Σε μεταξυ μας συζητήσεις, οι κηδεμόνες λέμε για τα πράγματα που κάνουμε και λατρεύει ο σκύλος μας. Αν εκείνοι όμως μπορούσαν να μιλήσουν, ίσως να είχαν διαφορετική γνώμη.

Οι σκύλοι αγαπούν να είναι σε μία οικογένεια, να δίνουν απλόχερα την αγάπη τους και να απολαμβάνουν τη φροντίδα μας. Αυτή περιλαμβάνει χάδια, λαχταριστό φαγητό, μαλακό κρεβάτι, βόλτες και πολλές λιχουδιές. Διαβάζουμε, ενημερωνόμαστε, αναζητούμε τρόπους για να κάνουμε την κάθε μέρα του πιστού μας φίλου να είναι πιο ενδιαφέρουσα, πιο ευχάριστη και εκείνος να είναι υγιής και χαρούμενος.

Είναι φορές που νομίζουμε πως δίνουμε τα πάντα στον σκύλο μας, αλλά εκείνος βλέπουμε ότι αντιδράει διαφορετικά. Ανάλογα με την προσωπικότητα του τετράποδου φίλου, οι αντιδράσεις αυτές ποικίλουν: Μπορεί να γρυλίσει, να κάτσει ακίνητος, να φύγει, να κοιτάξει στην αντίθετη κατεύθυνση. Μα πώς μπορεί να μην του αρέσει κάτι που εμείς νομίζουμε ότι λατρεύει;

Όλα θα γίνουν πιο ξεκάθαρα αν δούμε ποια πράγματα κάνουμε και πιστεύουμε ότι θα ενθουσιάσουν τον σκύλο μας, στην πραγματικότητα όμως, εκείνος νιώθει δυσφορία:

1. Δίνουμε στον σκύλο πολλά φιλιά στο πρόσωπο.

Σκεφτείτε και από τον εαυτό σας, τα πολλά φιλιά κάποια στιγμή μπορεί να γίνουν κουραστικά, άσχετα αν αυτός που σας τα δίνει είναι το πιο αγαπημένο σας πρόσωπο. Τα φιλιά δίνουν ευχαρίστηση σε εμάς, είναι ένας ωραίος και τρυφερός τρόπος να εκφράζουμε την αγάπη μας προς τον πιο πιστό μας φίλο. Για εκείνον όμως είναι κάτι που δεν απολαμβάνουν πάντα, ειδικά στο πρόσωπο, αφού μπορεί να νιώθει απειλή ή καταπίεση. Αυτό μπορεί να γίνει πιο έντονο, τις πρώτες μέρες που έχουμε υιοθετήσει τον σκύλο, όταν ακόμη δεν μας γνωρίζει, αλλά ούτε έχουμε προλάβει να μάθουμε κι εμείς τη γλώσσα του σώματός του. Αν είχε κάποια τραυματική εμπειρία στο παρελθόν, αν έχει πέσει θύμα κακοποίησης, ίσως να μην μπορεί να δεχτεί ακόμα την τόσο στενή επαφή. Υπάρχουν όμως και οι σκύλοι, που απλά μας αφήνουν να το κάνουμε, επειδή νιώθουν τη χαρά μας και ξέρουν πως είναι κάτι που μας κάνει χαρούμενους.

2. Τον αγκαλιάζουμε πολύ σφιχτά.

Ξυπνάμε, φεύγουμε για δουλειά, επιστρέφουμε, μας δίνει το ποδαράκι και δεν μπορούμε να συγκρατηθούμε, και παίρνουμε τον σκύλο μας αγκαλιά. Συνήθως σφιχτά. Δεν είναι από τις πιο αγαπημένες στιγμές του σκύλου μας, το λέει και η γλώσσα του σώματός τους. Σύμφωνα με την Clare Bradley, MSc RVN, νοσηλεύτρια Κτηνιατρικής και σύμβουλο συμπεριφοράς κατοικίδιων ζώων, εξηγεί πως το να αγκαλιάζουμε το pet μας ίσως να μην είναι καλή ιδέα και το δικαιολογεί: Παρόλο που ο σκύλος είναι κοινωνικό ζώο και του αρέσει να δείχνει και να δέχεται αγάπη, η αγκαλιά μπορεί να τον κάνει να νιώσει πως περιορίζονται οι κινήσεις του, πως δεν έχει περιθώρια αντίδρασης και να αρχίσει να νιώθει άγχος και πως είναι ευάλωτος.

