Η ιδέα αυτού του άρθρου είχε αρχικά τον τίτλο «Ellie, η σκυλίτσα που ταξιδεύει με τη μηχανή σε όλη την Ελλάδα», αλλά η υποφαινόμενη μάς εξέπληξε αναχωρώντας στις 22 Ιουνίου με τον κηδεμόνα της Γιώργο Μικρού για να λάβει μέρος σε διεθνές rally με 200 μοτοσικλετιστές από όλο τον κόσμο.

Το ταξίδι ξεκινάει από την Ηγουμενίτσα για Ιταλία κι από εκεί για Παρίσι. Η Ellie και ο Γιώργος θα είναι μία από τις ελάχιστες ελληνικές συμμετοχές και η μοναδική με συνοδηγό… σκύλο! Ο τερματισμός του Rally είναι στις 12 Ιουλίου, στο Nordkapp της Νορβηγίας, μετά από 8.000 συνολικά, χλμ. και διασχίζοντας 11 χώρες.

Η Ellie και η γνωριμία της με τον Γιώργο

Η Ellie μοιάζει με καναδέζικο λυκόσκυλο, αλλά είναι αδέσποτη αφού βρέθηκε στο Φίλυρο, έξω από τη Θεσσαλονίκη. Είναι περίπου έξι ετών και της αρέσει η ήρεμη ζωή (όσο και αν διατηρεί ένα πιο rock attitude, όταν είναι πάνω στη μηχανή). Μία ιδανική μέρα για εκείνη, περιλαμβάνει βόλτα στο πάρκο και παιχνίδι με φρίσμπι ή μπαλάκια. Αν τώρα ο Γιώργος έχει ξεχάσει τα παιχνίδια της, εκείνη θα κοινωνικοποιηθεί με σκύλους, γάτες και ανθρώπους. Εντός σπιτιού είναι επίσης ήρεμη και λίγο αποστασιοποιημένη, γιατί όπως είπαμε προτιμά την ησυχία της. «Αράζει μόνη της, θέλει τον χώρο της και μόνο όταν αποφασίσει πως επιθυμεί συναναστροφές, θα έρθει για να τη χαϊδέψω ή να ξαπλώσει μαζί μου», λέει ο κηδεμόνας της. Εκτός αν έχουν καλεσμένους στο σπίτι, οπότε και μένει κοντά τους ως μία άψογη οικοδέσποινα.

Τα πηγαίνει καλά σχεδόν με όλους, ακόμη και με τις γάτες αφού έχει συγκατοικήσει στο παρελθόν για τέσσερα ολόκληρα χρόνια μ’ έναν γάτο και κάπως «εκπαιδεύτηκε» σε τετράποδα εκτός σκύλων. Όσο για τη γνωριμία της με τον Γιώργο; Ήταν σαν «προξενιό», όταν ένα φιλικό ζευγάρι του Γιώργου τη βρήκε και του την έδειξε. «Την υιοθέτησα περίπου όταν ήταν 5 μηνών, το 2020, με μία αυθόρμητη σκέψη. Μόλις την είδα, κατάλαβα πως ήθελα να την υιοθετήσω».

Η πρώτη επαφή με τη μηχανή και η ανυπομονησία όταν βλέπει πάρκο

Ο Γιώργος ή πιο σωστά η Ellie χρειάστηκε μόλις μία εβδομάδα με δέκα ημέρες εκπαίδευσης, για να μπει στο pet carrier (το οποίο ο κηδεμόνας της κατασκεύασε μόνος του, μετά από ενδελεχή έρευνα) και να δοκιμάσει τις πρώτες της διαδρομές σε πραγματικές συνθήκες. «Στις πρώτες βόλτες την έπαιρνα αγκαλιά και την ανέβαζα με τα χέρια. Δεν έδειξε να ενοχλείται καθόλου, ούτε από το ύψος στο οποίο βρίσκεται, ούτε από τον θόρυβο της μηχανής ή τους εξωτερικούς ήχους (π.χ. αέρας, αυτοκίνητα κτλ.)».

