή που μπορεί να περιλαμβάνει έμετο, διάρροια, φούσκωμα, αέρια και κοιλιακό πόνο.
Η Dr. Karen Becker, κτηνίατρος στις ΗΠΑ με διεθνή αναγνώριση στον τομέα της διατροφής ζώων συντροφιάς, σημειώνει: «Οι περισσότερες ενήλικες γάτες δεν μπορούν να χωνέψουν τα γαλακτοκομικά. Το γάλα δεν τους προσφέρει κανένα ουσιαστικό διατροφικό όφελος και συχνά προκαλεί περισσότερα προβλήματα απ’ όσα λύνει».
Ακόμη κι αν μια γάτα δεν εμφανίζει έντονη δυσανεξία, το αγελαδινό γάλα παραμένει πλούσιο σε λιπαρά και σάκχαρα. Πολλές είναι επιρρεπείς στην παχυσαρκία και η τακτική κατανάλωση γάλακτος μπορεί να διαταράξει τη διατροφική ισορροπία τους. Μικρές ποσότητες (όπως ένα κουταλάκι του γλυκού μία ή δύο φορές την εβδομάδα) σπάνια προκαλούν άμεσο πρόβλημα, όμως δεν υπάρχει λόγος να αποτελούν μέρος της ρουτίνας. Οι περισσότερες ήπιες περιπτώσεις υποχωρούν μέσα σε 24 ώρες, όμως σε παρατεταμένα ή σοβαρά συμπτώματα υπάρχει κίνδυνος αφυδάτωσης και απαιτείται κτηνιατρική φροντίδα.
Τα φυτικά γάλατα (βρώμης, σόγιας, αμυγδάλου, καρύδας) επίσης δεν αποτελούν λύση γιατί μπορεί να περιέχουν έλαια, πηκτικά, πρόσθετα ή αλάτι που είναι δύσπεπτα.
Τα γατάκια, τέλος, μπορούν να χωνέψουν μόνο το μητρικό γάλα ενώ για τα ορφανά χρησιμοποιούνται αποκλειστικά ειδικά υποκατάστατα και ποτέ αγελαδινό ή προϊόντα για σκύλους.

2. Η ξηρά τροφή καθαρίζει τα δόντια στους σκύλους και τις γάτες
Η ιδέα ότι η κροκέτα λειτουργεί σαν οδοντόβουρτσα είναι ελκυστική, αλλά παραπλανητική. Η οδοντική πλάκα είναι ένα κολλώδες βιοφίλμ που προσκολλάται στα δόντια και, αν δεν αφαιρεθεί μηχανικά, μετατρέπεται σε πέτρα, ιδιαίτερα κοντά στη «γραμμή» των ούλων.
Η ξηρά τροφή μπορεί να αφαιρέσει ελάχιστη πλάκα στην κορυφή των δοντιών, αλλά συχνά είναι αναποτελεσματική στο κρίσιμο σημείο των ούλων. Επιπλέον, πολλές περιέχουν επεξεργασμένους υδατάνθρακες, οι οποίοι δεν ευνοούν τη στοματική υγεία.
Ο Dr. Marty Becker, γνωστός διεθνώς ως «America’s Veterinarian», επισημαίνει: «Αν η ξηρά τροφή καθάριζε πραγματικά τα δόντια, δεν θα βλέπαμε τόσο υψηλά ποσοστά περιοδοντικής νόσου σε σκύλους που τρώνε αποκλειστικά κροκέτα».
Τι συμβαίνει στις γάτες; Η Rebecca Goode, DVM, κτηνίατρος στο Κτηνιατρικό Νοσοκομείο Port Phillip, εξηγεί ότι ενώ κάποτε θεωρούνταν ότι η κροκέτα συνέβαλε στη μείωση της πλάκας στις γάτες, έρευνες των τελευταίων δύο δεκαετιών δείχνουν ότι δεν προσφέρει κανένα οδοντικό πλεονέκτημα σε σχέση με την υγρή τροφή. Όπως εξηγεί ως σαρκοφάγα, οι γάτες συχνά καταπίνουν ολόκληρη την κροκέτα και αν τη μασήσουν, συνήθως θρυμματίζεται κατά την μάσηση. Ο μόνος επιστημονικά ενδεδειγμένος τρόπος πρόληψης παραμένει το τακτικό βούρτσισμα και ο επαγγελματικός καθαρισμός όταν χρειάζεται.
