Ήταν περίπου 6 το πρωί της 20ης Αυγούστου όταν η Κρίστα Έντελμαν, μια γαστρεντερολόγος από το Ρίτσμοντ των ΗΠΑ, ξύπνησε από ένα πολύ δυσάρεστο όνειρο.

Στον ύπνο της, λίγες στιγμές νωρίτερα, έβλεπε ότι ένα μικρό ποντίκι προσπαθούσε να χωθεί μέσα στο στόμα της. Ωστόσο, όταν άπλωσε το χέρι στο πρόσωπό της για να δει τι ήταν αυτή η παράξενη αίσθηση που επέμενε, πάγωσε από τον τρόμο. Τα δάχτυλά της άγγιζαν κάτι μαλακό, τριχωτό και κρύο. Μόνο που αυτό δεν ήταν ποντίκι, ήταν μια νυχτερίδα!

Το μικρό πλάσμα προσπαθούσε να χωθεί ανάμεσα στα χείλη και τα δόντια της, όπως περιέγραψε η ίδια σε βίντεο που δημοσίευσε στο Instagram πριν μία εβδομάδα και έκτοτε έχει γίνει viral, με πάνω από ένα εκατομμύριο views. H Δρ. Έντελμαν είπε πως δεν είχε ξαναδεί ποτέ νυχτερίδα μέσα στο σπίτι της και πως η όλη κατάσταση τής φαινόταν τελείως εξωπραγματική.

Όπως θα έκανε ο καθένας στη θέση της, η γυναίκα άρπαξε το ζώο και με τα δύο χέρια και το πέταξε στην άλλη άκρη του δωματίου, βάζοντας τις φωνές και ξυπνώντας τον σύζυγό της. Αφού του εξήγησε έντρομη τι είχε συμβεί, εκείνος πήγε να βρει ένα ρόπαλο του μπέιζμπολ για να αντιμετωπίσει τον «εισβολέα». Ωστόσο, η ιδιότητα της Έντελμαν ως γιατρού την έκανε να σκεφτεί κάτι σημαντικό: η νυχτερίδα έπρεπε να παραμείνει ζωντανή ώστε να εξεταστεί για τυχόν ιούς που μετέφερε. Έτσι το ζευγάρι κατάφερε να περιορίσει το ζώο, το οποίο στη συνέχεια παραδόθηκε στις αρμόδιες Αρχές για εξέταση.

Καθώς τα αποτελέσματα θα έκαναν μέρες να βγουν και, γνωρίζοντας ότι οι νυχτερίδες μπορούν να μεταδώσουν τη λύσσα, μια ιογενή νόσο που προσβάλλει το νευρικό σύστημα και είναι σχεδόν πάντα θανατηφόρα από τη στιγμή που εμφανίζονται συμπτώματα, η γυναίκα δεν ήθελε να πάρει το παραμικρό ρίσκο. Είχε έρθει έξάλλου σε άμεση επαφή με το ζώο και δεν είχε εμβολιαστεί προηγουμένως κατά της λύσσας. Έτσι μαζί με τον σύζυγό της έσπευσε στα επείγοντα ενός τοπικού νοσοκομείου όπου ξεκίνησαν και οι δυο αντιλυσσική αγωγή.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Krista Edelman, MD (@kristaedelmanmd)

«Ελέγχετε τα σπίτια σας και ζητήστε ιατρική βοήθεια σε περίπτωση επαφής»

Η Έντελμαν αποφάσισε να μοιραστεί την εμπειρία της όχι μόνο επειδή ήταν τόσο ασυνήθιστη, αλλά και για να προειδοποιήσει όσους ζουν σε παλιά σπίτια. Η ίδια επισήμανε ότι μένει σε ένα βικτωριανό σπίτι περίπου 100 ετών και, όπως έγραψε στην ανάρτησή της, είναι καλό να ελέγχονται τακτικά οι καμινάδες και οι σοφίτες για τυχόν ανοίγματα που μπορούν να επιτρέψουν σε μια νυχτερίδα να μπει μέσα.

Η γιατρός στέλνει όμως και ένα άλλο μήνυμα, το οποίο είναι ακόμα πιο σημαντικό. Αν κάποιος ξυπνήσει και βρει μια νυχτερίδα στο δωμάτιό του ή έρθει σε άλλου είδους επαφή με ένα τέτοιο πλάσμα, δεν πρέπει να θεωρήσει αυτομάτως ότι είναι ασφαλής επειδή δεν βλέπει κάποιο σημάδι δαγκώματος. Τα δαγκώματα των νυχτερίδων μπορεί να είναι τόσο μικρά ώστε να περάσουν απαρατήρητα, ιδιαίτερα όταν η επαφή έχει συμβεί όταν το άτομο κοιμάται.

