Όσο περισσότερο ζουν οι σκύλοι μέσα στα σπίτια μας, τόσο περισσότερες απόψεις ακούμε για τη συμπεριφορά τους.

«Πήγαινέ τον στο πάρκο να κοινωνικοποιηθεί».

«Κουνάει την ουρά του, άρα είναι φιλικός».

«Μην του δίνεις ωμό κρέας γιατί θα αγριέψει».

Το πρόβλημα είναι ότι πολλές από αυτές τις συμβουλές περνούν από κηδεμόνα σε κηδεμόνα χωρίς κανείς να αναρωτιέται αν πραγματικά ισχύουν. Και όταν βασίζεις την καθημερινότητα και την εκπαίδευση του σκύλου σου σε λάθος πληροφορίες, μπορεί άθελά σου να δημιουργήσεις ακριβώς τα προβλήματα που θέλεις να αποφύγεις.

Ας δούμε πέντε από τους πιο συνηθισμένους μύθους:

Μύθος 1: Τα πάρκα σκύλων είναι καλά για κοινωνικοποίηση

Πολλοί πιστεύουν ότι για να κοινωνικοποιηθεί ένας σκύλος πρέπει να γνωρίσει και να παίξει με όσο περισσότερα σκυλιά γίνεται. Δεν είναι αυτός ο στόχος της κοινωνικοποίησης. Η σωστή κοινωνικοποίηση σημαίνει ότι ο σκύλος μαθαίνει να βρίσκεται ήρεμος μέσα σε έναν κόσμο γεμάτο ανθρώπους, σκύλους, αυτοκίνητα, ήχους και διαφορετικές καταστάσεις χωρίς να φοβάται, αλλά και χωρίς να πρέπει να τρέχει προς κάθε ερέθισμα που βλέπει.

Τα σκυλοπάρκα είναι δύσκολα περιβάλλοντα γιατί δεν γνωρίζεις τους σκύλους που βρίσκονται μέσα, τον χαρακτήρα τους ή το επίπεδο ελέγχου που έχουν οι κηδεμόνες τους. Μία κακή εμπειρία μπορεί να είναι αρκετή για να δημιουργήσει φόβο ή ανασφάλεια σε ένα κουτάβι.

Ο στόχος δεν είναι ο σκύλος σου να αγαπάει κάθε σκύλο. Ο στόχος είναι να μπορεί να βλέπει έναν άλλο σκύλο και να συνεχίζει ήρεμα τη ζωή του.

Μύθος 2: Αν κουνάει την ουρά του, είναι φιλικός

Αυτός είναι ένας μύθος που μπορεί να γίνει και επικίνδυνος. Το κούνημα της ουράς δεν σημαίνει από μόνο του «είμαι χαρούμενος, έλα να με χαϊδέψεις». Για να καταλάβεις έναν σκύλο πρέπει να κοιτάξεις ολόκληρο το σώμα του. Τα μάτια του. Τα αυτιά. Το στόμα. Τη στάση του σώματος. Την ένταση των μυών. Τη θέση και τον τρόπο με τον οποίο κινείται η ουρά.

Μια ουρά που κουνιέται μπορεί να συνοδεύει χαρά και ενθουσιασμό, αλλά μπορεί επίσης να εμφανιστεί όταν ο σκύλος βρίσκεται σε ένταση, άγχος ή εγρήγορση. Αν, για παράδειγμα, η ουρά κινείται αλλά το σώμα είναι άκαμπτο, το βλέμμα καρφωμένο και το στόμα σφιγμένο, δεν πλησιάζουμε τον σκύλο επειδή απλώς «κουνάει την ουρά». Μάθε να διαβάζεις ολόκληρο τον σκύλο, όχι ένα μόνο σημείο του σώματός του.

Μύθος 3: Ο σκύλος που τρώει ωμό κρέας αγριεύει

Η ιδέα ότι ένας σκύλος θα «θυμηθεί τον λύκο μέσα του» επειδή έφαγε ωμό κρέας ακούγεται συχνά. Δεν ισχύει. Η ωμοδιατροφή είναι μια διατροφική επιλογή που επιλέγεται από πολλούς κηδεμόνες σκύλων, αλλά δεν σχετίζεται με το αν ένας σκύλος θα γίνει πιο άγριος ή πιο επιθετικός.

