Αν παρατηρήσατε ότι ο σκύλος σας αποφεύγει κάποια δωμάτια του σπιτιού αρνούμενος να μπει σε αυτά, να ξέρετε ότι αυτό δεν γίνεται τυχαία. Και επομένως πρέπει να βρείτε τον λόγο ώστε να μπορέσετε να το αντιμετωπίσετε.

Οι σκύλοι σχηματίζουν νοητικούς χάρτες του περιβάλλοντός τους μέσω της όσφρησης, της ακοής και της μνήμης. Για αυτούς, ένα δωμάτιο δεν είναι απλώς ένας φυσικός χώρος, αλλά ένα σύνολο συνειρμών και εμπειριών, είτε καλών είτε κακών.

Αν έστω και ένας από αυτούς τους συνειρμούς γίνει αρνητικός, μπορεί ο σκύλος να αρχίσει να τον αποφεύγει. Μπορεί να έχουν συμβεί πολλά πράγματα- όχι απαραίτητα σημαντικά. Ένας ξαφνικός δυνατός θόρυβος, ένα αντικείμενο που έπεσε, μια έντονη μυρωδιά που δεν υπήρχε πριν, αυτά και άλλα μπορούν να κάνουν τον σκύλο μας να συνδέσει αυτόν τον χώρο με κάτι άσχημο. Και να μη θέλει να μπαίνει εκεί.

Οι αισθήσεις του σκύλου: Ένας διαφορετικός κόσμος

Οι σκύλοι, όπως ξέρουμε, πιάνουν συχνότητες που οι άνθρωποι δεν μπορούν να αντιληφθούν και εντοπίζουν μυρωδιές ακόμη και σε συγκεντρώσεις πολύ χαμηλότερες από εκείνες που μπορεί να ανιχνεύσει η ανθρώπινη μύτη.

Έτσι, ένα δωμάτιο που σε εμάς να φαίνεται απολύτως συνηθισμένο μπορεί να τρομάζει ή να απωθεί τον σκύλο μας χωρίς να καταλαβαίνουμε γιατί. Ένα μπάνιο με το πλυντήριο σε λειτουργία μπορεί να φοβίζει τον σκύλο μας ή ένας χώρος που μόλις έχει καθαριστεί με χημικά καθαριστικά σε μορφή σπρέι που έχουν έντονη μυρωδιά μπορεί να τον απωθεί και να τον κάνει να διστάζει να μπει μέσα.

Εδώ πρέπει να πούμε ότι καλό είναι σε μια τέτοια περίπτωση να αποκλείσουμε πιθανά προβλήματα υγείας γιατί κάποιες φορές υπάρχουν και αυτά.

Τα κρύα πατώματα ή τα πατώματα που γλιστράνε, τα ρεύματα αέρα ή ο ελάχιστος φωτισμός μπορεί να κάνουν έναν χώρο πραγματικά δυσάρεστο. Και να αποφεύγει ο σκύλος μας να μπει μέσα. Για παράδειγμα, για έναν ηλικιωμένο σκύλο που έχει χάσει την ισορροπία του σε δάπεδο με πλακάκια, μπορεί το δωμάτιο να μετατραπεί σε πηγή φόβου. Έτσι, μπορεί να αποφεύγει εκείνο το τμήμα του σπιτιού, αντί να διακινδυνεύσει ένα επώδυνο γλίστρημα.

Σημαντικό ρόλο σε όλα αυτά παίζει και η ηλικία. Οι ηλικιωμένοι σκύλοι που αντιμετωπίζουν αρθρίτιδα, γνωστική έκπτωση ή άλλα προβλήματα, συχνά αρχίζουν να αποφεύγουν χώρους που τους φαίνονται λιγότερο προβλέψιμοι.

Αν αυτή η συμπεριφορά του σκύλου σας εμφανίστηκε ξαφνικά, μιλήστε με τον κτηνίατρό σας. Μην το αμελήσετε γιατί μπορεί να είναι κάτι σοβαρό.

Πώς να βοηθήσετε τον σκύλο σας να νιώσει ξανά ασφαλής

Ο στόχος είναι να δημιουργήσουμε σταδιακά θετικούς συνειρμούς με τον συγκεκριμένο χώρο.