Αυτό που πρέπει λοιπόν να κάνει κανείς είναι να απευθυνθεί άμεσα σε έναν γιατρό για αξιολόγηση της πιθανής έκθεσης, ώστε να λάβει την απαιτούμενη αγωγή εφόσον κριθεί απαραίτητο.

Πόσο επικίνδυνες είναι τελικά οι νυχτερίδες;

Παρά το εύλογο συναίσθημα φόβου που προκαλείται τόσο από τις δύο παραπάνω περιπτώσεις, οι νυχτερίδες δεν είναι από τη φύση τους επιθετικές απέναντι στους ανθρώπους. Μια υγιής νυχτερίδα δεν θα επιτεθεί εύκολα σε έναν άνθρωπο αν δεν νιώσει ότι απειλείται. Αν πετάξει ξαφνικά πολύ κοντά του, συνήθως κυνηγά κάποιο έντομο και όχι τον ίδιο.

Στην πραγματικότητα, οι νυχτερίδες είναι πολύτιμες για τον άνθρωπο και τη φύση. Τρέφονται με νυχτόβια έντομα, συμβάλλουν στην επικονίαση και τη διασπορά σπόρων πολλών σημαντικών φυτών και αποτελούν σημαντικούς δείκτες της υγείας των οικοσυστημάτων.

Υπάρχει ωστόσο ένας λόγος για τον οποίο μια νυχτερίδα που συμπεριφέρεται ασυνήθιστα ή επιτίθεται σε έναν άνθρωπο χρειάζεται προσοχή: η πιθανότητα μετάδοσης της λύσσας. Σε γενικές γραμμές, μόνο ένα πολύ μικρό ποσοστό των νυχτερίδων στη φύση έχει τον ιό, ωστόσο όσες εμφανίζουν ασυνήθιστη συμπεριφορά ή πλησιάζουν ανθρώπους είναι αρκετά πιο πιθανό να είναι μολυσμένες.

Η λύσσα μεταδίδεται κυρίως μέσω του σάλιου ενός μολυσμένου ζώου, συνήθως από δάγκωμα ή όταν το σάλιο έρθει σε επαφή με ανοιχτή πληγή ή βλεννογόνο (μάτια, στόμα).

Τι λέει ο ΕΟΔΥ για τη λύσσα στην Ελλάδα

Στην Ελλάδα δεν έχει καταγραφεί επιβεβαιωμένο κρούσμα λύσσας σε ζώο από τον Μάιο του 2014. Την περίοδο 2012-2014, ωστόσο, είχαν επιβεβαιωθεί συνολικά 48 κρούσματα σε ζώα, κυρίως αλεπούδες.

Παρά την απουσία επιβεβαιωμένων κρουσμάτων τα τελευταία χρόνια, το ενδεχόμενο έκθεσης στον ιό της λύσσας δεν μπορεί να αποκλειστεί σε κάθε μεμονωμένο περιστατικό χωρίς προηγούμενη αξιολόγηση. Ο ΕΟΔΥ επισημαίνει ότι ένα περιστατικό πρέπει να αξιολογείται από επαγγελματία υγείας όταν υπάρχει δάγκωμα ή γρατσουνιά που προκαλεί λύση του δέρματος, ακόμη και χωρίς εμφανή αιμορραγία, ή όταν σάλιο του ζώου έρθει σε επαφή με ανοιχτό τραύμα ή βλεννογόνους, όπως τα μάτια, το στόμα ή η μύτη. Αντίθετα, η επαφή σάλιου με ακέραιο δέρμα δεν θεωρείται έκθεση στον ιό της λύσσας.

Επισημαίνεται επιπλέον, ότι κάθε τραυματισμός από ζώο ενέχει, ανάλογα με το τραύμα, κίνδυνο βακτηριακής λοίμωξης και τετάνου.

Σε κάθε πιθανή έκθεση, το σημείο πρέπει να πλυθεί αμέσως και σχολαστικά με άφθονο νερό και σαπούνι και να αναζητηθεί το συντομότερο δυνατό ιατρική εκτίμηση σε δημόσιο νοσοκομείο. Ο γιατρός θα κρίνει αν χρειάζεται περαιτέρω καθαρισμός ή αντιμετώπιση του τραύματος, αντιτετανική προστασία ή αντιβιοτικά και, εφόσον υπάρχει ένδειξη, αντιλυσσική αγωγή με εμβολιασμό και, όπου απαιτείται, αντιλυσσική ανοσοσφαιρίνη.