Η στιγμή που χτυπάει το κουδούνι της πόρτας στο σπίτι είναι για πολλούς σκύλους μια εμπειρία γεμάτη ένταση. Ο τρόπος με τον οποίο ο τετράποδος φίλος μας υποδέχεται τους καλεσμένους στο σπίτι μπορεί να αποκαλύψει πολλά για τον χαρακτήρα του.

Κάθε σκύλος έχει μοναδική προσωπικότητα. Όμως παράγοντες όπως η φυλή, η κοινωνικοποίηση και η εκπαίδευση παίζουν καθοριστικό ρόλο. Ας δούμε λοιπόν τι μπορεί να σημαίνει ο κάθε διαφορετικός τρόπος υποδοχής, αλλά και ποια πρέπει να είναι η δική μας στάση.

Ο σκύλος που κάνει χαρές

Ο σκύλος, που τρέχει προς την πόρτα, κουνάει έντονα την ουρά του, πηδάει πάνω στους καλεσμένους και δείχνει ενθουσιασμό, είναι συνήθως ένας κοινωνικός και εξωστρεφής χαρακτήρας. Αγαπάει την ανθρώπινη επαφή και βλέπει κάθε επισκέπτη ως ευκαιρία για παιχνίδι και αλληλεπίδραση.

Πρέπει ωστόσο να σημειώσουμε πώς ο υπερβολικός ενθουσιασμός δεν δείχνει απαραίτητα έναν απόλυτα ισορροπημένο σκύλο, αλλά μπορεί να υποδηλώνει δυσκολία στον έλεγχο των συναισθημάτων του.

Σε αυτές τις περιπτώσεις ο χαρακτήρας είναι συνήθως φιλικός, “ανοιχτός” και χαρούμενος, αλλά χρειάζεται καθοδήγηση ώστε να μάθει ότι η χαρά μπορεί να εκφράζεται και με πιο ήρεμους τρόπους. Ένας σκύλος που πηδάει πάνω στους καλεσμένους δεν είναι κακός ή επιθετικός, απλώς δεν του έχουμε διδάξει εναλλακτική συμπεριφορά.

Ο διστακτικός σκύλος

Ένας σκύλος, που μένει λίγο πιο πίσω παρατηρεί από απόσταση, πλησιάζει αργά ή κρύβεται πίσω από τον κηδεμόνα του, δείχνει έναν πιο επιφυλακτικό χαρακτήρα. Δεν σημαίνει απαραίτητα ότι είναι φοβικός, αλλά πιθανότατα είναι πιο προσεκτικός και σίγουρα χρειάζεται περισσότερο χρόνο για να νιώσει άνετα.

Η διστακτικότητα μπορεί να προέρχεται από έλλειψη σωστή κοινωνικοποίησης σε μικρή ηλικία ή από αρνητικές εμπειρίες. Μπορεί όμως απλώς να είναι στοιχείο του χαρακτήρα του. Πολλοί σκύλοι είναι από τη φύση τους πιο επιφυλακτικοί σε νέες καταστάσεις.

Σε αυτή την περίπτωση ο χαρακτήρας του σκύλου είναι συχνά πιο ευαίσθητος και παρατηρητικός. Δεν αντιδρά παρορμητικά, και χρειάζεται ασφάλεια και σταθερότητα για να ανοιχτεί. Αν πιεστεί να αλληλεπιδράσει με το ζόρι, αν οι καλεσμένοι σκύψουν από πάνω του και προσπαθήσουν να τον χαϊδέψουν χωρίς να το θέλει και γενικότερα αν δεν σεβαστούμε τα όριά του, θα ενισχύσουμε την ανασφάλειά του.

Όταν του δίνουμε χώρο και χρόνο, ένας διστακτικός σκύλος συχνά αποδεικνύεται εξίσου τρυφερός και “αγαπησιάρης” με έναν πιο εξωστρεφή.

Ο αδιάφορος σκύλος

Υπάρχουν και σκύλοι που, όταν χτυπάει το κουδούνι, απλώς σηκώνουν το κεφάλι, κοιτούν για λίγο και μετά επιστρέφουν στο κρεβάτι τους. Δεν τρέχουν στην πόρτα, δεν δείχνουν ιδιαίτερο σεβασμό ή ανησυχία. Αυτή η αδιαφορία συνήθως είναι σημάδι σταθερότητας και αυτοπεποίθησης.

