Πολλοί άνθρωποι πιστεύουν ότι τα μικρόσωμα σκυλιά είναι πιο νευρικά, πιο αγχώδη, πιο επιθετικά ή πιο επιρρεπή στο γάβγισμα σε σχέση με τα μεγαλόσωμα. Η εικόνα ενός μικρού σκύλου που γαβγίζει έντονα σε έναν περαστικό ή που τρέμει όταν τον πλησιάζουμε είναι κάτι που δυστυχώς έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε.

Τι ισχύει όμως στα αλήθεια; Πρόκειται για μια πραγματική διαφορά που σχετίζεται με το μέγεθος ή για συμπεριφορές που οφείλονται σε δικά μας λάθη;

Γιατί αντιμετωπίζουμε διαφορετικά τους μικρόσωμους από τους μεγαλόσωμους σκύλους;

Στην πραγματικότητα το μέγεθος από μόνο του δεν καθορίζει τον χαρακτήρα ενός σκύλου. Η φοβικότητα δεν είναι χαρακτηριστικό που ανήκει στις μικρόσωμες φυλές. Η συμπεριφορά οποιουδήποτε σκύλου διαμορφώνεται από πολλούς παράγοντες, όπως η γενετική προδιάθεση, η κοινωνικοποίηση και κυρίως η εκπαίδευση και η σχέση με τον κηδεμόνα του.

Ένας βασικός λόγος που οι μικρόσωμοι σκύλοι συχνά φαίνονται πιο φοβικοί είναι η διαφορετική αντιμετώπιση που λαμβάνουν από τους ανθρώπους. Πολλοί κηδεμόνες θεωρούν ότι επειδή ένας σκύλος είναι μικρός, δεν χρειάζεται εκπαίδευση, όρια και σωστή κοινωνικοποίηση. Συχνά τον παίρνουν αγκαλιά στη βόλτα, τον απομακρύνουν από καταστάσεις χωρίς να του δώσουν χρόνο να τις επεξεργαστεί ή γελούν όταν γρυλίζει, θεωρώντας πώς κάνει κάτι αστείο και χαριτωμένο. Με αυτό τον τρόπο, όμως, ενισχύουν άθελά τους τη φοβική του συμπεριφορά.

Αντίθετα, όταν ένας μεγαλόσωμος σκύλος δείξει φόβο ή επιθετικότητα, οι κηδεμόνες συνήθως ανησυχούν και αναζητούν άμεσα βοήθεια από επαγγελματία, καθώς το μέγεθος τους δημιουργεί μια μεγαλύτερη αίσθηση ευθύνης. Ένας μεγαλόσωμος σκύλος μπορεί να προκαλέσει σοβαρό τραυματισμό, άρα η σωστή εκπαίδευση θεωρείται απαραίτητη. Στους μικρόσωμους όμως, οι ίδιες συμπεριφορές συχνά υποτιμώνται, επειδή τα αποτελέσματά τους φαίνονται λιγότερο επικίνδυνα. Έτσι τα προβλήματα δεν διορθώνονται και σταδιακά γίνονται όλο και πιο έντονα.

Δυστυχώς πολλοί κηδεμόνες αντιμετωπίζουν τους μικρούς σκύλους σαν μωρά. Τους σηκώνουν συνεχώς αγκαλιά όταν πλησιάζει άλλος σκύλος, τους περιορίζουν την ελευθερία και αποφεύγουν να τους εκθέσουν σε ερεθίσματα, από φόβο μήπως τρομάξουν. Όμως η έλλειψη σωστής κοινωνικοποίησης, ειδικά κατά τους πρώτους μήνες ζωής, μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένη ανασφάλεια. Ένας σκύλος που δεν έχει μάθει να διαχειρίζεται διαφορετικούς ήχους, ανθρώπους και ζώα είναι πιο πιθανό να αντιδρά με φόβο.

Συχνές παρανοήσεις σχετικά με τους μικρόσωμους σκύλους

Στα μάτια ενός μικρόσωμου σκύλου τα πάντα μοιάζουν τεράστια. Οι άνθρωποι, οι θόρυβοι της πόλης και η αλληλεπίδραση με μεγαλύτερα ζώα μπορεί να είναι πράγματι απειλητικές. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι ο σκύλος είναι από τη φύση του φοβικός, αλλά ότι χρειάζεται υποστήριξη και σωστή καθοδήγηση ώστε να αναπτύξει αυτοπεποίθηση.

