Αν μπορούσαμε, θα παίρναμε τον σκύλο μας παντού και δεν θα τον αφήναμε μόνο του στο σπίτι.

Η καθημερινότητα όμως και οι υποχρεώσεις, δεν μας επιτρέπουν να έχουμε συνεχώς μαζί τον τετράποδο φίλο μας. Παράλληλα, υπάρχουν και οι νόμοι, που λένε ότι δεν επιτρέπεται η είσοδος σε διάφορα καταστήματα. Έτσι αρκετοί κηδεμόνες επιλέγουν να αφήνουν τον σκύλο τους δεμένο έξω από καταστήματα και ευτυχώς, αρκετά από αυτά έχουν ειδικά διαμορφωμένο pet corner.

Πόσο λάθος μπορεί να πάει αυτό; Πολύ, ειδικά αν σκεφτούμε το πρόσφατο γεγονός στα Βριλήσσια, όπου μια κηδεμόνας έδεσε τον σκύλο της έξω από κατάστημα εστίασης και μπήκε μέσα να ψωνίσει. Σύμφωνα με τις πληροφορίες που δημοσιεύουν τα ειδησεογραφικά μέσα, εκείνος λύθηκε, επιτέθηκε σε έναν 66χρονο και στον σκύλο του που είχε βγάλει βόλτα. Ο σκύλος του 66χρονου κατέληξε από τα τραύματα της επίθεσης και ο κηδεμόνας, στην προσπάθειά του να σταματήσει την επίθεση και να σώσει το κατοικίδιό του τραυματίστηκε και νοσηλεύεται σε νοσοκομείο.

Το να παραμείνει λοιπόν ο σκύλος σας δεμένος έξω από ένα κατάστημα όσο εσείς κάνετε τα ψώνια σας, δεν είναι η κατάλληλη λύση και παρακάτω εξηγούμε τους λόγους.

1. Δημιουργούμε στον σκύλο άγχος.

Το ζώο δεν μπορεί να γνωρίζει αν θα λείψουμε 5 λεπτά ή για πάντα. Δεν γνωρίζει ότι μας τελείωσε το γάλα και τον βγάζουμε βόλτα για να έρθει παρέα μαζί μας για ψώνια. Το μόνο που βλέπει είναι ότι ενώ τον πάμε βόλτα, τον αφήνουμε κάπου και φεύγουμε, χωρίς να μπορεί να μας δει και χωρίς να επιστρέφουμε. Αυτό δημιουργεί στον σκύλο πανικό, γιατί νιώθει ότι τον εγκαταλείπουμε. Το πρόβλημα διογκώνεται όταν ήδη έχει άγχος αποχωρισμού και δεν το έχουμε αντιμετωπίσει σωστά ή -χειρότερα- δεν το έχουμε αντιληφθεί. Ο φόβος κινητοποιεί τους σκύλους -ανάλογα φυσικά και με τον χαρακτήρα τους και μπορεί να σκάψουν τρύπες, να δαγκώσουν πόρτες για να βγουν, να τραβήξουνε αλυσίδες μέχρι να τις κόψουν και να φύγουν. Ο σκοπός τους θα είναι να έρθουν σε εμάς ή να τρέξουν πανικόβλητοι στο δρόμο.

2. Βάζουμε σε κίνδυνο τον ίδιο και όσους περνούν από εκεί.

Αν ο σκύλος μας δεν είναι επαρκώς κοινωνικοποιημένος, δεν έχει μάθει δηλαδή να έρχεται σε επαφή με άλλους σκύλους, ανθρώπους, κλπ, δεν θα ξέρει πώς να αντιδράσει όταν δει κάποιον να τον πλησιάζει. Μπορεί να νιώσει απειλή, φόβο ή την ανάγκη να υπερασπιστεί στον εαυτό του. Επίσης, αν δεν έχει μάθει να παίζει και να αντιμετωπίζει άλλους σκύλους, είναι πιθανό να αγριέψει και η συνέχεια να είναι απρόβλεπτη. Ο δικός μας σκύλος έχει ίδιες πιθανότητες να επιτεθεί σε κάποιον, αλλά και να δεχτεί επίθεση. Επίσης, αν πάει κάποιος να τον χαϊδέψει και δεν είναι εξοικειωμένος με τέτοιου είδους επαφές, θα αντιδράσει άσχημα. Όλο αυτό επιβαρύνεται από το γεγονός ότι ο σκύλος είναι δεμένος και δημιουργεί μειονέκτημα στο δικό μας κατοικίδιο, ενώ για ένα άλλο που περνάει από εκεί, είναι πιο εύκολος στόχος.

3. Κίνδυνος κλοπής.

Δεν χρειάζεται απαραίτητα να είναι ένας λευκός, φουντωτός σκύλος ή κάποιος που τον λατρεύει το Instagram. Ένας αφύλαχτος σκύλος είναι πάντα θελκτικός για κάποιον που θέλει να παρανομήσει και να κλέψει έναν. Τα περιστατικά κλοπής, ακόμα και μέσα από αυλές είναι πολλά και καθημερινά, ακόμα και σε πυκνοκατοικημένες γειτονιές της Αθήνας. Όλοι οι σκύλοι που έχουν κλαπεί δεν έχουν κάποιο συγκεκριμένο χαρακτηριστικό, ήταν απλά εύκολο για κάποιον να τους αρπάξει.

Τι μας λέει ο εκπαιδευτής Γιάννης Ψαρόπουλος

Ο συνεργάτης του topetmou.gr μας λέει πως ποτέ δεν φταίει ο σκύλος, αλλά ο κηδεμόνας σε τέτοιες καταστάσεις. Μεγάλο ρόλο παίζει και ο χαρακτήρας του σκύλου, κάτι που σημαίνει πως πιθανότατα δεν θα είναι η πρώτη φορά που έδειξε τέτοια συμπεριφορά. Επιπλέον, ο κ. Ψαρόπουλος σημειώνει, πως θα πρέπει πάντα να έχουμε στο νου μας πως σε τέτοια περιστατικά όπου επεμβαίνει ο κηδεμόνας για να χωρίσει δύο σκύλους, είναι σχεδόν βέβαιο πως θα δαγκωθεί.

Για όλα τα παραπάνω δεν έχει καμία ευθύνη ο σκύλος, αλλά αποκλειστικά οι κηδεμόνες. Θα πρέπει να προστατεύουμε τον σκύλο μας, να μην τον εκθέτουμε σε κίνδυνο, να σεβόμαστε τον χαρακτήρα, τα συναισθήματα και τις φοβίες του, ακόμη κι αν χαλάει λίγο την καθημερινότητα και τη βολή μας. Είναι σημαντικό να αναγνωρίζουμε τα θέματα συμπεριφοράς που εφανίζει και να τα λύνουμε με τη βοήθεια ενός επαγγελματία εκπαιδευτή.