Η εκπαίδευση του σκύλου είναι ένα θέμα που απασχολεί κάθε κηδεμόνα που θέλει να συμβιώνει αρμονικά με τον τετράποδο φίλο του. Πολλοί πιστεύουν ότι η επιτυχία κρύβεται σε μερικές βασικές εντολές, σε αυστηρούς κανόνες ή σε τεχνικές κυριαρχίας.

Στην πραγματικότητα όμως, η πετυχημένη εκπαίδευση είναι κάτι πολύ πιο βαθύ και ουσιαστικό. Δεν αφορά μόνο το αν ο σκύλος κάθεται, ξαπλώνει ή έρχεται όταν τον φωνάζουμε, αλλά την επικοινωνία, την κατανόηση και τον τρόπο ζωής που του προσφέρουμε.

Ακολουθούν 3 “μυστικά” που θα σας βοηθήσουν να εκπαιδεύσετε πραγματικά τον σκύλο σας και να χτίσετε μια αληθινή και βαθιά σχέση μαζί του.

1. Η υπακοή από μόνη της δεν αρκεί – ο σκύλος χρειάζεται εκτόνωση

Η υπακοή είναι σημαντική. Ένας σκύλος που ανταποκρίνεται στο όνομά του, που μπορεί να περπατήσει όμορφα με το λουρί κοντά μας και να μείνει ήρεμος όταν χρειάζεται, είναι σίγουρα πιο εύκολος στη διαχείριση. Ωστόσο η υπακοή από μόνη της δεν λύνει προβλήματα συμπεριφοράς, ούτε εξασφαλίζει έναν ισορροπημένο χαρακτήρα.

Πολύ συχνά βλέπουμε σκύλους που γνωρίζουν αρκετές εντολές, αλλά καταστρέφουν αντικείμενα μέσα στο σπίτι, γαβγίζουν σε άλλους σκύλους ή εμφανίζουν έντονο άγχος.

Ο σκύλος είναι ζώο με ανάγκες σωματικές, πνευματικές και συναισθηματικές. Χρειάζεται καθημερινή άσκηση, εξερεύνηση, παιχνίδι και ερεθίσματα. Ένας περίπατος γύρω από το τετράγωνο για λίγα λεπτά δεν είναι αρκετός. Η εκτόνωση δεν σημαίνει απλώς κούραση, αλλά κάλυψη των αναγκών και των ενστίκτων του. Κάθε υγιής σκύλος πρέπει να μυρίσει, να τρέξει, να παίξει και να χρησιμοποιήσει το μυαλό του.

Δραστηριότητες όπως παιχνίδια αναζήτησης τροφής, ασκήσεις εκπαίδευσης και νοητικής διέγερσης αλλά και κοινωνικοποίηση με άλλα σκυλιά, βοηθούν σημαντικά στη δημιουργία ενός ισορροπημένου ζώου. Ένας σκύλος που έχει εκτονωθεί σωστά, είναι πιο δεκτικός στην εκπαίδευση, αλλά και πιο ήρεμος και συνεργάσιμος στην καθημερινότητά του.

Η υπακοή λοιπόν χτίζεται πρωτίστως μέσα από την κάλυψη των αναγκών. Αν αυτό δεν γίνεται, καμία εντολή δεν μπορεί να φέρει μόνιμα αποτελέσματα. Η πραγματική εκπαίδευση ξεκινά από την κατανόηση της φύσης του σκύλου και αυτών που χρειάζεται πραγματικά για να είναι χαρούμενος.

2. Δεν είναι θέμα κυριαρχίας αλλά επικοινωνίας

Για πολλά χρόνια η εκπαίδευση σκύλων βασιζόταν στην έννοια της “κυριαρχίας”. Ο άνθρωπος έπρεπε να επιβληθεί, να δείξει ότι είναι ο “αρχηγός της αγέλης” και να απαιτήσει σεβασμό μέσω της αυστηρής πειθαρχίας και της τιμωρίας. Σήμερα γνωρίζουμε ότι αυτή η προσέγγιση όχι μόνο δεν είναι απαραίτητη, αλλά συχνά δημιουργεί φόβο και προβλήματα συμπεριφοράς.

