Ένα από τα ερωτήματα που βασανίζουν έναν υποψήφιο κηδεμόνα είναι αν μπορεί να είναι χαρούμενος ένας σκύλος σε διαμέρισμα. Πολλές φορές σχετίζουν το μέγεθος του κατοικιδίου με το αν χρειάζεται μικρό ή μεγάλο χώρο για να ζήσει.

Αρκετοί πιστεύουν πως όσο πιο μεγαλόσωμος είναι ένας σκύλος, τόσο περισσότερο χώρο χρειάζεται για να ζήσει. Αυτό είναι μια απλουστευμένη άποψη, που εκτός από τον χωροταξικό παράγοντα, δεν λαμβάνει υπόψιν κάτι πολύ σημαντικό: Τις ανάγκες που έχει κάθε κατοικίδιο και την κατάσταση στην οποία βρίσκεται. Πριν υιοθετήσετε έναν σκύλο, θα πρέπει να ενημερωθείτε για τις ανάγκες και τις υποχρεώσεις που τον συνοδεύουν.

Η ευζωία ενός σκύλου περιλαμβάνει μια σειρά από παράγοντες, που ο κάθε ένας έχει τη σημασία του. Οι κυριότεροι είναι: η ποιοτική διατροφή, η συνέπεια στα κτηνιατρικά ραντεβού και στην πρόληψη, ένα σπίτι με σωστές προδιαγραφές έτσι ώστε ο σκύλος να ζει μέσα, άνετος και προστατευμένος και η σωματική και πνευματική του εκτόνωση.

Αν οι κηδεμόνες είναι συνεπείς στα παραπάνω, τότε ο σκύλος μπορεί να ζήσει ευτυχισμένος ανεξάρτητα από το αν θα ζει σε ένα σπίτι με κήπο ή σε ένα διαμέρισμα στο κέντρο της πόλης. Υπάρχουν χαρούμενα ζώα σε όλες τις περιπτώσεις. Το θέμα είναι πώς επικοινωνούμε εμείς με τον τετράποδο φίλο μας, αλλά και τον τρόπο που αντιμετωπίζουμε τα προβλήματά του.

Μπορεί ένας σκύλος να ζει σε σπίτι με αυλή ή κήπο, αλλά να μην εκτονώνεται αρκετά, να μη βγαίνει βόλτες, να μην παίζει κανείς μαζί του, με αποτέλεσμα να γαβγίζει και να του λείπει η κοινωνικοποίηση. Άρα, αν αδιαφορεί ο κηδεμόνας για την ψυχική και σωματική ευεξία του σκύλου, είτε ζει σε 50 τ.μ. είτε 150, η κατάληξη θα είναι ίδια, να νιώθει δηλαδή ο σκύλος αγχωμένος και να ψάχνει τρόπους να διοχετεύσει την ενέργειά του.

Από την άλλη, είναι εύκολο να περνάει υπέροχα ένας σκύλος σε διαμέρισμα, αρκεί να συμβαίνουν τα εξής: Να βγαίνει αρκετές βόλτες, να έχει στο σπίτι παιχνίδια που τον βάζουν να σκέφτεται και να βγάζει τα φυσικά του ένστικτα, όπως το licking mat ή αυτά που έχουν κρυμμένη τροφή και πρέπει να την ανακαλύψει.

Στην περίπτωση που ο σκύλος είναι μεγαλόσωμος, θέλει απλά λίγο περισσότερο χώρο για να ξεκουράζεται και να αναζητήσει ο κηδεμόνας τι είδους άσκηση χρειάζεται. Ορισμένοι τετράποδοι γίγαντες είναι χαμηλής ενέργειας και θέλουν 1-2 βόλτες ημερησίως και μετά απλά να ξαπλώσουν και να κατασκοπεύσουν τι φαγητό κυκλοφορεί. Αντίστοιχα, κάποιοι μικρόσωμοι σκύλοι, όπως τα Jack Russell, χρειάζονται αρκετή σωματική δραστηριότητα, την οποία αν δεν την έχουν, μπορεί να εμφανίσουν μέχρι και επιθετικότητα. Φυσικά δεν ευθύνονται οι σκύλοι γι’ αυτό, αλλά η ελλιπής άσκηση που τους παρέχουν οι κηδεμόνες τους.