Η σκυλίτσα της ιστορίας μας δεν φοβήθηκε ποτέ, τουλάχιστον όπως νιώθουμε οι άνθρωποι τον φόβο, αλλά αυτό που την κάνει ανήσυχη ενώ βρίσκεται στη μηχανή είναι όταν μπαίνουν στο οπτικό πεδίο της πάρκα ή μέρη που ξέρει ότι μπορεί να απολαύσει μία στάση για βόλτα και παιχνίδι. Είναι οι δικές της στιγμές «ανησυχίας»- ανυπομονησίας!

Και κάπως έτσι ο Γιώργος και η Ellie απέκτησαν κοινά ενδιαφέροντα, συνδυάζοντας την αγάπη για την καλή παρέα με τα ταξίδια και την ανακάλυψη. «Τα ζώα τα είχαμε ως οικογένεια από μικρή ηλικία στη ζωή μας. Τα ταξίδια τα ανακάλυψα στην εφηβεία και τις μηχανές στα… γεράματα! Πλέον, το ότι μπορώ να ταξιδεύω μ’ ένα μέσο που περιγράφει την ελευθερία, μαζί με το κατοικίδιό μου, μου ανοίγει επιλογές που δεν είχα στο μυαλό μου».

Ellie, η σκυλίτσα που έχει ταξιδέψει με μηχανή σε όλη την Ελλάδα (και όχι μόνο)

«Μέχρι στιγμής έχουμε κάνει αρκετά χιλιόμετρα σε Ελλάδα κι εξωτερικό (περίπου 8.000 χλμ). Εντός συνόρων έχουμε πάει προς Κοζάνη, Γρεβενά και Καστοριά, έχουμε φτάσει μέχρι την Αθήνα και τη Λήμνο, καθώς και σε μικρότερους κοντινούς προορισμούς περιμετρικά της Θεσσαλονίκης. Το μεγαλύτερό μας ταξίδι ήταν πέρσι το καλοκαίρι στα Βαλκάνια, όπου διασχίσαμε 6 χώρες (Ελλάδα, Βουλγαρία, Ρουμανία, Ουγγαρία, Σλοβενία, Ιταλία και πίσω)».

Βασικές δυσκολίες δεν έχουν αντιμετωπίσει μέχρι τώρα ή εμπόδια στα ταξίδια τους. Οι μόνες που αναφέρει ο Γιώργος αφορούν κυρίως στα πλοία, διότι το μέγεθος της Ellie δεν επιτρέπει να είναι σε εσωτερικούς χώρους. «Έτσι, επειδή οι pet friendly καμπίνες είναι ακριβές, περνάμε τον χρόνο μας στο κατάστρωμα. Μια αναπάντεχη δυσκολία ήταν πέρσι, κατά την επιστροφή μας από Ιταλία, όταν κάναμε μια ανάβαση στο πέρασμα Μπάρος στα Τζουμέρκα, όπου είχα μια μηχανική δυσκολία με τη μηχανή. Ευτυχώς, με τη βοήθεια φίλων κατάφερα να τη λύσω».

Ερωτήσεις που θα θέλαμε να κάνουμε στην Ellie…

… αλλά τις κάνουμε στον κηδεμόνα της, Γιώργο Μικρού.

Είναι εξοικειωμένη με κάθε είδους διαδρομή (π.χ. στροφές);

Ναι, δε θα έλεγα ότι ξεχωρίζει κάτι, από τη στιγμή που ανεβαίνει στη μηχανή. Με τις στροφές είτε ακολουθεί είτε χαζεύει. Συνήθως βρίσκουμε στροφές σε επαρχιακούς δρόμους, όπου έχει περισσότερες μυρωδιές και χαμηλότερες ταχύτητες. Στην εθνική οδό από την άλλη, ξαπλώνει στην πλάτη μου ή προσπαθεί να μπει κάτω από το χέρι μου για να βλέπει.

Υπάρχουν συγκεκριμένες καιρικές συνθήκες ή διαδρομές που αποφεύγετε;

Ως οδηγός, είμαι προετοιμασμένος για όλα. Σίγουρα αποφεύγουμε να ταξιδεύουμε μεσημέρι την περίοδο του καλοκαιριού λόγω των υψηλών θερμοκρασιών. Συνήθως το πρόγραμμά μας είναι πρωινό ξύπνημα και μέχρι τις 7 είμαστε στον δρόμο, ανάλογα βέβαια και με τη διαδρομή που έχουμε να διανύσουμε. Βράδυ δεν έχουμε ταξιδέψει ακόμα.

