Έχουμε μόλις επιστρέψει από τη δουλειά, ανοίγουμε την πόρτα και πριν προλάβουμε να αφήσουμε τα κλειδιά μας, ο σκύλος μας αρχίζει να γαβγίζει, να πηδάει πάνω μας, να κουνάει ασταμάτητα την ουρά του και να τρέχει μέσα στο σπίτι.

Μπορεί ακόμη και να κάνει μικρούς κύκλους γύρω μας, να φέρνει τα παιχνίδια του ή να προσπαθεί να φτάσει στο πρόσωπό μας για να μας χαιρετήσει.

Από την πλευρά του σκύλου μας η επιστροφή μας μπορεί να αποτελεί μία από τις πιο συναρπαστικές στιγμές της ημέρας. Γιατί συμβαίνει αυτό και πώς μπορούμε να διαχειριστούμε αυτή την έντονη συμπεριφορά;

Η επιστροφή μας είναι ένα σημαντικό γεγονός στο μυαλό του σκύλου

Οι σκύλοι είναι κοινωνικά ζώα που δημιουργούν ισχυρούς δεσμούς με τους ανθρώπους τους. Για κάθε σκύλο, ο άνθρωπος που τον φροντίζει, τον ταΐζει, τον πηγαίνει βόλτες και περνά χρόνο μαζί του έχει ξεχωριστή θέση στη ζωή του.

Έτσι, ακόμη κι αν κατά τη διάρκεια της απουσίας μας βρίσκονται στο σπίτι με άλλα μέλη της οικογένειας, η δική μας επιστροφή μπορεί να προκαλέσει ιδιαίτερο ενθουσιασμό. Δεν έχει σημασία μόνο ότι κάποιος άνθρωπος βρίσκεται κοντά τους, αλλά και ποιος είναι αυτός που επιστρέφει.

Η απουσία και η επανεμφάνιση του αγαπημένου τους ανθρώπου αποτελούν σημαντικά γεγονότα για πολλούς σκύλους. Η στιγμή της επιστροφής μπορεί να συνοδεύεται από έντονα συναισθήματα, τα οποία εκφράζονται μέσα από τη στάση του σώματος, τις κινήσεις και τις φωνές τους.

Ο σκύλος αντιλαμβάνεται τον κόσμο μέσα από τις αισθήσεις του

Η όσφρηση και η ακοή παίζουν καθοριστικό ρόλο στον τρόπο με τον οποίο ο σκύλος αντιλαμβάνεται το περιβάλλον του. Μπορεί να αναγνωρίζει τα βήματά μας, τον ήχο των κλειδιών, τον ανελκυστήρα ή ακόμη και τον ήχο του αυτοκινήτου μας. Αυτά τα γνώριμα σημάδια συχνά λειτουργούν σαν προαναγγελία της επιστροφής μας και αυξάνουν την προσμονή του.

Παράλληλα, όταν μπαίνουμε στο σπίτι, φέρνουμε μαζί μας νέες μυρωδιές από το εξωτερικό περιβάλλον. Για έναν σκύλο, αυτές αποτελούν πηγή πληροφοριών και ερεθισμάτων. Η άφιξή μας, επομένως, δεν είναι απλώς μια οπτική εμπειρία, αλλά ένα σύνολο πληροφοριών που μπορεί να ενισχύσει τον ενθουσιασμό του.

Γιατί γαβγίζει, πηδάει και τρέχει σαν τρελός;

Το γάβγισμα είναι ένας φυσιολογικός τρόπος επικοινωνίας. Όταν επιστρέφουμε, μπορεί να εκφράζει ενθουσιασμό, προσμονή ή επιθυμία για αλληλεπίδραση. Αντίστοιχα, τα πηδήματα συχνά αποτελούν έναν τρόπο χαιρετισμού, καθώς ο σκύλος προσπαθεί να πλησιάσει το πρόσωπό μας και να εξασφαλίσει την προσοχή μας.

Ορισμένοι σκύλοι εμφανίζουν επίσης τα λεγόμενα “zoomies”: ξαφνικά ξεσπάσματα έντονης δραστηριότητας, κατά τα οποία τρέχουν γρήγορα μέσα στο σπίτι, αλλάζουν κατεύθυνση και κάνουν απότομες στροφές. Αυτή η συμπεριφορά μπορεί να εμφανιστεί όταν ο σκύλος είναι πολύ ενθουσιασμένος ή έχει συσσωρευμένη ενέργεια.

Σημαντικό ρόλο παίζει και η μάθηση. Αν κάθε φορά που πηδάει πάνω μας τον χαϊδεύουμε, του μιλάμε με έντονο τρόπο ή γελάμε, του μαθαίνουμε ότι το πήδημα είναι ένας αποτελεσματικός τρόπος για να κερδίζει την προσοχή μας.

Ακόμη και όταν προσπαθούμε να τον απομακρύνουμε μιλώντας του και σπρώχνοντάς τον, ενδέχεται άθελά μας να ενισχύουμε τη συμπεριφορά.

Είναι κακό να πηδάει ο σκύλος μας πάνω μας;

Η απάντηση δεν είναι απαραίτητα ναι. Ο καθένας μας έχει διαφορετικά όρια και προτιμήσεις, επομένως κάτι που για έναν άνθρωπο είναι χαριτωμένο και ευχάριστο, για κάποιον άλλον μπορεί να είναι ενοχλητικό.