Παράγοντες που θα πρέπει να σκεφτούμε για τον σκύλο που ζει σε διαμέρισμα:

– Αν έχει σκάλες το σπίτι και είναι σε όροφο, θα πρέπει να βρούμε τρόπο να μεταφέρουμε τον σκύλο, σε περίπτωση ανάγκης. Εκτός αυτού, θα πρέπει να ρωτήσουμε και τον κτηνίατρο, τι ισχύει για τις αρθρώσεις του ζώου και πώς μπορούμε να το προστατεύσουμε από τραυματισμούς και ατυχήματα.

– Θα πρέπει να είναι φωτεινό το σπίτι, αλλά και να έχει παράθυρα. Αυτές είναι βασικές συνθήκες υγιεινής που θα πρέπει να υπάρχουν σε κάθε σπίτι, τόσο για τη δική μας υγιεινή όσο και για των τετράποδων που ζουν μαζί μας.

Τι λέει η νομοθεσία στην Ελλάδα:

Σύμφωνα με το νόμο 4830/2021, ΦΕΚ 169/Α/18-9-2021 ορίζονται τα εξής σε σχέση με τη διατήρηση ζώων συντροφιάς σε κατοικίες

1. Επιτρέπεται η διατήρηση δεσποζόμενων ζώων συντροφιάς σε κάθε κατοικία, σύμφωνα με όσα ορίζονται στις παρ. 2, 3 και 4.

2. Στις πολυκατοικίες, που αποτελούνται από τουλάχιστον δύο (2) διαμερίσματα, επιτρέπεται η διατήρηση δεσποζόμενων ζώων συντροφιάς εφόσον:

(α) Διαμένουν στο ίδιο διαμέρισμα με τον ιδιοκτήτη ή τον ανάδοχό τους ή διαμένουν, δυνάμει ομόφωνης απόφασης της Γενικής Συνέλευσης των ιδιοκτητών, σε κοινόχρηστους χώρους της πολυκατοικίας, ενδεικτικά στην πυλωτή ή στην ταράτσα, στον ακάλυπτο χώρο και στον κήπο, και εφόσον τηρούνται οι κανόνες ευζωίας, οι υγειονομικές διατάξεις και οι αστυνομικές διατάξεις περί κοινής ησυχίας.

(β) Δεν παραμένουν μόνιμα στις βεράντες ή στους ανοιχτούς χώρους του διαμερίσματος.

(γ) Η παραμονή στα διαμερίσματα πολυκατοικιών τελεί υπό την επιφύλαξη της τήρησης των κανόνων ευζωίας, των υγειονομικών διατάξεων και των αστυνομικών διατάξεων περί κοινής ησυχίας.

δ) Εάν πρόκειται για σκύλους ή γάτες, έχουν σημανθεί, καταγραφεί και διατηρούν επικαιροποιημένα στοιχεία στο ΕΜΖΣ, συμπεριλαμβανομένου του ηλεκτρονικού βιβλιαρίου του ζώου.

3. Δεν δύναται να απαγορευθεί η διατήρηση ζώων συντροφιάς με τον κανονισμό της πολυκατοικίας, εφόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις της παρ. 2. Με τον κανονισμό μπορεί να περιορίζεται ο μέγιστος αριθμός των ζώων που επιτρέπονται, μέχρι τα τρία (3) ζώα ανά διαμέρισμα. Αλλαγές στον κανονισμό της πολυκατοικίας όσον αφορά τον μέγιστο αριθμό επιτρεπόμενων ζώων ανά διαμέρισμα ισχύουν αφού παρέλθουν δώδεκα (12) μήνες από την ψήφισή τους.

4. Οι αριθμητικοί περιορισμοί της παρ. 3 ισχύουν μόνο για σκύλους και γάτες. Σε κάθε περίπτωση, και ως προς τα λοιπά ζώα συντροφιάς πρέπει να τηρούνται οι κανόνες ευζωίας, οι ισχύουσες υγειονομικές διατάξεις και οι αστυνομικές διατάξεις περί κοινής ησυχίας.

Συμπέρασμα

Ο σκύλος θέλει αγάπη, φροντίδα και αφοσίωση για να είναι ευτυχισμένος. Αν νιώθει σιγουριά πως είμαστε μαζί του και τον στηρίζουμε, θα προσαρμοστεί και θα είναι χαρούμενος όπου και να πάτε. Οι πρακτικές δυσκολίες λύνονται και ξεπερνιούνται, αρκεί να κάνουμε πραγματικά χώρο στην καθημερινότητά μας για αυτά τα αξιολάτρευτα πλάσματα που κάνουν τη ζωή μας καλύτερη.