Τα σημάδια που δείχνουν ότι ο πιο πιστός μας φίλος, ο σκύλος μας, έχει αρχίσει να μεγαλώνει είναι πραγματικά στενάχωρα. Είναι πολύ δύσκολο να τα συνηθίσουμε, να πιστέψουμε και να προετοιμαστούμε για αυτό που δεν μπορούμε να αποφύγουμε, τον τελικό αποχωρισμό.

Καθημερινά βλέπουμε μικρές αλλαγές που δείχνουν ότι ο σκύλος μας γερνάει και πως αλλάζει συνήθειες. Δεν είναι πια τόσο δραστήριος, το γάβγισμά του γίνεται πιο βραχνό, οι κινήσεις πιο αργές και όλο και περισσότερο απολαμβάνει έναν υπνάκο σε μια χουχουλιάρικη γωνιά.

Από τη μία τον αγαπάμε περισσότερο που προσπαθεί να προσαρμοστεί και από την άλλη μας στεναχωρεί γιατί βλέπουμε την κλεψύδρα της ζωής του αγαπημένου μας τετράποδου να πλησιάζει προς το τέλος.

1. Αλλαγές στο σώμα του

Ένας σκύλος δεν έχει ημερολόγιο, ούτε γνωρίζει πότε είναι τα γενέθλιά του. Αντίθετα, έχει τη ρουτίνα του και περιμένει καθημερινά το φαγητό, τη βόλτα και τον χρόνο που θα περάσει μαζί μας. Εκεί θα νιώσει ότι δεν μπορεί να κάνει κάποια πράγματα όπως έκανε πριν. Για παράδειγμα ίσως να μην μπορεί να σηκωθεί στα δύο πόδια για να δει τι τρώμε, ή να μην ανεβοκατεβαίνει στο κρεβάτι και τον καναπέ κάθε φορά που αλλάζουμε δωμάτιο.

Υπάρχουν όμως και οι πόνοι στις αρθρώσεις που τον δυσκολεύουν κάποιες φορές να κάνει και τα πιο απλά, όπως να βολευτεί στο κρεβάτι του ή -για τα αρσενικά- να μην μπορούν να σηκώσουν το πόδι τους ψηλά για να κάνουν την ανάγκη τους.

Ακόμη πιο δύσκολο είναι όταν πρέπει να ανεβαίνουν καθημερινά σκάλες, κάτι που θα πρέπει να σκεφτούμε από πριν.

2. Δεν τον ενδιαφέρει πλέον το παιχνίδι όσο παλιότερα

Ίσως οι περισσότεροι από εμάς να έχουμε ζήσει ή συναντήσει έναν σκύλο που έχει τρέλα με τα παιχνίδια του. Υπάρχουν αυτοί που δεν τα αποχωρίζονται ούτε στη βόλτα ούτε στον ύπνο, κάνοντας τις καρδιές μας να λιώνουν από αγάπη. Άλλοι φέρνουν συνεχώς παιχνίδια στα πόδια μας μέχρι να ασχοληθούμε μαζί τους και να τους τα πετάξουμε ή να τα κρατήσουμε και να τα διεκδικήσουν. Μεγαλώνοντας όμως, η ενέργεια πέφτει και ο σκύλος μας δεν έχει τόση ανάγκη για να εκτονωθεί μασώντας ένα παιχνίδι ή ξύνοντας μια επιφάνεια.

3. Αντιλαμβάνονται τα πράγματα πιο αργά

Κάποιοι σκύλοι ακούνε τη μηχανή του αυτοκινήτου πριν καν φτάσει κοντά στο σπίτι και αρχίζουν και γαβγίζουν από χαρά επειδή γύρισε ο άνθρωπός τους σπίτι. Όταν είναι έξω γαβγίζουν ακόμα και στη μύγα που θα πετάξει, ενώ κάποιοι πιο επίδοξοι θα την κυνηγήσουν κιόλας. Όσο όμως μεγαλώνουν, τα αντανακλαστικά τους μειώνονται και οι αντιδράσεις γίνονται πιο αργά. Ακόμη κι η ακοή τους εξασθενεί και δεν ακούν τόσο καλά και τόσα πολλά, όπως, για παράδειγμα, ότι ανοίγουμε το ψυγείο ή ένα σακουλάκι με πατατάκια.

4. Κοιμάται περισσότερο

Δεν είναι μόνο ο χειμώνας που προκαλεί περισσότερη υπνηλία στον τετράποδο φίλο μας, αλλά και η ηλικία. Πολλές φορές νιώθει πιο ήρεμος και ασφαλής στο μαλακό κρεβάτι παρά να κάνει οτιδήποτε άλλο που θα τον κουράσει. Μια αλλαγή που ίσως συναντήσουμε είναι να μένει ξύπνιος κατά τη διάρκεια της νύχτας, ενδεχομένως επειδή θέλει να πάει τουαλέτα ή επειδή πονάει και δεν μπορεί να βολευτεί.

5. Δείχνει μπερδεμένος

Είναι πολύ πιθανό κάποιοι σκύλοι να εμφανίσουν άνοια, όπως και οι άνθρωποι. Από τις εντολές που έχει μάθει, μέχρι την κατεύθυνση για το σπίτι και για άλλες γνωστές διαδρομές, μπορεί ο σκύλος μας πλέον να μη θυμάται τόσα πολλά και να νιώθει σύγχυση. Ακόμη πιο δύσκολη και αργή είναι η προσαρμογή του σε κάθε νέο περιβάλλον και συνθήκη, γιατί χρειάζεται πολύ περισσότερο χρόνο μέχρι να νιώσει άνετα και να καταλάβει τι συμβαίνει.

Τι μπορούμε να κάνουμε εμείς

Εκτός από αγάπη και υπομονή, που πρέπει έτσι κι αλλιώς να δείχνουμε στο κατοικίδιό μας, μπορούμε να κάνουμε κάποιες αλλαγές τόσο μέσα στο σπίτι όσο και στη ρουτίνα μας, για να το κάνουμε να νιώσει πιο άνετα.

– Για παράδειγμα, μπορούμε σε ένα σημείο του σπιτιού να βάλουμε μια πάνα, έτσι ώστε να έχει μια εναλλακτική λύση για το βράδυ, σε περίπτωση που νιώσει την ανάγκη να πάει για τουαλέτα και δεν μπορεί να κρατηθεί μέχρι το πρωί.

– Αν έχει μάθει να ανεβαίνει σε καναπέδες και στο κρεβάτι, μπορούμε να του έχουμε τις ειδικές σκάλες για τους σκύλους ή να φτιάξουμε αυτοσχέδιες με μαξιλάρια.

– Αν ζούμε σε σπίτι με σκάλες, να μην τον βάζουμε στη διαδικασία να τις ανεβοκατεβαίνει, αλλά να του διαμορφώσουμε ένα χώρο στο ισόγειο.

– Να τον καθησυχάζουμε όταν δεν δείχνει τόσο ορεξάτος για παιχνίδι ή για να μας ακολουθήσει σε όλη τη διαδρομή που θέλουμε να κάνουμε. Ας μην ξεχνάμε πως κάποτε ήταν αυτός που δεν μας άφηνε σε ησυχία.

Η ζωή με έναν ηλικιωμένο σκύλο έχει ηρεμία αλλά και πίκρα για αυτό που θα συμβεί. Ας μην αφήσουμε καμία μέρα χαμένη, αλλά ας την κάνουμε γιορτή για τη ζωή. Να προσπαθήσουμε να κάνουμε τον σκύλο μας να νιώθει ξεχωριστός για όσο ακόμα είναι κοντά μας.