Η στιγμή που ο σκύλος μας χάνει ξαφνικά τις αισθήσεις του είναι από εκείνες που μας «παγώνουν». Βλέπουμε το δικό μας πλάσμα, γεμάτο ζωή και ενέργεια, να πέφτει κάτω και για λίγα δευτερόλεπτα νιώθουμε ότι χάνουμε και εμείς τη «γη κάτω από τα πόδια μας».

Φυσικά είναι απόλυτα φυσιολογικό να φοβηθούμε. Ακόμη κι έτσι όμως, η ψυχραιμία και η σωστή ενημέρωση είναι τα πιο δυνατά μας «όπλα». Ο σκύλος μας εκείνη τη στιγμή στηρίζεται σε εμάς και χρειάζεται τη δική μας ηρεμία για να ανακάμψει και να νιώσει ασφάλεια.

Η λιποθυμία, γνωστή στην ιατρική ως συγκοπή, είναι μια αιφνίδια και συνήθως σύντομη απώλεια συνείδησης που προκαλείται από προσωρινά μειωμένη ροή αίματος προς τον εγκέφαλο. Μπορεί ο σκύλος να επανέλθει γρήγορα και να μας φανεί πως «δεν ήταν κάτι σοβαρό», όμως δεν είναι ένα σύμπτωμα που πρέπει να αγνοούμε, γιατί σε αρκετές περιπτώσεις μπορεί να κρύβει κάτι που χρήζει παρακολούθησης.

Οι αιτίες της λιποθυμίας- Ποιοι σκύλοι κινδυνεύουν περισσότερο

Οι αιτίες που μπορεί να οδηγήσουν σε ένα τέτοιο επεισόδιο είναι πολλές, με τις καρδιολογικές παθήσεις να είναι από τις πιο συχνές. Αρρυθμίες, προβλήματα στις καρδιακές βαλβίδες ή άλλες καρδιαγγειακές διαταραχές μπορούν να μειώσουν την παροχή αίματος στον εγκέφαλο και να προκαλέσουν λιποθυμία.

Παράλληλα, μεταβολικές διαταραχές όπως η υπογλυκαιμία, οι διαταραχές ηλεκτρολυτών και η αναιμία μπορεί να οδηγήσουν σε έντονη αδυναμία ή επεισόδια που μοιάζουν με συγκοπή. Η αφυδάτωση και η υπερθέρμανση, ιδιαίτερα σε συνθήκες υψηλής θερμοκρασίας και υγρασίας, καταπονούν τον οργανισμό, ενώ και αναπνευστικά προβλήματα που περιορίζουν την οξυγόνωση μπορεί να συμβάλλουν στην εμφάνιση τέτοιων επεισοδίων.

Σε ορισμένες περιπτώσεις, η κατάρρευση σχετίζεται με έντονη σωματική δραστηριότητα, κυρίως σε ιδιαίτερα δραστήριες φυλές όπως τα Λαμπραντόρ. Δεν πρόκειται πάντα για κλασική συγκοπή, αλλά για μια μορφή κατάρρευσης που χρειάζεται επίσης κτηνιατρική διερεύνηση. Παράλληλα, είναι πολύ σημαντικό να ξεχωρίζουμε τη λιποθυμία από μια επιληπτική κρίση, γιατί πρόκειται για διαφορετικές καταστάσεις που συχνά συγχέονται. Στην επιληψία μπορεί να δούμε έντονους σπασμούς, ακούσιες κινήσεις των άκρων, σάλια ή ακόμη και απώλεια ούρων και κοπράνων, ενώ μετά το επεισόδιο ο σκύλος μας μπορεί να παραμένει για περισσότερη ώρα αποπροσανατολισμένος. Αντίθετα, στη λιποθυμία η απώλεια συνείδησης είναι συνήθως σύντομη και η επαναφορά πιο γρήγορη. Σε κάθε περίπτωση είναι πασιφανές πως μόνο ο κτηνίατρος μπορεί να κάνει τη σωστή διάκριση.

Ορισμένοι σκύλοι εμφανίζουν αυξημένη προδιάθεση. Οι ηλικιωμένοι είναι πιο πιθανό να παρουσιάσουν καρδιολογικά προβλήματα, οι μικρόσωμες φυλές συνδέονται συχνότερα με παθήσεις των καρδιακών βαλβίδων, ενώ οι μεγαλόσωμες μπορεί να εμφανίσουν καρδιομυοπάθειες. Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζονται και οι βραχυκεφαλικές φυλές, όπως τα Μπουλντόγκ και τα Παγκ, που δυσκολεύονται περισσότερο στην αναπνοή, ειδικά όταν κάνει ζέστη.