Πώς καταλαβαίνετε ότι η Ellie χρειάζεται ξεκούραση ή διάλειμμα;

Μας είχαν πει σε μια εκπαίδευση πρώτων βοηθειών, που είχα κάνει στον Ερυθρό Σταυρό, πως τα σκυλιά δεν παραπονιούνται. Όταν φτάσουν στο σημείο να παραπονεθούν, κάτι τα ενοχλεί πολύ. Αυτό το κρατώ στο μυαλό μου ως οδηγό. Έτσι θα έλεγα πως ταξιδεύουμε λίγο– πολύ σε ρυθμούς νταλίκας στην εθνική οδό. Κάνουμε περίπου κάθε 1,5–2 ώρες στάση, ανάλογα και με τις ανάγκες της διαδρομής και κάποιες στάσεις περιλαμβάνουν φυσικά και παιχνίδι!

Ποια μέτρα λαμβάνετε για την ασφάλειά της κατά τη διάρκεια των ταξιδιών;

Τα μέτρα και γενικότερα η ασφάλειά της ήταν βασική σκέψη και προϋπόθεση πριν ξεκινήσω να ταξιδεύω μαζί της. Πέρα από το carrier, που είναι μεταλλικό για να αντέχει σε φθορά και κρούση, είναι δεμένη κατά τη διάρκεια του ταξιδιού σε τρία σημεία. Με αυτόν τον τρόπο δε μπορεί να σηκωθεί όσο ταξιδεύουμε κι έτσι δεν έχω στο μυαλό μου αναπάντεχες αντιδράσεις, που μπορεί να τρομάξουν κι εμένα. Στο κεφάλι φοράει προστατευτικά γυαλιά με UV φίλτρο, τα οποία τα φοράει είτε στην πόλη είτε στο ταξίδι, για προστασία από σκουπιδάκια, σκόνη κι έντομα. Όταν βγαίνουμε σε εθνική, της φοράω και ειδικό κάλυμμα για τα αυτιά (της ίδιας εταιρείας με τα γυαλιά), ώστε να μειώσω όσο γίνεται την ενόχληση από τον αέρα. Σε συνθήκες βροχής, που μέχρι τώρα δεν έχουμε αντιμετωπίσει ιδιαίτερα περιστατικά, έχει αδιάβροχο κάλυμμα για το σώμα.

Τι της αρέσει να ανακαλύπτει περισσότερο στα ταξίδια σας;

Θα έλεγα περισσότερο τα πάρκα της κάθε πόλης. Επειδή έτσι την έχω μάθει από μικρή και είναι αρκετά active κι αθλητικό σκυλί, σίγουρα το πράσινο και η ελευθερία της είναι πρωταρχικός στόχος με το που φτάσουμε σε έναν νέο προορισμό.

Τι πιστεύετε ότι θα έλεγε για τα κοινά σας ταξίδια, αν μπορούσε να μιλήσει;

Ειλικρινά, ή θα το πρότεινε σε όλα τα σκυλιά της γειτονιάς ή θα τους έλεγε να μείνουν μακριά από περίεργες ιδέες των ανθρώπων! Δε μπορώ να σκεφτώ κάτι ενδιάμεσο. Ελπίζω να είμαστε στην πρώτη περίπτωση κι όντως, σε πάρκα και πεζοδρόμια που συναντιόμαστε με άλλα σκυλιά, να τους μεταφέρει τις εμπειρίες της.

Τελικά, τόσο για εσάς όσο και για την Ellie, αυτοκίνητο ή μηχανή και γιατί;

Ξεκάθαρα μηχανή και μάλιστα όλο τον χρόνο. Και για τους δύο. Το αμάξι πλέον το χρησιμοποιούμε σε συγκεκριμένες περιπτώσεις. Η μηχανή είναι το go‑to μας στην καθημερινή μετακίνηση και στα ταξίδια.