3. Είμαι υπερπροστατευτικοί μαζί του.

Θέλουμε να προσφέρουμε τα καλύτερα στον σκύλο μας, να τον κάνουμε να νιώθει βασιλιά, βασίλισσα, να του κάνουμε όλα τα χατίρια. Μερικές φορές, ακόμη και ο σκύλος μπορεί να πιέζεται από την υπερβολική αγάπη που του δίνουμε. Η συμπεριφορά μας τόσο μέσα στο σπίτι όσο και έξω, σε κάποιες περιπτώσεις δεν τον αφήνουν να είναι ο εαυτός του, να είναι σκύλος και να κάνει τα δικά του. Μερικά παραδείγματα είναι:

– Τον ξυπνάμε όταν κοιμάται για να τον αγκαλιάσουμε και να τον φιλήσουμε.

– Τον παίρνουμε αγκαλιά στη βόλτα όταν βλέπουμε έναν άλλο σκύλο.

– Όταν τον ταΐζουμε, του δίνουμε το φαγητό στο χέρι μας.

– Τον κάνουμε πολύ συχνά μπάνιο, σε αντίθεση με αυτά που μας έχει συμβουλεύσει ο κτηνίατρος.

– Τον ταΐζουμε υπερβολικά.

– Δεν τον αφήνουμε καθόλου μόνο.

Όλα αυτά, δημιουργούν ένα τείχος προστασίας που δεν προσφέρει κάτι στον σκύλο, εκτός αν υπαρχει κάποιο πρόβλημα υγείας ή αναρρώνει από μια επέμβαση και θέλει ειδική φροντίδα. Σε οποιαδήποτε άλλη περίπτωση, είναι μια κατάσταση που δεν του δίνει το χώρο να εξωτερικεύσει τα ένστικτά του, να πάρει αποφάσεις μόνος του, να κάνει πράγματα που του αρέσουν. Όσο καλύτερα καταλάβουμε τον σκύλο και τις ανάγκες του, τόσο καλύτερη ζωή θα περάσουμε μαζί του.

4. Παίζουμε πολύ έντονα μαζί του.

Κάθε σκύλος είναι ξεχωριστός και έχει τα δικά του όρια. Ανάλογα με τη φυλή, την ηλικία και το παρελθόν του, έχει διαφορετικό τρόπο που αντιδράει σε πολλά ερεθίσματα. Όλοι έχουμε στο μυαλό μας πως ο σκύλος θέλει να παίζει με μπαλάκια και διάφορα άλλα παιχνίδια, όπως και με εμάς, βάζοντας χέρια στο στόμα του και σηκώνοντάς τον αγκαλιά. Δεν ισχύει αυτό για όλους όμως και κάποιες φορές το άγριο παιχνιδι ίσως να του δώσει λάθος μηνύματα, όπως ότι το δάγκωμα επιτρέπεται. Ο σκύλος μπορεί να μη θέλει ή να μην αντέχει τον έντονο ρυθμό, το σπρώξιμο που μπορεί να κάνουμε για παιχνίδι, το να του τραβάμε τα κόκκαλα και τους κόμπους δυνατά και απότομα από το στόμα.

Κάθε σκύλος έχει το δικό του ρυθμό και όσο μεγαλώνει αλλάζει. Όμως θα πρέπει από νωρίς να διαβάζουμε τη γλώσσα του σώματος και να σεβόμαστε τα όρια που βάζει, κάθε φορά που μας δίνει σημάδι να σταματήσουμε. Ένα γρίλισμα, τα αυτά κατεβασμένα, η ουρά ανάμεσα στα πίσω πόδια, έντονο γλείψιμο και έντονο τρίψιμο, είναι μερικά από τα σινιάλα του αν δεν νιώθει άνετα με αυτό που κάνουμε.