Αρκετές συμπεριφορές συχνά χαρακτηρίζονται λανθασμένα “φοβικές” και στην πραγματικότητα είναι αποτέλεσμα κακής επικοινωνίας. Πολλές φορές δεν διαβάζουμε σωστά τα σήματα του σκύλου μας και όταν δεν τον βοηθάμε να αισθανθεί ασφάλεια, μια συμπεριφορά όπως το γάβγισμα μπορεί να ενισχύεται διαρκώς.

‘Ένα ακόμη σημαντικό στοιχείο είναι η συνέπεια στα όρια. Πολλοί μικρόσωμοι σκύλοι επιτρέπεται να πηδούν πάνω σε ανθρώπους, να γρυλίζουν όταν κάποιος πλησιάζει το φαγητό τους ή να διεκδικούν χώρο και αντικείμενα χωρίς κανόνες. Αντίστοιχες συμπεριφορές σε έναν μεγαλόσωμο σκύλο θα θεωρούνταν προβληματικές. Όταν δεν υπάρχουν σαφή όρια και καθοδήγηση, ο σκύλος καλείται να πάρει μόνος του αποφάσεις, κάτι που συχνά αυξάνει το άγχος του.

Φυσικά υπάρχουν μικρόσωμες φυλές με μεγαλύτερη ευαισθησία ή που βρίσκονται διαρκώς σε εγρήγορση. Αυτό όμως οφείλεται στα χαρακτηριστικά τους και όχι σε φοβίες και ανασφάλειες. Όπως και στις μεγαλόσωμες, υπάρχουν φυλές που έχουν εκτραφεί για συγκεκριμένους λόγους, όπως η φύλαξη, η ειδοποίηση ή το κυνήγι μικρών ζώων. Η εκδήλωση αυτών των χαρακτηριστικών δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να ταυτίζεται με φοβικότητα, αλλά με την ιστορία και τη συμπεριφορά της κάθε φυλής.

Πώς μπορούμε να βοηθήσουμε τον σκύλο μας

Το κλειδί είναι η εκπαίδευση με θετική ενίσχυση, η σωστή κοινωνικοποίηση και μια καθημερινότητα που ενισχύει την αυτοπεποίθηση του σκύλου. Όταν ενθαρρύνεται να εξερευνήσει, επιβραβεύεται για ήρεμες συμπεριφορές και καθοδηγείται σωστά, μπορεί να γίνει εξίσου σταθερός και ισορροπημένος με έναν μεγαλόσωμο.

Φυσικά και η δική μας στάση επηρεάζει άμεσα τον φίλο μας. Οι σκύλοι είναι εξαιρετικοί στο να “διαβάζουν” τη γλώσσα του σώματός μας και τη συναισθηματική μας κατάσταση. Αν τραβάμε απότομα το λουρί ή αγχωνόμαστε υπερβολικά κάθε φορά που πλησιάζει ένας άλλος σκύλος, το μήνυμα που μεταφέρουμε είναι ότι υπάρχει κίνδυνος. Όσο πιο ήρεμοι και σταθεροί παραμένουμε, τόσο πιο ασφαλής θα νιώθει και ο σκύλος.

Γιατί οι μικρόσωμοι σκύλοι ζουν περισσότερο από τους μεγαλόσωμους

Μακάρι οι τετράποδοι φίλοι μας να ζούσαν περισσότερο!

Τελικά είναι αλήθεια ότι οι μικρόσωμοι σκύλοι είναι πιο φοβικοί;

Η ιδέα ότι οι μικρόσωμοι σκύλοι είναι από τη φύση τους πιο φοβικοί αποτελεί σε μεγάλο βαθμό μύθο. Αν και το μικρό τους μέγεθος μπορεί να τους φέρνει αντιμέτωπους με προκλήσεις, η πραγματική αιτία της φοβικότητας βρίσκεται στη δική μας διαχείριση και τα λάθη μας.

Το μέγεθος δεν καθορίζει τον χαρακτήρα. Η σωστή καθοδήγηση, η κατανόηση των αναγκών και ο σεβασμός στη φύση του σκύλου είναι οι παράγοντες που κάνουν τον αγαπημένο μας φίλο σταθερό και ισορροπημένο. Είτε μικρόσωμος είτε μεγαλόσωμος, κάθε σκύλος έχει τη δυνατότητα να ξεδιπλώσει τον όμορφο χαρακτήρα του και να αναπτύξει θάρρος, όταν του προσφέρουμε τα κατάλληλα εφόδια.