‘Ενας τέτοιος σκύλος έχει μάθει ότι οι επισκέπτες δεν αποτελούν ούτε απειλή αλλά ούτε και λόγο ενθουσιασμού. Διατηρεί την ηρεμία του και δεν επηρεάζεται έντονα από εξωτερικά ερεθίσματα. Συνήθως πρόκειται για σκύλους με καλή εκπαίδευση ή για πιο ανεξάρτητους χαρακτήρες.

Σε πολλές περιπτώσεις αυτός είναι ο σημαντικότερος στόχος μιας εκπαίδευσης. Ένας σκύλος που μπορεί να παραμείνει ήρεμος και ουδέτερος, επειδή νιώθει ασφαλής και σίγουρος για τον εαυτό του.

Ο επιθετικός σκύλος

Η επιθετικότητα κατά την υποδοχή καλεσμένων, με έντονο γάβγισμα, γρύλισμα ή προσπάθεια δαγκώματος, είναι μια συμπεριφορά που απαιτεί προσοχή και σοβαρή διαχείριση. Πίσω από την επιθετικότητα, συνήθως κρύβεται φόβος, ανασφάλεια ή έντονο αίσθημα προστασίας του χώρου.

Ο σκύλος μπορεί να αντιλαμβάνεται τους καλεσμένους ως απειλή για την οικογένειά του ή για την περιοχή του. Αυτό δεν σημαίνει ότι είναι κακός χαρακτήρας όπως συχνά πιστεύεται. Συχνά είναι ένας σκύλος που δεν έχει μάθει να νιώθει ασφάλεια και σιγουριά όταν εμφανίζονται άγνωστοι άνθρωποι στο περιβάλλον του.

Ο χαρακτήρας μπορεί να είναι ιδιαίτερα προστατευτικός αλλά και ευάλωτος καθώς η επιθετικότητα είναι πολύ συχνά ένας μηχανισμός άμυνας για τους σκύλους. Σε τέτοιες περιπτώσεις η συνεργασία με έναν πιστοποιημένο εκπαιδευτή είναι απαραίτητη, ώστε να δημιουργηθεί ένα σωστό πρόγραμμα που θα λύσει το πρόβλημά σας.

Τι πρέπει να κάνουμε εμείς;

Ανεξάρτητα από το αν ο σκύλος μας είναι υπερβολικά χαρούμενος, διστακτικός, αδιάφορος ή επιθετικός, η σωστή καθοδήγηση και η ηρεμία από την πλευρά μας είναι απαραίτητες.

Κανένας σκύλος δεν γεννιέται γνωρίζοντας πώς να συμπεριφέρεται όταν έρχονται καλεσμένοι, αλλά μαθαίνει μέσα από τις εμπειρίες του. Αν κάθε φορά που έρχεται κάποιος στο σπίτι επικρατεί ένταση, φωνές, ενθουσιασμός ή εκνευρισμός, ο σκύλος θα ενισχύσει τη διέγερσή του.

Αντίθετα όταν εμείς παραμένουμε ήρεμοι, δίνουμε σαφείς οδηγίες και επιβραβεύουμε την ήρεμη συμπεριφορά, τα αποτελέσματα είναι πολύ καλύτερα, τόσο για εμάς όσο και για τον σκύλο μας.

Μπορούμε να ζητάμε από τον σκύλο να καθίσει πριν ανοίξουμε την πόρτα, να επιβραβεύουμε την παραμονή στο κρεβάτι του και να αποφεύγουμε να ενισχύουμε το πήδημα πάνω μας ή το γάβγισμα με προσοχή. Στους πιο διστακτικούς σκύλους, η σταδιακή έκθεση σε συνδυασμό με τη θετική ενίσχυση, είναι καθοριστικής σημασίας.

Καταλαβαίνουμε λοιπόν πώς ο τρόπος που ο σκύλος υποδέχεται τους καλεσμένους δεν είναι απλώς μια καλή ή κακή συνήθεια. Είναι ο τρόπος που εκφράζει τον χαρακτήρα του αλλά και ένας “καθρέφτης” των πραγμάτων που του έχουμε διδάξει εμείς. Με υπομονή και συνέπεια μπορούμε να βοηθήσουμε κάθε σκύλο, ανεξαρτήτως χαρακτήρα, να εκφράζεται με ισορροπία.