Αν δεν μας πειράζει που ο σκύλος μας πηδάει πάνω μας όταν επιστρέφουμε στο σπίτι, δεν σημαίνει ότι χρειάζεται να σταματήσουμε κάθε τέτοια συμπεριφορά.

Ωστόσο, είναι σημαντικό να μπορεί να ηρεμεί και να υποδέχεται τους ανθρώπους με πιο ήρεμο τρόπο, όταν αυτό χρειάζεται. Μπορεί να έχουμε φίλους, συγγενείς ή καλεσμένους που φοβούνται τα σκυλιά, δεν θέλουν να λερωθούν ή απλώς δεν αισθάνονται άνετα με έναν σκύλο που πηδάει πάνω τους.

Επιπλέον, ένας μεγαλόσωμος ή ιδιαίτερα ενθουσιώδης σκύλος μπορεί άθελά του να ρίξει κάτω ένα παιδί ή έναν ηλικιωμένο άνθρωπο. Επομένως, δεν χρειάζεται να καταπιέσουμε τον ενθουσιασμό του, αλλά να του μάθουμε ότι υπάρχουν διαφορετικοί τρόποι να χαιρετά τους ανθρώπους.

Έτσι, του προσφέρουμε την ελευθερία να αλληλεπιδράσει, όμως παράλληλα βοηθάμε όλους να αισθάνονται πιο άνετα και ασφαλείς γύρω του.

Είναι πάντα σημάδι χαράς;

Όχι απαραίτητα. Παρότι ο έντονος ενθουσιασμός είναι μια συνηθισμένη εξήγηση, δεν πρέπει να θεωρούμε ότι κάθε γάβγισμα και κάθε πήδημα σημαίνει ευτυχία.

Η συνολική γλώσσα του σώματος είναι σημαντική. Ένας σκύλος που έχει χαλαρό σώμα, κινείται με ευκολία και αναζητά ευχάριστα την επαφή πιθανότατα εκφράζει ενθουσιασμό. Αντίθετα, ένας σκύλος που λαχανιάζει υπερβολικά, περπατάει νευρικά, δεν μπορεί να ηρεμήσει ή δείχνει έντονη ανησυχία μπορεί να βιώνει στρες.

Εάν μάλιστα κατά την απουσία μας εμφανίζει καταστροφικές συμπεριφορές, έντονο γάβγισμα ή ατυχήματα μέσα στο σπίτι, αξίζει να εξετάσουμε το ενδεχόμενο άγχους αποχωρισμού με τη βοήθεια ενός ειδικού συμπεριφοράς.

Πώς μπορούμε να τον βοηθήσουμε να ηρεμεί;

Ο στόχος δεν είναι να σταματήσουμε τη χαρά του σκύλου μας, αλλά να τον βοηθήσουμε να εκφράζει τον ενθουσιασμό του με έναν ασφαλή και διαχειρίσιμο τρόπο.

Αρχικά, προσπαθούμε να επιστρέφουμε στο σπίτι με ήρεμες κινήσεις και χαμηλούς τόνους. Δεν χρειάζεται να τον αγνοούμε για πολλή ώρα ούτε να τον μαλώνουμε. Περιμένουμε μια σύντομη στιγμή κατά την οποία τα τέσσερα πόδια του βρίσκονται στο πάτωμα και τότε του προσφέρουμε ήρεμα την προσοχή μας με απαλά χάδια και χωρίς ένταση.

Μπορούμε επίσης να του μάθουμε να κάθεται πριν από τον χαιρετισμό. Ξεκινάμε την εξάσκηση σε ήρεμες συνθήκες και επιβραβεύουμε κάθε επιθυμητή συμπεριφορά. Σταδιακά ο σκύλος μαθαίνει ότι η ηρεμία και όχι το πήδημα πάνω μας, θα του φέρει το αποτέλεσμα που θέλει.

Η συνέπεια είναι απαραίτητη. Αν μια ημέρα επιτρέπουμε τα πηδήματα και την επόμενη μαλώνουμε τον σκύλο μας, το μήνυμα γίνεται μπερδεμένο. Είναι σημαντικό όλα τα μέλη της οικογένειας να ακολουθούν το ίδιο πρόγραμμα.

Τέλος, η καθημερινή βόλτα, το παιχνίδι, και γενικότερα η σωστή εκτόνωση, μπορούν να συμβάλουν στην κάλυψη των αναγκών του σκύλου και στη βελτίωση της ικανότητάς του να χαλαρώνει.

Όταν ο σκύλος μας γαβγίζει, πηδάει και τρέχει μόλις επιστρέψουμε, συχνά πρόκειται για έναν αυθόρμητο χαιρετισμό που συνδυάζει χαρά, προσμονή και έντονη διέγερση. Ωστόσο, χρειάζεται να παρατηρούμε κάθε σκύλο ξεχωριστά, χωρίς να αποδίδουμε αυτόματα κάθε συμπεριφορά στον ενθουσιασμό.

Δεν χρειάζεται να στερήσουμε από τον σκύλο μας τη χαρά του ούτε να αισθανόμαστε ότι κάνουμε κάτι λάθος επειδή απολαμβάνουμε τον τρόπο με τον οποίο μας υποδέχεται. Αυτό που έχει σημασία είναι να μπορεί να προσαρμόζει τη συμπεριφορά του ανάλογα με τις συνθήκες και τους ανθρώπους που έχει απέναντί του.