Να μιλήσουμε όμως λίγο και για τον Γιώργο;

Ο Γιώργος Μικρού είναι απόφοιτος του τμήματος Μηχανολόγων Μηχανικών και Βιομηχανικού Σχεδιασμού στο ΤΕΙ Κοζάνης. Έχει μεταπτυχιακό στον Στρατηγικό Σχεδιασμό Προϊόντων στο Διεθνές Πανεπιστήμιο (IHU) και τα τελευταία 9 χρόνια ασχολείται με τον σχεδιασμό και την κατασκευή απτικών χαρτών για άτομα με οπτική αναπηρία. Οι χάρτες αυτοί είναι συνδυασμός τρισδιάστατης και δισδιάστατης πληροφορίας, κυρίως σε αρχαιολογικούς χώρους, για την καλύτερη κατανόηση των οπτικά αναπήρων επισκεπτών κατά την επίσκεψή τους.

Το μεγαλύτερο δίδαγμα που του έχει δώσει μέχρι σήμερα η Ellie είναι η υπομονή. «Γενικά, αυτή εκπαίδευσε εμένα και όχι τόσο εγώ εκείνη. Είναι απίστευτο το πώς πρέπει να προσαρμόσεις τον εαυτό σου στις αλλαγές, τις ανάγκες και τις ανησυχίες. Είναι ένα χαοτικό πράγμα στην αρχή, που σιγά σιγά ξετυλίγεται».

Όσο για μία σκέψη που μπορεί να κάνει κάποιος… Γιατί με την Ellie κι όχι μ’ έναν φίλο ή μία φίλη;

«Ήμουν τυχερός κι έκανα όλα αυτά τα χρόνια αρκετά ταξίδια με φίλους, οικογένεια κτλ. Νιώθω πως αυτή την περίοδο θέλω τις διακοπές μου πιο απομονωμένες. Μου αρέσει να μοιράζομαι εμπειρίες, οπότε κάπως έτσι «κουμπώνει» η Ellie. Δεν είναι φίλος, όμως μοιραζόμαστε εμπειρίες, είμαστε παρέα και δε χρειάζεται μετά το ταξίδι να της δώσω μαγνητάκι και να της κάνω παρουσίαση PowerPoint για το πώς πέρασα»!

Ο Γιώργος και η Ellie δεν είναι μία ακόμη δακρύβρεχτη ιστορία αγάπης, ούτε μία ιστορία που ο σκύλος ακολουθεί πιστά τα όνειρα του κηδεμόνα του. Ο λόγος που ο Γιώργος αποφάσισε να ταξιδεύουν μαζί, είναι για να μη μένει η Ellie πίσω μέρες χωρίς εκείνον. Ο λόγος που η Ellie ταξιδεύει με τον Γιώργο, είναι γιατί περνούν καλά. Τόσο απλά… Υπάρχει μεταξύ τους μία κατανόηση και μια δικαιοσύνη στις ανάγκες, που φέρνει τη συναισθηματική ισορροπία.

«Τη σχέση μας τη νιώθω περισσότερο ως κηδεμόνας και όχι ως «γονιός». Ενδιαφέρομαι για την υγεία της και τις ανάγκες της, χωρίς όμως να κάνω υπερβολές (σύμφωνα με τη δική μου οπτική πάντα). Κάποια στιγμή μια κοπέλα στο πάρκο με ρώτησε (ενώ ήταν με το δικό της λυκόσκυλο δίπλα) αν αγαπάω την Ellie και δεν της απάντησα. Αυτό που νιώθω, είναι περισσότερο το νοιάξιμο. Σίγουρα αυτή η συνεχής συναναστροφή που έχουμε πλέον με τη μηχανή, έχει ενισχύσει όλη αυτή τη σχέση μεταξύ μας».

Το συναίσθημα λοιπόν που κυριαρχεί στις διαδρομές τους είναι το «τα καταφέραμε», λέει ο Γιώργος και πράγματι, τα κατάφεραν. Είναι ταξιδιώτες, συγκάτοικοι, συνοδοιπόροι στην καθημερινότητα, συναθλητές στο επικείμενο Rally κι ευτυχισμένοι σαν μία ομάδα ή οικογένεια, ΜΑΖΙ.