Η συμπεριφορά ενός σκύλου επηρεάζεται από άλλους παράγοντες, όπως ο χαρακτήρας του, τα γονίδιά του, οι εμπειρίες του, η εκπαίδευση και ο τρόπος που τον διαχειριζόμαστε. Το αν η τροφή του είναι ωμή ή μαγειρεμένη δεν πρόκειται να τον μετατρέψει ξαφνικά σε έναν διαφορετικό σκύλο.

Άλλο η διατροφή και άλλο η συμπεριφορά. Και φυσικά, το ποια διατροφή είναι κατάλληλη για την υγεία ενός συγκεκριμένου σκύλου είναι θέμα που πρέπει να συζητείται με τον κτηνίατρό του.

Μύθος 4: «Ο σκύλος είναι όπως τον μάθεις»

Μακάρι να ήταν τόσο απλό. Η εκπαίδευση παίζει τεράστιο ρόλο. Το περιβάλλον επίσης. Οι εμπειρίες που θα έχει ένα κουτάβι επηρεάζουν τη συμπεριφορά του. Όμως δεν ξεκινάνε όλοι οι σκύλοι από το ίδιο σημείο. Κάθε σκύλος γεννιέται με έναν συγκεκριμένο χαρακτήρα και συγκεκριμένες γενετικές προδιαθέσεις.

Υπάρχουν κουτάβια που από πολύ μικρή ηλικία είναι πιο θαρραλέα. Άλλα είναι πιο φοβικά. Άλλα έχουν τρομερή ενέργεια. Άλλα είναι πιο ήρεμα. Ακόμα και δύο αδέρφια από την ίδια γέννα μπορούν να έχουν τελείως διαφορετικό χαρακτήρα. Η εκπαίδευση λοιπόν δεν είναι μαγικό ραβδί που μετατρέπει οποιονδήποτε σκύλο σε αυτό που έχουμε φανταστεί. Στόχος δεν είναι να αλλάξουμε τον χαρακτήρα του σκύλου μας. Στόχος είναι να καταλάβουμε τον σκύλο που έχουμε μπροστά μας και να μάθουμε να διαχειριζόμαστε σωστά τα χαρακτηριστικά του.

Μύθος 5: Τα μικρά σκυλάκια δεν χρειάζονται βόλτα

Ένα μικρόσωμο σκυλάκι μπορεί να κουράζεται διαφορετικά από έναν μεγάλο σκύλο εργασίας. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν έχει ανάγκη να βγαίνει έξω. Ο σκύλος είναι σκύλος είτε ζυγίζει τρία κιλά είτε τριάντα. Χρειάζεται κίνηση. Χρειάζεται να μυρίσει. Να εξερευνήσει. Να δει διαφορετικά περιβάλλοντα. Να δουλέψει μαζί σου και να εκτονώσει την ενέργειά του. Η εκτόνωση είναι βασική ανάγκη και δεν αφορά μόνο τους μεγαλόσωμους ή «ενεργητικούς» σκύλους.

Το να παίρνεις λοιπόν συνεχώς ένα μικρό σκυλάκι αγκαλιά επειδή είναι μικρό δεν σημαίνει ότι το προστατεύεις. Πολλές φορές απλώς δεν του επιτρέπεις να κάνει αυτό που χρειάζεται περισσότερο: Να είναι σκύλος.

Μην πιστεύεις ό,τι ακούς για τον σκύλο σου

Πολλοί από αυτούς τους μύθους ξεκινούν από ένα βασικό λάθος. Προσπαθούμε να ερμηνεύσουμε έναν σκύλο σαν να ήταν άνθρωπος. Όμως ο σκύλος σου δεν είναι άνθρωπος. Έχει διαφορετικές ανάγκες, διαφορετική επικοινωνία, ένστικτα και έναν τρόπο σκέψης που πρέπει να μάθεις να καταλαβαίνεις.

Όσο περισσότερο παρατηρείς τον σκύλο που πραγματικά έχεις μπροστά σου και όσο λιγότερο βασίζεσαι σε αυτά που «λέει ο κόσμος», τόσο πιο εύκολη γίνεται και η συμβίωση μαζί του.