Τι δεν κάνουμε: Να μεταφέρουμε ή να σπρώχνουμε με το ζόρι τον σκύλο μας μέσα στον χώρο που δεν θέλει να μπει. Αυτό είναι λάθος και θα κάνουμε τα πράγματα χειρότερα. Θα μεγαλώσουν το άγχος και ο φόβος του και δεν θα λυθεί κανένα πρόβλημα. Επίσης ο σκύλος μας θα αρχίσει να μην μας εμπιστεύεται. Αντί γι’ αυτό, αφήστε τον να πλησιάσει με τον δικό του ρυθμό και επιβραβεύστε τον πριν εμφανιστούν σημάδια στρες. Αν συνδέσει τον χώρο αυτό με κάτι καλό, ίσως τα πράγματα είναι πιο εύκολα.

Προχωράμε βήμα βήμα, χωρίς πίεση:

1. Ξεκινάμε από την είσοδο του χώρου

Εκεί τοποθετούμε ένα αγαπημένο παιχνίδι του σκύλου μας ώστε να είναι κάτι οικείο. Ένα άλλο που μπορούμε να κάνουμε είναι να κάτσουμε στο πάτωμα καθώς η καθιστή στάση συνήθως μεταδίδει ηρεμία και ασφάλεια. Στη συνέχεια επιβραβεύουμε τον σκύλο μας σε κάθε εκούσια κίνηση που κάνει προς τον χώρο. Δεν τον μαλώνουμε, δεν τον πιέζουμε. Χρησιμοποιούμε θετική εκπαίδευση.

2. Προχωράμε σταδιακά

Αν δεν μπει μέσα, την επόμενη φορά βάζουμε το παιχνίδι του ή μια λιχουδιά λίγο πιο μέσα. Υπάρχουν περισσότερες πιθανότητες να κάνει λίγα- ή πολλά- βήματα πιο μέσα.

3. Φτιάχνουμε τον χώρο ώστε να είναι καλύτερος

Αν ο σκύλος μας είναι μεγάλος και γλιστράει στο πάτωμα, βάζουμε χαλιά ή αντιολισθητικά πατάκια. Ελέγχουμε αν υπάρχουν συσκευές που κάνουν θόρυβο. Εντοπίζουμε τα πράγματα που μπορεί να του προκαλούν φόβο και τα απομακρύνουμε. Αυτό, για παράδειγμα, μπορεί να είναι ένας ανεμιστήρας. Αν ο χώρος που δεν θέλει να μπει ο σκύλος μας μυρίζει έντονα, τον αερίζουμε ώστε να φύγει η έντονη μυρωδιά που εμάς μπορεί να μην μας ενοχλεί, ενοχλεί όμως εκείνον.

Μερικές φορές, η αφαίρεση ενός απλού ερεθίσματος αρκεί για να αρχίσει να αλλάζει η αρνητική σύνδεση που έχει δημιουργήσει ο σκύλος με τον χώρο.

4. Συνδέουμε το ερέθισμα με κάτι θετικό

Αν το δωμάτιο περιέχει ένα ερέθισμα που δεν μπορούμε να το απομακρύνουμε, όπως ένα πλυντήριο που λειτουργεί, προσπαθούμε να το συνδέσουμε με κάτι ευχάριστο. Για παράδειγμα, αν το πλυντήριο πλένει τα ρούχα κάνοντας θόρυβο, μπορούμε στην είσοδο του δωματίου αυτού να βάλουμε ένα παιχνίδι με λιχουδιές. Αυτό που χρειάζεται ο σκύλος μας σε όλες τις περιπτώσεις είναι επαναλαμβανόμενες θετικές εμπειρίες.

Όταν ένας σκύλος αποφεύγει ένα δωμάτιο, μας δείχνει ότι ο συγκεκριμένος χώρος δεν του φαίνεται ασφαλής ή άνετος. Αυτό που χρειάζεται από μέρους μας είναι υπομονή, συνέπεια και θετική ενίσχυση. Δεν μαλώνουμε τον σκύλο, δεν τον πιέζουμε να μπει στον χώρο που δε θέλει να μπει. Δύο λέξεις: Θετικές εμπειρίες. Οι σκύλοι διαμορφώνουν νέους συνειρμούς μέσα από επαναλαμβανόμενες θετικές εμπειρίες.

Με πληροφορίες από futura-sciences.com