3. Το σκόρδο διώχνει τους ψύλλους
Η θεωρία ότι το σκόρδο αλλάζει τη μυρωδιά ή τη χημεία του αίματος και απωθεί τους ψύλλους δεν υποστηρίζεται από επιστημονικά δεδομένα. Επιπλέον, αγνοεί τον κύκλο ζωής του ψύλλου, ο οποίος περνά μεγάλο μέρος του χρόνου του στο περιβάλλον και όχι πάνω στο ζώο. Το σκόρδο περιέχει θειοθειικό άλας, μια ουσία τοξική κατά την κατάποση, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε έμετο, διάρροια, αναιμία και άλλα σοβαρά προβλήματα υγείας. Υπάρχουν πολυάριθμες θεραπείες για ψύλλους που έχουν αποδειχθεί αποτελεσματικές ενώ πάντα πρέπει να συμβουλεύεστε τον κτηνίατρό σας για να βρείτε την πιο κατάλληλη και ασφαλή λύση για το κατοικίδιό σας.
Ο κύκλος ζωής των ψύλλων είναι μια διαδικασία που περνάει από τέσσερα στάδια. Ξεκινά με τον ενήλικο ψύλλο, ένα μικροσκοπικό έντομο που τρέφεται με το αίμα ζώων. Αυτοί παράγουν αυγά, τα οποία στη συνέχεια μετακινούνται στο περιβάλλον, όπως χαλιά, ρωγμές σε σανίδες δαπέδου, καναπέδες ή κλινοσκεπάσματα. Τα αυγά εκκολάπτονται σε προνύμφες που αποφεύγουν το φως και τρέφονται με οργανικά υπολείμματα. Μετά από μια περίοδο ανάπτυξης, οι προνύμφες γνέθουν κουκούλια για να προστατευτούν. Οι ενήλικοι ψύλλοι μπορούν να παραμείνουν αδρανείς στα κουκούλια τους για μήνες μέχρι να ανιχνεύσουν δονήσεις, θερμότητα ή διοξείδιο του άνθρακα, υποδεικνύοντας την παρουσία ενός πιθανού ξενιστή.
Ενώ δεν μπορείτε να αποτρέψετε το κατοικίδιό σας από το να κολλήσει ψύλλους, η πρόληψη είναι σημαντική, καθώς η προσβολή από ψύλλους μπορεί να χρειαστεί 3-6 μήνες για να εξαλειφθεί. Ο κτηνίατρος μπορεί να σας προτείνει ασφαλή και αποτελεσματικά προϊόντα, όπως φάρμακα από το στόμα ή κολάρα κατά των ψύλλων.
4. Οι γάτες που ζουν μόνο μέσα δεν χρειάζονται αντιψυλλική προστασία
Οι ψύλλοι μπορούν να μπουν στο σπίτι μέσω παπουτσιών, ρούχων ή άλλων ζώων και να επιβιώσουν για μήνες στο περιβάλλον. Η Samantha Bell, ειδικός σε γάτες στην «Best Friends Animal Society», εξηγεί ότι οι ψύλλοι και τα αυγά τους μπορούν εύκολα να βρουν τον δρόμο τους σε εσωτερικούς χώρους.
– Οι ψύλλοι μπορούν να μπουν στο σπίτι σας «ταξιδεύοντας» πάνω στα ρούχα και τις τσάντες.
-Η γάτα μπορεί να γεμίσει ψύλλους ακόμη και στον κτηνίατρο από άλλο κατοικίδιο και να τους μεταφέρει σπίτι.