Ο σκύλος δεν προσπαθεί να κυριαρχήσει όταν τραβάει το λουρί ή όταν ανεβαίνει στον καναπέ. Συνήθως απλώς ακολουθεί τα ένστικτά του ή δεν έχει μάθει μια εναλλακτική συμπεριφορά. Όταν εμείς αντιδρούμε με μεγάλη ένταση, το μόνο που καταφέρνουμε είναι να διαταράξουμε την εμπιστοσύνη που έχουμε μεταξύ μας.

Φυσικά τα όρια και η καθοδήγηση από εμάς είναι απαραίτητα, όμως πρέπει πάντα να βασιζόμαστε στην σταθερή και ήρεμη επικοινωνία. Αυτό σημαίνει ότι διδάσκουμε στον σκύλο τι θέλουμε από αυτόν, επιβραβεύουμε τη σωστή συμπεριφορά και διαχειριζόμαστε το περιβάλλον ώστε να τον βοηθάμε να πετύχει. Ο σκύλος μαθαίνει επειδή θέλει να συνεργαστεί και να δουλέψει μαζί μας, όχι επειδή φοβάται τις συνέπειες.

Η επικοινωνία περιλαμβάνει και τη δική μας ικανότητα να “διαβάζουμε” τον σκύλο. Η γλώσσα του σώματός του, η στάση, το βλέμμα του, όλα είναι μηνύματα. Όταν τα αναγνωρίζουμε μπορούμε να προλάβουμε ανεπιθύμητες συμπεριφορές και να ενισχύσουμε τις θετικές.

Ο σεβασμός δεν επιβάλλεται, αλλά κερδίζεται μέσα από συνέπεια, κατανόηση και συνεργασία.

3. Συνεννόηση και κοινοί κανόνες όλων των μελών της οικογένειας

Ένα από τα πιο συχνά λάθη στην εκπαίδευση είναι η έλλειψη συνέπειας. Ο σκύλος δεν μπορεί να καταλάβει γιατί μια συμπεριφορά επιτρέπεται τη μια μέρα και απαγορεύεται την επόμενη, ή γιατί ένα μέλος της οικογένειας επιτρέπει κάτι που ένα άλλο απαγορεύει.

Η συνέπεια είναι το θεμέλιο της μάθησης. Αν θέλουμε, για παράδειγμα, ο σκύλος να μην ανεβαίνει στον καναπέ, τότε αυτός ο κανόνας πρέπει να ισχύει πάντα και από όλους. Αν κάποιος τον ανεβάζει ανάλογα με τη διάθεσή του, τότε για τον σκύλο ο καναπές παραμένει μια πιθανή επιλογή. Η ασυνέπεια του δημιουργεί σύγχυση.

Εξίσου σημαντική είναι η συνεννόηση μεταξύ των μελών της οικογένειας. Πριν ξεκινήσει η εκπαίδευση, καλό είναι να συμφωνηθούν κάποιοι βασικοί κανόνες. Πού θα κοιμάται ο σκύλος; Ποιος θα τον ταΐζει; Ποιες εντολές θα χρησιμοποιούνται και με ποιες λέξεις;

Όταν όλοι ακολουθούν την ίδια γραμμή, ο σκύλος μαθαίνει πιο γρήγορα και νιώθει μεγαλύτερη ασφάλεια. Η σταθερότητα στο περιβάλλον μειώνει το άγχος του και ενισχύει τη σωστή συμπεριφορά.

Η πετυχημένη εκπαίδευση του σκύλου δεν είναι θέμα τεχνικής ή κόλπων για να επιβληθούμε αλλά μια καθημερινή διαδικασία που βασίζεται σε 3 άξονες: Επαρκή εκτόνωση, ουσιαστική επικοινωνία και συνέπεια.

Η υπακοή είναι σημαντική αλλά χωρίς την κάλυψη των αναγκών του σκύλου δεν έχει ουσία. Η κυριαρχία δεν χτίζει σχέση, αλλά πρέπει να βασιστούμε στην εμπιστοσύνη και την κατανόηση. Και χωρίς συνεννόηση και κοινούς κανόνες στην οικογένεια, ακόμα και η καλύτερη πρόθεση μπορεί να χαθεί μέσα στη σύγχυση.