4 φορές που ο σκύλος προσπαθεί να μας πει ότι πονάει

Συχνά σκεφτόμαστε ότι θα θέλαμε να μιλάνε τα κατοικίδιά μας. Μία από αυτές τις περιπτώσεις είναι όταν αυτά πονάνε.

Τι κάνουμε- Πότε το περιστατικό κρίνεται επείγον

Ένα επεισόδιο λιποθυμίας εμφανίζεται συνήθως ξαφνικά, με τον σκύλο μας να πέφτει στο έδαφος σαν να του «κόβονται τα πόδια» και οι δυνάμεις και να μένει ακίνητος για λίγα δευτερόλεπτα. Στις περισσότερες περιπτώσεις θα συνέλθει γρήγορα, αν και μπορεί για λίγο να φαίνεται μπερδεμένος πριν επανέλθει πλήρως. Όπως επισημαίνει ο Dr. Marty Becker, γνωστός Αμερικανός κτηνίατρος και σύμβουλος για θέματα υγείας κατοικιδίων, ακόμη και ένα τέτοιο σύντομο επεισόδιο δεν πρέπει να περνά απαρατήρητο.

Αν μας συμβεί, προσπαθούμε πρώτα να πάρουμε μια ανάσα. Ξέρουμε πόσο τρομακτικό είναι, όμως ο σκύλος μας εκείνη τη στιγμή χρειάζεται να μας έχει δίπλα του ήρεμους. Τι πρέπει να κάνουμε; Τον βάζουμε απαλά σε ένα ασφαλές σημείο και τον ξαπλώνουμε στο πλάι, ελέγχουμε αν αναπνέει κανονικά και αφαιρούμε το περιλαίμιο για να τον βοηθήσουμε. Αν κάνει ζέστη, τον δροσίζουμε με κομπρέσες. Μέχρι να συνέλθει πλήρως, δεν του δίνουμε τροφή ή νερό. Όπως τονίζει ο Dr. Ernie Ward, Αμερικανός κτηνίατρος και ιδρυτής της Association for Pet Obesity Prevention, η δική μας ψυχραιμία είναι από τα πιο σημαντικά πράγματα εκείνη τη στιγμή.

Ακόμη κι αν ο σκύλος μας σηκωθεί γρήγορα και δείχνει να έχει επανέλθει, δεν αγνοούμε το περιστατικό. Είναι σημαντικό να επικοινωνήσουμε με τον κτηνίατρό μας, ώστε να επιβεβαιώσουμε ότι όλα είναι πράγματι εντάξει και να αποκλείσουμε υποκείμενα προβλήματα.

Η κατάσταση θεωρείται επείγουσα όταν τα επεισόδια επαναλαμβάνονται, διαρκούν περισσότερο από ένα λεπτό ή συνοδεύονται από ανησυχητικά συμπτώματα, όπως δυσκολία στην αναπνοή, πολύ άσπρα ούλα, εμετό ή ανώμαλο καρδιακό ρυθμό.

Όπως επισημαίνει η Karen Becker, Αμερικανίδα κτηνίατρος και ειδικός στην προληπτική φροντίδα ζώων, «είμαστε εμείς που γνωρίζουμε καλύτερα από όλους τον σκύλο μας και μπορούμε να αντιληφθούμε πότε κάτι δεν πάει καλά».

Κάθε τέτοιο περιστατικό, ακόμη κι αν φαίνεται μεμονωμένο, αξίζει προσοχής και φροντίδας. Μπορούμε να βοηθήσουμε σημαντικά τον κτηνίατρο καταγράφοντας τη διάρκεια, τις συνθήκες και τα συμπτώματα.

Στο τέλος της ημέρας, αυτό που έχει σημασία είναι να είμαστε εκεί έμπρακτα για τον σκύλο μας με φροντίδα, προσοχή και αγάπη. Τα ζώα δεν μπορούν να μας πουν με λόγια τι νιώθουν ή τι τα πονά, γι’ αυτό και βασίζονται σε εμάς για να τα καταλάβουμε και να τα προστατεύσουμε. Και αυτή η σιωπηλή εμπιστοσύνη είναι που μας καθιστά ακόμη πιο υπεύθυνους κηδεμόνες.

Με πληροφορίες από VEG ER for Pets, American Kennel Club και PetMD.