Γι’ αυτό η πρόληψη των ψύλλων όλο το χρόνο είναι τόσο σημαντική, ακόμη και για τις γάτες που ζουν σε εσωτερικούς χώρους.

5. Οι ηλικιωμένοι σκύλοι δεν μπορούν να μάθουν νέα πράγματα
Οι σκύλοι μπορούν να μαθαίνουν νέα πράγματα σε κάθε ηλικία. Η εκπαίδευση των ηλικιωμένων βοηθά στη διατήρηση της πνευματικής εγρήγορσης και στη βελτίωση της ποιότητας ζωής, αρκεί να προσαρμόζεται στις σωματικές τους δυνατότητες.
Τα μεγαλύτερα σε ηλικία σκυλιά μπορεί να έχουν μάθει συμπεριφορές που οι κηδεμόνες τους θα προτιμούσαν να μην είχαν. Ίσως για παράδειγμα δεν μπορούν να αντισταθούν στο να μασήσουν την εφημερίδα. Όσοι επιλέγουν να υιοθετήσουν έναν ενήλικο σκύλο μπορεί να διαπιστώσουν ότι ο σκύλος έχει μερικές ιδιαιτερότητες που μπορούν να αποδεχτούν και μερικές που θέλουν να αλλάξουν. Μπορεί αυτός ο σκύλος να φέρει την εφημερίδα αντί να την καταστρέψει;
Ευτυχώς, ποτέ δεν είναι αργά για να προσαρμόσετε τη συμπεριφορά ενός σκύλου. Τα σκυλιά ζουν για «τη στιγμή». Δεν κολλάνε στο παρελθόν ούτε ανησυχούν για το μέλλον. Αν ο νέος κηδεμόνας έχει υπομονή, γνώση και πολλή αγάπη, ακόμη και οι ενοχλητικές παλιές συνήθειες μπορούν να διορθωθούν. Τα υιοθετημένα σκυλιά είναι συνήθως χαρούμενα που έχουν ένα στοργικό σπίτι και ανυπομονούν να ευχαριστήσουν τους νέους «γονείς» τους. Τα σκυλιά που είναι με μια οικογένεια από κουτάβια απολαμβάνουν επίσης τον χρόνο που περνούν μαζί τους σε νέες δραστηριότητες, και η μάθηση είναι μια διασκεδαστική δραστηριότητα για αυτά.
Μην ξεχνάτε ωστόσο πως μερικά κόλπα μπορεί να προκαλέσουν υπερβολική σωματική καταπόνηση στον ηλικιωμένο σκύλο σας. Οι κηδεμόνες κατοικίδιων ζώων μπορούν να διδάξουν στα ηλικιωμένα σκυλιά τους νέα κόλπα, αλλά πρέπει να επιλέξουν τα σωστά καθώς ακόμη και τα απλά μπορεί να είναι άβολα. Για παράδειγμα, το να πηδάει για να πιάσει ένα φρίσμπι ίσως το κάνει να πονάει. Κατά συνέπεια λάβετε υπόψη τη φυσική κατάσταση του σκύλου σας πριν του ζητήσετε να διδαχθεί οποιοδήποτε κόλπο.
Οι τεχνικές εκμάθησης είναι οι ίδιες ανεξάρτητα από την ηλικία ενός σκύλου, αλλά μπορεί να χρειαστούν κάποιες τροποποιήσεις για μεγαλύτερα σε ηλικία σκυλιά. Τα ζωηρά κουτάβια είναι αρκετά ενεργητικά για να εκτελούν σωματικά απαιτητικά κόλπα για μεγάλα χρονικά διαστήματα.
Τα ζώα δεν μας ζητούν πολλά. Λίγη ασφάλεια και έναν άνθρωπο πρόθυμο να τα καταλάβει και να τα συμπονέσει. Τα υπέροχα αυτά πλάσματα μάς εμπιστεύονται απόλυτα, αφήνοντας σε εμάς όλες τις αποφάσεις για τη ζωή τους. Κι αυτή η εμπιστοσύνη είναι ίσως η μεγαλύτερη ευθύνη που έχουμε.