Αν υπάρχει κάτι που μπορεί να κάνει έναν σκύλο να ξεχάσει για λίγο τα παιχνίδια του, αυτό είναι ένας κάδος γεμάτος σκουπίδια.

Για εμάς, η μυρωδιά των απορριμμάτων είναι συνήθως δυσάρεστη. Για έναν σκύλο, όμως, μπορεί να αποτελεί έναν πραγματικό θησαυρό.

Το να ψάχνει, να μυρίζει, και τελικά να βρίσκει κάτι μέσα στα σκουπίδια είναι μια δραστηριότητα που συνδυάζει πολλές από τις φυσικές ανάγκες και τα ένστικτά του.

Για έναν σκύλο τα σκουπίδια μυρίζουν υπέροχα

Η βασικότερη εξήγηση βρίσκεται στη μοναδική όσφρηση των σκύλων. Η μύτη τους είναι εξαιρετικά ευαίσθητη και τους επιτρέπει να αντιλαμβάνονται μυρωδιές που για εμάς είναι σχεδόν ανύπαρκτες.

Εκεί όπου ένας άνθρωπος βλέπει μια άδεια συσκευασία ή ένα πεταμένο χαρτί κουζίνας, ο σκύλος μπορεί να αντιλαμβάνεται μυρωδιές και ίχνη από φαγητό. Ένα κομμάτι ψωμί, λίγα υπολείμματα κρέατος, ένα κόκκαλο, η φλούδα ενός φρούτου ή ακόμη και μια χαρτοπετσέτα που έχει έρθει σε επαφή με φαγητό μπορεί να αποτελεί κάτι πολύτιμο για τον τετράποδο φίλο μας.

Ακόμη και όταν δεν υπάρχει κάτι που εμείς θεωρούμε φαγώσιμο, οι μυρωδιές που έχουν απομείνει πάνω στα αντικείμενα είναι αρκετές για να κινήσουν την περιέργειά του.

Το ψάξιμο είναι μέρος της φύσης του

Η συμπεριφορά αυτή δεν έχει να κάνει πάντα με την πείνα. Οι σκύλοι έχουν έντονο το ένστικτο της αναζήτησης τροφής. Για τους προγόνους τους, το να εντοπίσουν κάτι που τρώγεται, να το εξετάσουν και να το διεκδικήσουν αποτελούσε το σημαντικότερο κομμάτι της επιβίωσής τους.

Οι πρώτοι σκύλοι που ζούσαν κοντά στους ανθρώπους μπορούσαν να επωφεληθούν από τα κόκκαλα των γευμάτων τους. Έτσι, η αναζήτηση τροφής ανάμεσα σε πεταμένα υπολείμματα έγινε μια συνηθισμένη συμπεριφορά.

Παρόλο που ο σύγχρονος σκύλος έχει πλέον γεμάτο μπολ και δεν χρειάζεται να κυνηγήσει για να φάει, πολλά από αυτά τα ένστικτα εξακολουθούν να υπάρχουν.

Γιατί το κάνει ακόμη κι όταν δεν πεινάει;

Το ενδιαφέρον για τα σκουπίδια δεν περιορίζεται στην εύρεση τροφής. Το ίδιο το ψάξιμο μπορεί να είναι διασκεδαστικό και πνευματικά διεγερτικό. Η διαδικασία κατά την οποία ένας σκύλος χρησιμοποιεί τη μύτη του για να εντοπίσει κάτι, το τραβάει έξω, το εξετάζει και το μετακινεί μοιάζει με ένα μικρό παιχνίδι εξερεύνησης.

Γι’ αυτό πολλές φορές βλέπουμε έναν σκύλο να σκορπίζει τα σκουπίδια στο πάτωμα χωρίς να τρώει απαραίτητα όλα όσα βρίσκει. Από τη δική του οπτική, δεν κάνει ακαταστασία. Εξερευνά ένα περιβάλλον γεμάτο ενδιαφέρουσες μυρωδιές και αντικείμενα.

Μια συμπεριφορά που μπορεί να γίνει συνήθεια

Υπάρχει ακόμη ένας λόγος που το ενδιαφέρον για τα σκουπίδια μπορεί να γίνει επίμονο: η ανταμοιβή. Αν ένας σκύλος ανοίξει κάποια στιγμή τον κάδο και ανακαλύψει ένα ιδιαίτερα νόστιμο κομμάτι φαγητού, θα θυμάται ότι εκείνο το μέρος μπορεί να κρύβει κάτι ενδιαφέρον. Έτσι, μπορεί να επιστρέφει ξανά και ξανά στον κάδο, ακόμη και αν τις περισσότερες φορές δεν βρίσκει τίποτα.

Πότε μπορεί αυτή η συνήθεια να γίνει επικίνδυνη;

Παρόλο που το ψάξιμο στα σκουπίδια είναι φυσιολογική συμπεριφορά, δεν είναι πάντα ακίνδυνο. Πλαστικές σακούλες, κορδόνια, κόκκαλα, αιχμηρά αντικείμενα, χαλασμένες τροφές ή προϊόντα καθαρισμού μπορούν να προκαλέσουν σοβαρά προβλήματα.

Ένα αντικείμενο μπορεί να τραυματίσει το στόμα ή να προκαλέσει απόφραξη στο πεπτικό σύστημα, ενώ ορισμένες ουσίες είναι τοξικές για τους σκύλους.

Για τον λόγο αυτό, είναι σημαντικό να μην αφήνουμε τον κάδο σε σημείο όπου ο σκύλος μπορεί εύκολα να αποκτήσει πρόσβαση.

Πώς μπορούμε να περιορίσουμε το πρόβλημα;

Η καλύτερη λύση είναι η πρόληψη. Ένας κάδος με ασφαλές καπάκι ή μηχανισμό που δεν μπορεί να ανοίξει εύκολα ο σκύλος μπορεί να κάνει μεγάλη διαφορά. Εναλλακτικά, τα σκουπίδια μπορούν να τοποθετούνται μέσα σε κλειστό ντουλάπι ή σε χώρο στον οποίο το ζώο δεν έχει πρόσβαση.

Παράλληλα, παιχνίδια αναζήτησης τροφής και δραστηριότητες που επιτρέπουν στον σκύλο να χρησιμοποιεί τη μύτη του μπορούν να του προσφέρουν έναν ασφαλή τρόπο να εκτονώνει την ανάγκη του για εξερεύνηση.

Φυσικά, αν το πρόβλημα είναι πολύ έντονο, είναι χρήσιμο να ζητήσουμε τη βοήθεια ενός επαγγελματία, που θα μας βοηθήσει να δείξουμε με θετικό τρόπο στον σκύλο μας ποια σημεία του σπιτιού είναι “απαγορευμένα”. Έτσι ο φίλος μας θα μπορεί να μυρίζει μέσα στο σπίτι χωρίς να καταπιέζουμε τα ένστικτά του και να ανησυχούμε για την ασφάλειά του.